Mon, 24 Jan 2005 00:00:00 +0300

ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

Κλιμάκιο Σ. ΦΛΟΓΑΪΤΗ–Α. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ–Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗ

Προφορικές εξετάσεις

περιόδου Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2005

Αρ. Μητρώου	*Ονοματεπώνυμο*	Εργασία
1340198702777	Λύχνου Φωτεινή
1340198911219	Βακάκη Ειρήνη
1340198911419	Σκουρλή Αλεξάνδρα
1340199000710	Γιακουμή Ευαγγελία
1340199004710	Σταυροπούλου Αγλαΐα	Κατάσταση πολιορκίας
1340199008530	Γεωργίου Δόμνα	Παιδί
1340199008840	Μιχελινάκη Διονυσία	Δεδηλωμένη
1340199202435	Αβραάμ Θεοφάνης
1340199202564	Τάγκα Όλγα
1340199303205	Κιόρτση Παναγιώτα
1340199303334	Λυμπερόπουλος Αλκιβιάδης
1340199303401	Μηνάκη Φωτεινή
1340199304144	Στεφανάκη Μαρία	Ανεξαρτησία δικαστών
1340199307452	Κατσαδιώτη Παναγιώτα
1340199404402	Σουκώλη Παρασκευή
1340199405472	Καρυγιάννη Ελένη
1340199405511	Τσουρούλλης Χρύσανθος
1340199405752	Κορρέ Ιωάννα
1340199507145	Χωματάς Δημήτρης
1340199507165	Λιόντος Χρήστος
1340199507682	Ευθυμιοπούλου Ελένη
1340199607942	Ζευγίτη Θεοδώρα
1340199608071	Κονιδάρη Πηνιώ
1340199608104	Κουστένης Παναγιώτης
1340199608131	Κωνσταντάρα Ελένη	Ανεξαρτησία Δικαστών
1340199608511	Σιάτρα Ειρήνη
1340199608515	Σιμαμότο Ορέστης	Δημοσιότητα της δίκης
1340199608703	Κωσταν/πουλος Χαράλαμπος	Βιοηθική και Σύνταγμα
1340199608725	Φραγκιαδάκη Αικατερίνη
1340199608824	Μανωλιός Νεκτάριος
1340199609114	Αμπραζής Χαράλαμπος
1340199609175	Τερζάκης Αντώνιος
1340199609181	Τσέας Απόστολος
1340199609295	Αθανασοπούλου Ιωάννα
1340199609302	Ανδρεάδη Χριστίνα
1340199709454	Πρεκετέ Αναστασία
1340199709552	Αποστολοπούλου Γεωργία
1340199709591	Βασιλοπούλου Όλγα
1340199709594	Βέργου Σοφία
1340199709671	Γιαννόπουλος Φίλιππος
1340199709751	Δούκα Πάνθη
1340199709792	Ηλιοπούλου Σοφία	ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΠΡΟΦΟΡΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2005 Κλιμάκιο Σ. Φλογαϊτη – Α. Δημητρόπουλου – Γ. Γεραπετρίτη Καλούνται φοιτητές και φοιτήτριες που υπέβαλαν δήλωση συμμετοχής στην προφορική εξέταση περιόδου Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου 2005 στο μάθημα «Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου» του κλιμακίου Σ. Φλογαϊτη - Α. Δημητρόπουλου – Γ. Γεραπετρίτη, σε προφορική εξέταση στα γραφεία της οδού Ιπποκράτους 33 (5^ος όροφος), σύμφωνα με τον αριθμό μητρώου τους ως ακολούθως: *Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου, 14:00* ΑΜ 1340198702777 – ΑΜ 1340199812752 *Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου, 14:00* ΑΜ 1340199812774 – ΑΜ 1340200000017 *Τρίτη 8 Φεβρουαρίου, 14:30* ΑΜ 1340200000022 – ΑΜ 1340200200877 Πλήρης ονομαστικός κατάλογος έχει αναρτηθεί στην είσοδο του γραφείου του καθηγητή Α. Δημητρόπουλου. Αθήνα, 23 Ιανουαρίου 2005 Από τον Τομέα Δημοσίου Δικαίου Tue, 01 Jun 2004 00:00:00 +0300 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ - ΠΡΟΦΟΡΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Κλιμάκιο Σ. Φλογαϊτη Α. Δημητρόπουλου Γ. Γεραπετρίτη Καλούνται φοιτητές και φοιτήτριες του κλιμακίου Σ. Φλογαϊτη - Α. Δημητρόπουλου Γ. Γεραπετρίτη σε προφορική εξέταση στο μάθημα «Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου», στα γραφεία της οδού Ιπποκράτους 33 (5ος όροφος) ως ακολούθως: Παρασκευή 4 Ιουνίου, 9 π.