Μάθημα : Κοινωνικη, πολιτική και πολιτισμική ζωή στον 20ο αιώνα (1026)
Ψηφιακή εκδήλωση για τη μνήμη των πολέμων της Ινδοκίνας και της Αλγερίας στις 22.10 στις 19.00
Σε συνέχεια των παραδόσεων για την ιστορία της Γαλλίας τον 20ο αιώνα, ψηφιακή διάλεξη σήμερα 22.10 στις 19.00 ελεύθερα προσβάσιμη σε όλους. Ο σύνδεσμος στην αφίσα που ακολουθεί. Για όσους ενδιαφέρονται και είναι εύκαιροι.
Το Εργαστήριο Πολυμέσων του Τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΕΚΠΑ
διοργανώνει συζήτηση
με τον διδάκτορα Ιστορίας Γιώργο Νούση με θέμα:
Η «δεύτερη ζωή» του αποικιακού παρελθόντος της Γαλλίας: οι μνήμες των πολέμων της Ινδοκίνας και της Αλγερίας στη δημόσια σφαίρα και η θεσμική επεξεργασία ενός συλλογικού τραύματος.
Η εκδήλωση θα διεξαχθεί ψηφιακά την Πέμπτη 22.10 στις 19.00
και η πρόσβαση είναι ελεύθερη
(σύνδεσμος Webex: https://shorturl.at/4lbeU )
Η μνήμη του πολέμου της Αλγερίας, έχοντας διανύσει μια μακρά πορεία από την αφάνεια στην -κατά Henry Rousso- «υπερμνησία» και έχοντας αποτελέσει αντικείμενο ιστοριογραφικών μελετών, κινηματογραφικών αναπαραστάσεων αλλά και πολιτικής διαχείρισης από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, έχει ταυτιστεί στο συλλογικό φαντασιακό με το αποικιακό παρελθόν της Γαλλίας. Από την άλλη, ένας λιγότερο προβεβλημένος πόλεμος, ο οποίος προηγήθηκε λίγους μόνο μήνες, υπήρξε επίσης σφοδρός και μακρόχρονος και ο οποίος συνδέθηκε με μια μεγάλη ήττα για τη Γαλλία, τόσο σε πραγματικό αλλά και συμβολικό επίπεδο, ο πόλεμος της Ινδοκίνας (1946-1954), δεν έτυχε ανάλογης ορατότητας στο δημόσιο πεδίο. Εκκινώντας από την υπόθεση ότι ο πόλεμος της Αλγερίας δεν αποτέλεσε ένα μονοσήμαντο μνημονικό γεγονός αλλά ότι στην πραγματικότητα συνομιλεί με τις μνήμες του πολέμου που προηγήθηκε, η παρούσα ανακοίνωση επιδιώκει αφενός να χαρτογραφήσει τις μνημονικές πορείες δύο πολέμων, οι οποίοι οδήγησαν στην πτώση της γαλλικής αποικιακής αυτοκρατορίας, αφετέρου να αναδείξει πως οι μνήμες τους αποτέλεσαν αντικείμενο θεσμικής διαχείρισης, πολιτικής διαπραγμάτευσης, μιντιακών αναπαραστάσεων και δικαστικής διαμάχης στο δημόσιο πεδίο κατά τις δεκαετίες 1990 - 2000, σηματοδοτώντας μία περίοδο δημόσιας «αναμέτρησης» με το αποικιακό παρελθόν και φωτίζοντας έως τότε αθέατες πτυχές της μεταποικιακής Γαλλίας.