Μάθημα : ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ & ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

Μια ανάρτηση με όσο το δυνατόν λιγότερα λόγια:  Στο κακώς δημοσιοποιημένο σημείωμά της  η αυτόχειρας έφηβη, αυτήν τη θλιβερή βδομάδα, αναρωτιόταν αν θα έβρισκε αλλού έναν καλύτερο κόσμο. Οι συνάδελφοι παιδοψυχίατροι και γενικοί ψυχίατροι, εκ των υστέρων, ορθώς διέγνωσαν εφηβική κατάθλιψη από 3ετίας. Οι φίλοι ψυχολόγοι μέσω των ΜΜΕ μάς συμβούλευσαν και αυτοί ορθώς. Κι εγώ, πάλι ορθώς αισθάνθηκα την ανάγκη να πω δυο κουβέντες, άντε και να τις συνοδεύσω με μια αρμόζουσα μουσική, όπως συνηθίζουμε

Λε Αν Τουάν: Άνοιξη, Ακρυλικά χρώματα σε καμβά (2022)

Ο Λε Αν Τουάν είναι ένας σύγχρονος Βιετναμέζος ζωγράφος, γνωστός για το ιδιαίτερο στυλ του που κινείται κυρίως στον χώρο της λυρικής αφαίρεσης και του σύγχρονου ιμπρεσιονισμού, εστιάζοντας σε τοπία, λουλούδια και την ομορφιά του φυσικού κόσμου, τα οποία αποδίδει με μια ελεύθερη και συναισθηματική προσέγγιση. Χρησιμοποιεί κυρίως ακρυλικά και λάδια σε καμβά, δουλεύοντας συχνά με σπάτουλα και τεχνικές impasto για να δημιουργήσει ανάγλυφες, "γλυ

Σε μια κλειστή κοινωνία, έξω από χρόνο και τόπο, μια νύχτα αρκεί για να ταράξει τα πάντα. Μια νεαρή κοπέλα, ένας άντρας, ένα παράνομο φιλί, είναι αρκετά για να ανάψει η σπίθα. Σε έναν τόπο όπου όλοι κάτι κρύβουν, η ανάγκη για κάθαρση βρίσκει στόχο. Σύντομα ο έρωτας μετατρέπεται σε κατηγορία, η σιωπή σε συνενοχή, και η ένταση ξεσπά ανεξέλεγκτα, καθώς η ανάγκη για «κάθαρση» οδηγεί την κοινότητα στα άκρα. Μέσα σε αυτή τη δίνη, ο νεαρός γίνεται το εξιλαστήριο θύμα — και καίγεται ζωντανός, σε μια

          Στο πλαίσιο των εκτός σχολής δράσεων του μαθήματος «Ανθρωπιστικές Αξίες και Σύγχρονη Ιατρική», βρεθήκαμε το Σάββατο 4.4.2026 στο Θέατρο «Νέος Ακάδημος», όπου παρακολουθήσαμε τη συνεχιζόμενη για δεύτερη θεατρική περίοδο,  παράσταση «Η ΦΑΛΑΙΝΑ» με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη.

Η αφίσα της παράστασης

          Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου

          Ο Τσάρλι, ένας παχύσαρκος, αυτοκαταστροφικός καθηγητής αγγλικών ζει στο διαμέρισμά του, σε έναν χώρ

Με πολλή χαρά παρακολούθησα στις 29.3.2026 τη συναυλία “ Canzonetta sull’ aria” της Τάξης Μονωδίας του Δημοτικού Ωδείου Πετρούπολης στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου. Ερμηνεύτηκαν θαυμάσιες άριες και ντουέτι από το ρεπερτόριο της όπερας και της οπερέτας, απόσταγμα της αξιέπαινης προσπάθειας των διδασκόντων καθηγητών Κας Εύας Μιχελιδάκη και κ. Πάνου Λουμάκη. Ανάμεσα στις μονωδούς και η φίλη του μαθήματός μας και απόφοιτη της Σχολής μας Μαρία Καψάλη, η οποία με τη μεστή φωνή της ερμήνευσε, μεταξύ

Τα παιδιά ίσια στα μάτια θα κοιτάξω

-ναι, το μπορώ∙ πάντα το μπορούσα-

ένα  παραμύθι που έφτιαξα, έχω να τους πω

με τα χρώματα τα φανταστικά της νιότης

και της ωριμότητας τη σκέψη τη σοφή.