μ. 1340199004710, 1340199404571, 1340199608131, 1340199608333, 1340199608401 1340199609181, 1340199709491, 1340199709495, 1340199709792, 1340199710683 1340199710733, 1340199710951, 1340199710951, 1340199711141, 1340199811515 1340199811521, 1340199811531, 1340199811681, 1340199812124, 1340199812201 1340199812381, 1340199812473, 1340199812602, 1340199812692, 1340199812752 1340199812763, 1340199812934,1340199813014, 1340199813151, 1340199900112, 1340199900138, 1340199900152, 1340199900196, 1340199900211, 1340199900405 1340199900410, 1340199900494, 1340199900502, 1340199900523, 1340199900561 1340199900690, 1340199900702, 1340199900706, 1340199900711, 1340199900769 1340199900793, 1340199900854, 1340199900931, 1340199900932, 1340199900933 1340199900961, 1340199900978, 1340199901069, 1340200000032, 1340200000033 Παρασκευή 4 Ιουνίου, 2.30 μ.μ 1340200000034, 1340200000035, 1340200000044, 1340200000048, 1340200000082 1340200000117, 1340200000216, 1340200000220, 1340200000354, 1340200000400 1340200000426, 1340200000507, 1340200000509, 1340200000515, 1340200000518 1340200000531, 1340200000531, 1340200000582, 1340200000590, 1340200000623 1340200000647, 1340200000657, 1340200000657, 1340200000723, 1340200000752 1340200000816, 1340200000846, 1340200000922, 1340200000956, 1340200000972 1340200000997, 1340200001031, 1340200001053, 1340200001053, 1340200001056 1340200001057, 1340200100280, 1340200100642, 1340200100716, 1340200100963 1340200200760, 1340200200869, 1340200300004. Δευτέρα 7 Ιουνίου, 2 μ.μ 134019979802, 134019990199,1340200000019, 1340200000064, 1340200000099, 1340200000555, 1340200000576, 1340198808748,1340198911419, 1340199000141, 1340199008530, 1340199008840,1340199100929, 1340199101111, 1340199202042, 1340199303011,1340199303221,1340199303994,1340199405472,1340199405511,1340199506502, 1340199507145, 1340199507165, 1340199507194,1340199507431, 1340199507453,1340199607942,1340199608104,1340199608164,1340199608225, 1340199608354, 1340199608515,1340199608703, 1340199608725,1340199608775, 1340199608803,1340199608825, 1340199608884,1340199609202, 1340199609463, 1340199709454, 1340199709454,1340199709552, 1340199709602, 1340199709623, 1340199709665,1340199709841,1340199709881,1340199709951,1340199710282, 1340199710364,1340199710552,1340199710552,1340199710582,1340199710605, 1340199710622,1340199710641,1340199710765,1340199711145,1340199711234, 1340199711235, 1340199711252,1340199811372, 1340199811374,1340199811382, 1340199811382,1340199811392,1340199811563,1340199811584,1340199811605,11340199811623, 1340199811665,1340199811785, 1340199811884,1340199811925. Τετάρτη 9 Ιουνίου, 2 μ.μ 1340199811951,1340199812103,1340199812135,1340199812162,1340199812171, 1340199812185, 1340199812202,1340199812203, 1340199812232,1340199812264, 1340199812274,1340199812315,1340199812343,1340199812445,1340199812451, 1340199812462, 1340199812472,1340199812505, 1340199812523,1340199812525, 1340199812581,1340199812685,1340199812731,1340199812771,1340199812774, 1340199812943, 1340199812984,1340199813064, 1340199813234,1340199813421, 1340199813423,1340199813431,1340199813441,1340199813482,1340199813484, 1340199813522, 1340199900013,1340199900023, 1340199900034,1340199900039, 1340199900041,1340199900049,1340199900053,1340199900055,1340199900058, 1340199900061, 1340199900062,1340199900072, 1340199900075,1340199900078, 1340199900101,1340199900107,1340199900111,1340199900120,1340199900133, 1340199900146, 1340199900149,1340199900154, 1340199900157,1340199900162, 1340199900170,1340199900175,1340199900177,1340199900182,1340199900187, 1340199900211, 1340199900211,1340199900216, 1340199900244,1340199900254, 1340199900259,1340199900284,1340199900286,1340199900385,1340199900394. Πέμπτη 10 Ιουνίου, 2 μ.