Ο Θησέας εγκατέλειψε την Αριάδνη, όταν δεν του ήταν πια χρήσιμη. Ποιος ο ρόλος
της χρησιμότητας και του συμφέροντος στις ανθρώπινες σχέσεις; Πώς μπορούμε να
ερμηνεύσουμε την απομόνωση της Αριάδνης στο νησί ως συμβολική απεικόνιση του
κοινωνικού αποκλεισμού και σε ποιο βαθμό αυτή η εικόνα αντανακλά πραγματικές
κοινωνικές πρακτικές απομάκρυνσης ή περιθωριοποίησης όσων παύουν να είναι
«χρήσιμοι» μέσα σε ένα σύστημα σχέσεων; Πώς μπορούμε να κατανοήσουμε την
εγκατάλειψη και τον επακόλουθο θρήνο της Αριάδνης ως μια μορφή όχι μόνο
προσωπικής έκφρασης αλλά και κοινωνικά αναγνωρίσιμης πρακτικής, και σε ποιο
βαθμό η καλλιτεχνική του απόδοση (όπως στη μουσική) λειτουργεί ως μέσο
κοινωνικής επικοινωνίας, συλλογικής ταύτισης ή ακόμη και πολιτισμικής
κανονικοποίησης του πόνου;