Όσο καίει εκείνο το κερί

που στα παιδικά τα πάρτι μου

μόνο του να καίει

το βάζανε στις τούρτες,

όταν τα υπόλοιπα είχαν πια σβηστεί,

τον χρόνο να θυμίζει

που ποτέ δεν σταματά

αναμνήσεις απ’ τα περασμένα

κι όνειρα για τα μελλούμενα

να φέρνει.

Το κείμενο του παραμυθιού.pdf

Η αφήγηση του παραμυθιού.mp3

Την πρώτη μέρα της άνοιξης, στις 21 Μαρτίου 2026, επισκεφθήκαμε την έκθεση ζωγραφικής «Πλεύσεις» του Μ. Κουνδουράκη. Η επίσκεψή μας υπήρξε μια ιδιαίτερα όμορφη και ξεχωριστή εμπειρία. Είχαμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε σε έναν κόσμο γεμάτο φως, χρώμα και έντονη καλλιτεχνική έκφραση, όπου κάθε έργο ξεχωριστά προκαλούσε το ενδιαφέρον και τη σκέψη μας.

Οι συνθέσεις του καλλιτέχνη μας εντυπωσίασαν με τη ζωντάνια και τη βαθύτερη νοηματοδότησή τους, ενώ η ατμόσφαιρα της έκθεσης μας επέτρεψε να προσε

Queen - I Want To Break Free.mp4

Στην αρχή του βιντεοκλίπ του I Want to Break Free, ο Freddie Mercury φοράει φούστα, περούκα και κρατάει μια ηλεκτρική σκούπα. Το σαλόνι είναι πεντακάθαρο. Η σκηνή μοιάζει με κωμωδία.
Αλλά ίσως δεν είναι.
Ίσως είναι μια μικρή, σχεδόν τέλεια αλληγορία για το πώς ζούμε μέσα στην κοινωνία.

Η κοινωνία σαν σκηνή

Ο κοινωνιολόγος Erving Goffman έλεγε ότι η κοινωνική ζωή μοιάζει με θέατρο.

Υπάρχει προσκήνιο: εκεί όπου παρουσιάζουμε τον εαυτό μας. Ελέγχουμε τις κινήσεις

...Το ταξίδι της γυναίκας από την καταπιεστική δουλεία προς την προσωπική απελευθέρωση και χειραφέτηση αποτελεί μια μακρά, ιστορική διαδικασία η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Μια πορεία από την απόλυτη υποταγή, στην ελευθερία και την αυτογνωσία. Μια μετάβαση από το καθεστώς όπου η γυναίκα θεωρούνταν ιδιοκτησία ή υποδεέστερο ον, στον αγώνα για ίσα δικαιώματα, αυτοδιάθεση και ισότητα σε όλους τους τομείς της ζωής... Το πέρασμα από την ετερονομία στην αυτονομία! ... Στον πίνακά μου με τίτλο "Η γ

Εικόνα 1  Πηγή φωτογραφίας: sansimera.gr – Ιδία επεξεργασία

Σημεῖο Ἀναγνωρίσεως

ἄγαλμα γυναίκας μέ δεμένα χέρια

Ὅλοι σέ λένε κατευθείαν ἄγαλμα,

ἐγώ σέ πρoσφωνῶ γυναίκα κατευθείαν.

Στολίζεις κάποιο πάρκο

Ἀπό μακριά ἐξαπατᾶς.

Θαρρεῖ κανείς πώς ἔχεις ἐλαφρά ἀνακαθήσει

νά θυμηθεῖς ἕνα ὡραῖο ὄνειρο πού εἶδες,

πώς παίρνεις φόρα νά τό ζήσεις.

Ἀπό κοντά ξεκαθαρίζει τό ὄνειρο:

δεμένα εἶναι πισθάγκωνα τά χέρια σου

μ' ἕνα σκοινί μαρμάρινο

κι ἡ στάση σου εἶναι ἡ θέλησή σου

κάτι νά σέ βοηθήσει νά ξεφύ