μ 1340199900399, 1340199900402,1340199900412, 1340199900417,1340199900425, 1340199900432,1340199900451,1340199900452,1340199900456,1340199900467, 1340199900485, 1340199900495,1340199900509, 1340199900510,1340199900520, 1340199900521,1340199900521,1340199900530,1340199900533,1340199900535, 1340199900553, 1340199900556,1340199900558, 1340199900563,1340199900599, 1340199900604,1340199900609,1340199900622,1340199900623,1340199900625, 1340199900633, 1340199900641,1340199900674, 1340199900687,1340199900696, 1340199900697,1340199900707,1340199900713,1340199900720,1340199900767, 1340199900768, 1340199900826,1340199900899, 1340199900919,1340199900923, 1340199900958,1340199900960,1340199900972,1340199900984,1340199901055, 1340199901056, 1340199901057,1340199901066, 1340199906482,1340199981361, 1340200000012,1340200000013,1340200000020,1340200000023,1340200000025, 1340200000042, 1340200000045,1340200000045, 1340200000045,1340200000050, 1340200000060,1340200000067,1340200000069,1340200000086,1340200000094, 1340200000113, 1340200000115,1340200000150, 1340200000188,1340200000211, Τετάρτη 16 Ιουνίου, 2 μ.μ 1340200000227,1340200000247,1340200000271,1340200000277,1340200000296, 1340200000306, 1340200000309,1340200000325, 1340200000336,1340200000373, 1340200000376,1340200000399,1340200000401,1340200000429,1340200000506, 1340200000507, 1340200000528,1340200000539, 1340200000547,1340200000554, 1340200000561,1340200000565, 1340200000567,1340200000593, 1340200000596 1340200000600, 1340200000603,1340200000607, 1340200000608,1340200000610, 1340200000611,1340200000612, 1340200000614, 1340200000661, 1340200000722, 1340200000724, 1340200000752,1340200000759, 1340200000772,1340200000804, 1340200000808,1340200000810,1340200000836,1340200000855,1340200000894, 1340200000933, 1340200000951,1340200000959, 1340200000963,1340200001030, 1340200001033,1340200001076,1340200100014,1340200100089,1340200100176, 1340200100504, 1340200100731,1340200100749, 1340200100867,1340200100992, 1340200101032,1340200200013,1340200200659,1340200200869,1340200300001, 1340200300592, 1342000007480. Αθήνα, 27 Μαΐου 2004 Από τον Τομέα Δημοσίου Δικαίου Thu, 27 May 2004 00:00:00 +0300 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ - ΠΡΟΦΟΡΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Κλιμάκιο Α. Δημητρόπουλου Σ. Φλογαϊτη - Γ. Γεραπετρίτη Καλούνται φοιτητές και φοιτήτριες του ειδικού καταλόγου του κλιμακίου Σ. Φλογαϊτη - Α. Δημητρόπουλου Γ. Γεραπετρίτη σε προφορική εξέταση στο μάθημα «Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου», Ιπποκράτους 33 (5ος όροφος) την Παρασκευή 4 Ιουνίου τις παρακάτω ώρες σύμφωνα με τον αριθμό μητρώου τους: 9 π.μ. 1 μ.μ. 1340199004710, 1340199404571, 1340199608131, 1340199608333, 1340199608401 1340199609181, 1340199709491, 1340199709495, 1340199709792, 1340199710683 1340199710733, 1340199710951, 1340199710951, 1340199711141, 1340199811515 1340199811521, 1340199811531, 1340199811681, 1340199812124, 1340199812201 1340199812381, 1340199812473, 1340199812602, 1340199812692, 1340199812752 1340199812763, 1340199812934,1340199813014, 1340199813151, 1340199900112, 1340199900138, 1340199900152, 1340199900196, 1340199900211, 340199900405, 1340199900410, 1340199900494, 1340199900502, 1340199900523, 340199900561, 1340199900690, 1340199900702, 1340199900706, 1340199900711, 340199900769, 1340199900793, 1340199900854, 1340199900931, 1340199900932, 340199900933, 1340199900961, 1340199900978, 1340199901069, 1340200000032, 340200000033 2.30 6.30 μ.