Μάθημα : ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ & ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

Παρατηρώντας ένα δέντρο, ας πάρουμε για παράδειγμα τον κέδρο που ο κορμός του είναι πιο ‘’στριφογυριστός‘’, μας μοιάζει το ίδιο το δέντρο, να είναι η αποτύπωση μίας κίνησης, μίας ροής.

Πώς; για παράδειγμα, ζωγραφίζεις ένα αμάξι ή έναν αθλητή την ώρα που τρέχει, τραβώντας οριζόντιες γραμμές για να αποδώσεις, κάπως, την αίσθηση του ότι τρέχει. Κάπως έτσι μοιάζει και το δέντρο, ειδικά το ‘’στριφογυριστό‘’ δέντρο του κέδρου.

Μοιάζει λοιπόν το δέντρο να είναι η κρυστάλλωση, η στιγμιαία φωτογραφία μίας κίνησης. 
Τι είναι όμως αυτό που κινείται; είναι το ίδιο το δέντρο που κινείται;

Μάλλον όχι.

Η κίνηση, η ροή, της οποίας η μορφή αποτυπώνεται ως δέντρο, είναι η κίνηση, η ροή όλου του συνόλου που κάνει ένα δέντρο να υπάρχει.

Το έδαφος, η μπανάνα που σαπίζει στο έδαφος, η απορρόφηση της από την θηλή της ρίζας, η κίνηση των χυμών στον κορμό, ο αέρας που καμπυλώνει το δέντρο, το αλάτι της θάλασσας που κατακάθεται στα κλαδιά, ο ήλιος, η ακτίνα του ήλιου που ρουφιέται από τα φύλλα, η ροή του οξυγόνου που εκπνέεται από το δέντρο, και ούτω καθ’ εξής.

Μπορείς, λοιπόν, να πεις ότι αυτό το δέντρο είναι ένα δέντρο;
Μάλλον όχι.  

Αυτό που στην πραγματικότητα λες είναι ότι

η κίνηση, η ροή ενός συνονθυλεύματος στιγμιαία αποτυπώνεται, κρυσταλλώνεται, ως ‘’δέντρο‘’.  

Κάπως έτσι,

με οδηγό το παραπάνω σκεπτικό,

προσπάθησε να πεις τι είναι... ‘’άνθρωπος‘’.

Τίτλος του παραπάνω: Αναμνήσεις από το περσινό καλοκαίρι.