Παρουσίαση/Προβολή

Προτεινόμενα συγγράμματα

• Παύλου Κ. Σούρλα, Justi atque injusti scientia: μια εισαγωγή στην επιστήμη του δικαίου (Αθήνα - Κομοτηνή: Εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, 1995^. ανατύπωση 2015)

• Κώστα Σταμάτη - Ανδρέα Τάκη, Εισαγωγή στην επιστήμη του δικαίου (Αθήνα - Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Σάκκουλα, 2025³)

Περιεχόμενο μαθήματος

Στο πρώτο μέρος των παραδόσεων εξετάζονται, κατ’ αρχάς τα ζητήματα του ορισμού του δικαίου, ιδίως της διάκρισής του από τις συνήθειες και την κοινωνικές ηθικές αντιλήψεις, τα ζητήματα της ισχύος και της αποτελεσματικότητάς του, καθώς και οι λειτουργίες του και οι σχέσεις του με την πολιτική και την ηθική. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζονται, επίσης, οι βασικές θεωρίες (ιδίως του φυσικού δικαίου και του νομικού θετικισμού), καθώς και οι σημαντικότερες σχετικές διαμάχες. Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εξέταση των βασικών θεωρητικών προβλημάτων, όπως του δημόσιου εξαναγκασμού και της υπακοής στον νόμο.
Στο δεύτερο μέρος των παραδόσεων εξετάζονται ορισμένες στοιχειώδεις πτυχές της γνώσης του δικαίου. Τα κεντρικά ερωτήματα είναι αν και πώς είναι δυνατός ο μεθοδικός και συστηματικός προσανατολισμός του νομικού προκειμένου να προβεί σε θεμελιωμένες κρίσεις κατά την ερμηνεία του δικαίου και την εφαρμογή του σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Υπό το πρίσμα αυτό εκτίθενται διάφορες διδασκαλίες, παραδοσιακές και σύγχρονες, γύρω από τις μεθόδους και τα επιχειρήματα που είναι σε θέση να στηρίξουν με στέρεο τρόπο τις νομικές κρίσεις.

Μαθησιακοί στόχοι

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος, οι φοιτητές αναμένεται να έχουν εξοικειωθεί με την:
1. Αντίληψη των θεμελιωδών εννοιών του δικαίου και του τρόπου της νομικής σκέψης.
2. Δυνατότητα διάκρισης των νομικών ζητημάτων από άλλα κοινωνικά, ηθικά ή πολιτικά ζητήματα.
3. Αξιολόγηση της συμβολής του δικαίου στη δημιουργία μιας εύτακτης κοινωνίας.
4. Δυνατότητα διάκρισης των νοητικών ενεργημάτων στα οποία προβαίνει ο ερμηνευτής / εφαρμοστής του δικαίου.
5. Αναγνώριση της αξίας της ορθολογικής αντιμετώπισης των νομικών ζητημάτων.

Μέθοδοι αξιολόγησης

Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές καλούνται να επιλέξουν ένα θέμα από τα δύο που τους έχουν δοθεί και να απαντήσουν και στα δύο ερωτήματα του θέματος που επέλεξαν, οπωσδήποτε με τη χρήση δικών τους κατάλληλων παραδειγμάτων. Έχουν μεν την ευχέρεια να επιχειρηματολογήσουν υπέρ οποιασδήποτε άποψης (ένας ισχυρισμός ή μια γνώμη δεν αποτελούν επιχείρημα), δεν πρέπει όμως να αγνοήσουν τις αντίστοιχες αναπτύξεις του διδακτικού συγγράμματος, τις οποίες πρέπει να έχουν μελετήσει προσεκτικά σε συνδυασμό με τις σημειώσεις του διδάσκοντος που αναρτώνται στην ιστοσελίδα του κλιμακίου τους^. επίσης, πρέπει να αξιοποιήσουν τον σχετικό προβληματισμό που αναπτύχθηκε κατά τις παραδόσεις του μαθήματος. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται, κατά τη βαθμολόγηση του γραπτού, στην ικανότητα της φοιτήτριας και του φοιτητή να πλαισιώσει το ζήτημα που τίθεται στο ερώτημα με τα ζητήματα που συνυφαίνονται καίρια με αυτό, με τη χρήση δε των παραδειγμάτων, στην απάντησή τους, ελέγχεται ο βαθμός κατανόησης του εκάστοτε ζητήματος εκ μέρους τους και αξιολογείται η κρίση τους. Η απάντηση στα ερωτήματα πρέπει να έχει επίσης, κατά το δυνατόν, δοκιμιακό χαρακτήρα χωρίς περιττές ή άσχετες προς το ερώτημα και εγκυκλοπαιδικής υφής αναπτύξεις. Εννοείται ότι τα δυσανάγνωστα γραπτά παρεμποδίζουν την αξιολόγησή τους. Δείτε και τις σχετικές ρυθμίσεις των άρθρων 64 και 65 του Εσωτερικού Κανονισμού και 7 § 7 εδ. γ' επ., 12 και 13 του Εσωτερικού Κανονισμού Προπτυχιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου μας, καθώς και των άρθρων 3 §§ 1 εδ. δ' και 3, 10, 11 και 12 του αντίστοιχου Εσωτερικού Κανονισμού της Σχολής μας.