μ 1340200000034, 1340200000035, 1340200000044, 1340200000048, 340200000082, 1340200000117, 1340200000216, 1340200000220, 1340200000354, 340200000400, 1340200000426, 1340200000507, 1340200000509, 1340200000515, 340200000518, 1340200000531, 1340200000531, 1340200000582, 1340200000590, 340200000623, 1340200000647, 1340200000657, 1340200000657, 1340200000723, 340200000752, 1340200000816, 1340200000846, 1340200000922, 1340200000956, 340200000972, 1340200000997, 1340200001031, 1340200001053, 1340200001053, 340200001056, 1340200001057, 1340200100280, 1340200100642, 1340200100716, 340200100963, 1340200200760, 1340200200869, 1340200300004 Θα ακολουθήσει ανακοίνωση για την προφορική εξέταση των υπολοίπων φοιτητών. Αθήνα 20 Σεπτεμβρίου 2003 Από τον Τομέα Δημοσίου Δικαίου Thu, 27 May 2004 00:00:00 +0300 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ - ΠΡΟΦΟΡΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Κλιμάκιο Α. Δημητρόπουλου Σ. Φλογαϊτη - Γ. Γεραπετρίτη Καλούνται φοιτητές και φοιτήτριες του ειδικού καταλόγου του κλιμακίου Σ. Φλογαϊτη - Α. Δημητρόπουλου Γ. Γεραπετρίτη σε προφορική εξέταση στο μάθημα «Εφαρμογές Δημοσίου Δικαίου», Ιπποκράτους 33 (5ος όροφος) την Παρασκευή 4 Ιουνίου τις παρακάτω ώρες σύμφωνα με τον αριθμό μητρώου τους: 9 π.μ. 1 μ.μ. 1340199004710, 1340199404571, 1340199608131, 1340199608333, 1340199608401 1340199609181, 1340199709491, 1340199709495, 1340199709792, 1340199710683 1340199710733, 1340199710951, 1340199710951, 1340199711141, 1340199811515 1340199811521, 1340199811531, 1340199811681, 1340199812124, 1340199812201 1340199812381, 1340199812473, 1340199812602, 1340199812692, 1340199812752 1340199812763, 1340199812934,1340199813014, 1340199813151, 1340199900112, 1340199900138, 1340199900152, 1340199900196, 1340199900211, 340199900405, 1340199900410, 1340199900494, 1340199900502, 1340199900523, 340199900561, 1340199900690, 1340199900702, 1340199900706, 1340199900711, 340199900769, 1340199900793, 1340199900854, 1340199900931, 1340199900932, 340199900933, 1340199900961, 1340199900978, 1340199901069, 1340200000032, 340200000033 2.30 6.30 μ.μ 1340200000034, 1340200000035, 1340200000044, 1340200000048, 340200000082, 1340200000117, 1340200000216, 1340200000220, 1340200000354, 340200000400, 1340200000426, 1340200000507, 1340200000509, 1340200000515, 340200000518, 1340200000531, 1340200000531, 1340200000582, 1340200000590, 340200000623, 1340200000647, 1340200000657, 1340200000657, 1340200000723, 340200000752, 1340200000816, 1340200000846, 1340200000922, 1340200000956, 340200000972, 1340200000997, 1340200001031, 1340200001053, 1340200001053, 340200001056, 1340200001057, 1340200100280, 1340200100642, 1340200100716, 340200100963, 1340200200760, 1340200200869, 1340200300004 Θα ακολουθήσει ανακοίνωση για την προφορική εξέταση των υπολοίπων φοιτητών. Αθήνα 20 Σεπτεμβρίου 2003 Από τον Τομέα Δημοσίου Δικαίου Wed, 19 May 2004 00:00:00 +0300 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΛΕΚΤΟΡΕΣ : ΣΠΥΡΟΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ Αθήνα 19. Μαίου 2004 ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (Εξεταστική Περίοδος Ιουνίου 2004) ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΕΠΙΠΕΔΟ Α΄: ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ 2 0.0.0.1. