Μάθημα : ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ & ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

Υπάρχουν συζητήσεις που τελειώνουν τη στιγμή που αποχαιρετιόμαστε και άλλες που συνεχίζουν να μας ακολουθούν. Μια τέτοια συζήτηση με έναν φίλο με οδήγησε ξανά σε σκέψεις γύρω από τον ρόλο της τέχνης στη ζωή μας.

Σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα συχνά μοιάζει αποσπασματική, γρήγορη και εξαντλητική, η τέχνη επανέρχεται επίμονα ως ένας χώρος παύσης και στοχασμού. Ένας χώρος όπου ο χρόνος επιβραδύνει, όπου η εμπειρία δεν μετριέται με αποδοτικότητα, αλλά με παρουσία.

Μπορεί, άραγε, η τέχνη να μα

Πότε είναι καλύτερα να ζεις και πότε να πεθαίνεις; Αξίζει η ζωή όταν έχεις σταματήσει να ‘’ΖΕΙΣ’’; Για κάποιους αυτά τα ερωτήματα αποτελούν στοχαστικά διλήμματα, ενώ για άλλους η απάντηση είναι πιο απλή από όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε. Ο θάνατος δεν μοιάζει καθόλου τρομακτικός για έναν άνθρωπο όταν βιώνει τον έσχατο πόνο, όταν νιώθει πως το νόημα της ζωής του έχει χαθεί ή όταν έχει ζήσει την απόλυτη πλήρωση και την ακολούθησε το απόλυτο κενό, τότε μπορεί να είναι λυτρωτικός και αυτό που αποζητά

Η  διεθνούς ακτινοβολίας ηθοποιός Κατίνα Παξινού (1900-1973),  η πρώτη μη Αμερικανίδα ηθοποιός που τιμήθηκε με Όσκαρ, όπως και η πρώτη από την Ελλάδα, είχε γενικά πολύ πλούσιες εκφραστικές δυνατότητες που της επέτρεπαν να ερμηνεύει όχι με δυσκολία δραματικούς ρόλους κάθε θεατρικού ύφους, από την αρχαία ελληνική τραγωδία μέχρι το μπρεχτικό θέατρο. Επίσης, η μουσική της καλλιέργεια της επέτρεπε να χρωματίζει τη φωνή της ώστε ν΄ αναδεικνύεται η εκφραστικότητα και η ευαισθησία έντονα καθώς και ο

Με αφορμή την πρόσφατη δημοσίευσή μας στο Journal of Medical Education and Curricular Development σχετικά με την προσπάθεια καλλιέργειας ενσυναίσθησης μέσω του παρόντος μαθήματος ( βλ. έγγραφο DOI: 10.1177/23821205251405320 στο χαρτοφυλάκιό μας , https://tinyurl.com/5f5m6h7n  )  και, καθώς ο χρόνος που φεύγει, παίρνει μαζί του κάθε τι παλιό, ενώ τα Χριστούγεννα σηματοδοτούν το καινούργιο στις ζωές όλων μας, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας δυο τραυματικές εμπειρίες μου με συναδέλφους με επίπεδα εν

Όσο περισσότερο ο πολιτισμός μας μιλά για τα Χριστούγεννα, τόσο λιγότερο φαίνεται να τα κατανοεί. Η υπερπληθώρα λόγου, εικόνων και συναισθηματικών υποκατάστατων δεν μαρτυρεί εγγύτητα με το νόημα, αλλά αμηχανία απέναντί του. Διότι τα Χριστούγεννα δεν είναι απλώς μια «χαρούμενη αφήγηση»· είναι ένα γεγονός που φέρει υπαρξιακές, οντολογικές και ηθικές συνέπειες, οι οποίες, αν ληφθούν σοβαρά, καθιστούν τον άνθρωπο λιγότερο βέβαιο για τον εαυτό του και περισσότερο υπεύθυνο για τον άλλον.

«Καλά Χρισ

Ο ζωγράφος στην Ανατολή, Νικόλαος Γύζης

Με αφορμή τη σχετική διάλεξη – συζήτηση στο πλαίσιο του μαθήματος «Ανθρωπιστικές Αξίες & Σύγχρονη Ιατρική» για τη σχέση γονέων και παιδιών, ενδιαφέρουσα θα ήταν ίσως η προσέγγιση του θέματος μέσω της ζωγραφικής. Παρατηρώντας έργα τέχνης γνωστών – και λιγότερο γνωστών – καλλιτεχνών συμπεραίνει κανείς ότι η ιδιαίτερη σχέση και αλληλεπίδραση των παιδιών με τους γονείς τους έχει απασχολήσει την τέχνη και έχει απεικονιστεί πολλάκις. Καθημερινές οικογενειακές

Με αφορμή τις «Λευκές Νύχτες» του Φ. Ντοστογιέφσκυ

Μου είπε να το διαβάσω σε μια νύχτα «είναι μικρό», «σύντομο», όπως το θέμα που αγγίζει. Δεν κρατάει πολύ, μόνο τόσο ώστε να σου καταφέρει ένα μόνιμο σημάδι. Το διάβασα λοιπόν- πώς θα μπορούσα να του χαλάσω εγώ χατίρι; Η ιστορία αρχίζει- και σαν το όνομα του συγγραφέα, σαν η αισθητή μελαγχολία της γραφής να σε προϊδεάζει πως το τέλος δεν θα είναι είναι χαρμόσυνο… Εδώ σφάλλεις. Τι πιο χαρμόσυνο από μια στιγμή απόλυτης ευτυχίας; Μια στιγμή… Αυτ

Στο πλαίσιο του μαθήματός μας «Ανθρωπιστικές Αξίες & Σύγχρονη Ιατρική», η επίσκεψή μας στο Μουσείο του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή δεν αποτέλεσε μια απλή μουσειακή εμπειρία, αλλά μια άσκηση εστιασμένης θέασης· μια παιδαγωγική μετατόπιση από το βλέπω στο παρατηρώ και, τελικά, στο κατανοώ. (Στα φωτογραφικά κλικ, η τεταρτοετής φοιτήτρια Ιατρικής Σπυριδούλα Αυθίνου)

ΑΠΟ ΤΟΝ MONET ΣΤΟΝ WARHOL.mp4

Η περιοδική έκθεση «Από τον Μονέ στον Γουόρχολ: Τρεις γενιές, μια συλλογή, ένα ταξίδι στην

  Αγαπητέ αναγνώστη/αναγνώστρια, στη συγκεκριμένη ανάρτηση αρχικά σκεφτόμουν να ανεβάσω αυτούσια την εργασία που έγραψα στα πλαίσια του μαθήματος με τίτλο <<Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΑΞΙΟΠΟΙΩ>>,στην οποία γράφω για τους διάφορους τρόπους με τους οποίους όπως λέει και ο τίτλος της αφιερώνω αυτόν τον χρόνο.Αποφάσισα όμως τελικά να μην ανεβάσω την εργασία μου αυτούσια ,αλλά αντίθετα αποφάσισα να επικεντρωθώ σε ένα κομμάτι της ιδιαίτερα συναρπαστικό θα τουλμούσα να πω (για ΄μένα τουλάχιστον