Μάθημα : ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ & ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ

Από τα πιο διάσημα έργα του Λούντβιχ βαν Μπετ(χ)όβεν, η Έβδομη Συμφωνία γράφεται το 1811-12 και είναι γνωστή για τον έντονο ρυθμό, τον χορευτικό της χαρακτήρα  και τη δυναμική της. Το δεύτερο μέρος της, διάσημο για το επαναλαμβανόμενο και έντονο ρυθμικό του μοτίβο, έκανε μεγάλη επιτυχία στην πρεμιέρα του έργου και ζητήθηκε να ξαναπαιχτεί για encore. Η φήμη του συνέχισε μέσα στους αιώνες και εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αγαπημένα κομμάτια  της συμφωνικής μουσικής.

https://tinyurl.com/3cc9yv24

Άλε

Ένα δέντρο,
ακούει την καρδιά του να χτυπά,

σαν βλέπει,

πως ίδιο δεν είναι με το ζώο 

που κουρνιάζει στον κορμό του,

ίδιο δεν είναι με το σπουργίτι

που στα κλαδιά του κελαηδά,

γιατί γνωρίζει,

πως αντί για πόδια ή φτερά,

ρίζες έχει για να ταξιδεύει.

Τίτλος του παραπάνω: Ένα δέντρο...

William Orbit - Barber's Adagio For Strings.mp4

Το φθινόπωρο στη Ζεφός της βορειοκεντρικής Γαλλίας  ενέπνευσε αρκετά έργα του Κλοντ Μονέ, με πιο αξιοσημείωτο τον παραπάνω πίνακα “Le bras de Jeufosse, automne - O «βραχίονας» (παραπόταμος) της Ζεφός, φθινόπωρο», που δημιουργήθηκε κοντά στο σπίτι του ζωγράφου στο Ζιβερνί. Ανήκει σε μια σειρά δέκα ποταμίσιων τοπίων του 1884 - κάποια από τα οποία ακολουθούν -  όπου ο ιμπρεσιονιστής Mονέ χρησιμοποίησε γρήγορες, χαλαρές πινελιές και ζεστούς, γήινους τόνους για να απεικονίσει το μεταβαλλόμενο φως κα

Καλημέρα. Το ποίημα που ακολουθεί, παρατίθεται σ' αυτήν εδώ την ανάρτηση, επειδή συσχετίζεται, κατά κάποιο τρόπο, με τις έννοιες του μαθήματος ''κίνητρο'', ''προορισμός''. Σαν ποίημα, ίσως σας φανεί κάπως ''πεσιμιστικό''. Δεν είναι, όμως. Απλώς δίνει στις έννοιες ''κίνητρο'', ''προορισμός'' μία διαφορετική χροιά, από αυτή που έχουμε συνηθίσει. Καλή ανάγνωση, ευχαριστώ. 

Τίτλος: Η Γαλέρα.

Σε μια Γαλέρα δυο δούλοι κάθονται, κωπηλάτες δυνατοί,
κάτω απ’ τις διαταγές του αφεντικού τον κόπο τους στη

Ατομική έκθεση της Πέγκυς Κλιάφα στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη

📍 Εγκαίνια: Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2025 | 18:00–21:00
🗓 Διάρκεια: 11/9 – 4/10 | Είσοδος ελεύθερη

Η  Γκαλερί Ζουμπουλάκη φιλοξενεί την ατομική έκθεση της Πέγκυς Κλιάφα, με τίτλο «Healing the Grid / Θεραπεύοντας το Πλέγμα», υπό την επιμέλεια της Δρ. Σωζήτας Γκουντούνα. Στοχαστική, σύνθετη και πολυεπίπεδη, η εγκατάσταση επιχειρεί να αρθρώσει έναν διάλογο ανάμεσα στην ιατρικοποιημένη σύγχρονη εμπειρία και την πνευματικότητα της αρχαίας γνώσης,

Υπάρχουν τραγούδια που μένουν χαραγμένα στην μνήμη όχι επειδή ακολουθούν την εποχή τους, αλλά επειδή την ξεπερνούν. Το Dust in the Wind των Kάνσας, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1977, είναι ένα τέτοιο τραγούδι. Απλό, σχεδόν μινιμαλιστικό, χωρίς μεγάλα μουσικά ξεσπάσματα, κι όμως με μια δύναμη που διαπερνά τον χρόνο. 

Με πάθος ριζωμένο στη συγχώνευση κλασικού ροκ, μπλουζ και μπούγκι (boogie), μ’ έναν πιο έντονο και πιο βαρύ ήχο, το μοναδικό ύφος και ο ήχος του συγκροτήματος αγκαλιάστηκαν από το κοινό ω

Θεόφιλος – Χατζημιχαήλ: Στο λημέρι του Κατσαντώνη.

Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ (περί τα 1870 - 1934), o σπουδαίος λαϊκός αυτοδίδακτος ζωγράφος, φημίζεται για την απεικόνιση της ελληνικής λαϊκής παράδοσης, της Ιστορίας και θρησκευτικών παραστάσεων. Το έργο του χαρακτηρίζεται από απλότητα, ελευθερία σχεδίου και χρήση γήινων χρωμάτων.

Ο Βασίλης Τσιτσάνης (1915 - 1984), ο «Θεόφιλος» της λαϊκής μας μουσικής,  ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες συνθέτες, στιχουργούς και τραγουδιστές του 20ού αιώνα, «έ

Καθώς στα πρώτα μας μαθήματα το προσεχές χειμερινό εξάμηνο θα πραγματευτούμε το αίσθημα αποστολής / σκοπού στη ζωή, ας αναζητήσουμε το κατάλληλο αστέρι να μας φωτίσει στην αναζήτησή αυτού του αισθήματος .

 Ντεμπ Άντερσον: Polaris

Ο (Βόρειος)  Πολικός Αστέρας (Polaris) είναι το αστέρι του Βορρά, το λαμπρότερο άστρο στον αστερισμό της Μικρής Άρκτου. Από το Βόρειο Ημισφαίριο, όλα τα αειφανή άστρα φαίνεται να κινούνται, να περί-πολούν γύρω του (βλ. παρακάτω εικόνα). Η σταθερή του θέση στον ουρανό

Ο Μίλαν Κούντερα, στο βιβλίο του ''Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι‘’, περιγράφει, κάποια στιγμή, εκείνη την κατάσταση, όπου ο Τόμας καλείται να υπογράψει μία δήλωση συμβιβασμού, με το Ρωσικό καθεστώς, στην Τσεχία. 

Λέει λοιπόν, ότι ο Τόμας, έβλεπε δύο ειδών ανθρώπους, που και οι δύο του χαμογελούσαν φιλικά, συμφωνώντας, ως προς το να υπογράψει.

Οι μεν, ήταν αυτοί που είχαν υπογράψει μία παρόμοια δήλωση, και χαίρονταν που και ο Τόμας θα γινόταν ένας από αυτούς, κάνοντας περισσότερο υποφερτή, τη

'' Ίσως η ύπαρξη να μοιάζει με το νερό,
όπου τίποτα δεν είναι νέο και τίποτα δεν είν’ παλιό.''