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 1: Το τρισδιάστατο περιεχόμενο των ΣΔ [ ] 2 0.0.0.2. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 2: Η "τριτενέργεια" [ εφαρμογή των ΣΔ στο ιδιωτικό δίκαιο] 2 0.0.0.3. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 3: Η "διαφωνία επιπέδων" [ Γενική και θεσμική εφαρμογή των συνταγματικών δικαιωμάτων] 3 0.0.0.4. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 4: Διαφορές των επιπέδων: 3 0.0.0.5. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 5: Η "οριοθέτηση/περιορισμός" 3 0.0.0.6. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 6: Η σύγκρουση για τη σύγκρουση. [Πραγματική και νομική σύγκρουση ΣΔ ] 3 0.0.0.7. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 7: Στάθμιση συμφερόντων ή ισόρροπη εφαρμογή δικαιωμάτων και θεσμών; [ Δικαιϊκή άρση της πραγματικής σύγκρουσης] 4 ΕΠΙΠΕΔΟ Β΄: ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ 4 0.0.0.8. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 8: Επιτρεπόμενη και απαγορευμένη συμπεριφορά. Ελευθερία στη συνταγματική νομιμότητα 4 0.0.0.9. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 9: Η διαφωνία για την γενική εφαρμογή των γενικών ρητρών. Επαναλαμβανόμενες ρήτρες. 5 0.0.0.10. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 10: "Εκθεση Outlook" - Θρησκευτικά σύμβολα και χρηστά ήθη. 5 0.0.0.11. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 11 "Ο τελευταίος πειρασμός" - Χρηστά ήθη 5 0.0.0.12. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 12 "Εργαζόμενη μητέρα" - Κατάχρηση δικαιώματος 5 0.0.0.13. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 13: "Τελάλης" [ Η απαγόρευση εκκωφαντικών θορύβων σε μεταμεσονύκτιες ώρες κοινής ησυχίας συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης ] 6 0.0.0.14. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 14: Ο συκοφάντης δημοσιογράφος [Η απαγόρευση ανακριβών, υβριστικών και συκοφαντικών δημοσιευμάτων συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας του τύπου] 6 0.0.0.15. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 15: "Ο υβριστής οδηγός" - [Η απαγόρευση εξύβρισης συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης.] 6 0.0.0.16. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 16 : "Γκράφιτι" - [Η απαγόρευση ζωγραφικής στους ξένους τοίχους συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας της τέχνης] 7 0.0.0.17. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 17: Αφισσοκολήσεις: [Η απαγόρευση αφισσοκολήσεων συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης] 7 0.0.0.18. Πρακτικό 18 Η νομοθετική απαγόρευση αποκλεισμού των εθνικών οδών : [Η απαγόρευση αποκλεισμού των εθνικών οδών συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας του συνέρχεσθαι] 7 0.0.0.19. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 19 : "Έννοια του αυτοφώρου" - Σύνταγμα και νομοθετικοί ορισμοί. 7 0.0.0.20. : ΠΡΑΚΤΙΚΟ 20: Η κατάληψη της γέφυρας του ισθμού της Κορίνθου [Εφαρμογή του δικαιώματος ελεύθερης κίνησης στη γενική διαπροσωπική σχέση] 8 0.0.0.21. : ΠΡΑΚΤΙΚΟ 21: Η απαγόρευση εισόδου σε super market [Εφαρμογή του δικαιώματος ελεύθερης κίνησης στη γενική διαπροσωπική σχέση] 8 0.0.0.22. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 22: Ο "σκληρός" διευθυντής φυλακών [ Εφαρμογή του δικαιώματος επικοινωνίας στην ειδική σχέση κρατουμένων] 8 0.0.0.23. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 23: Ο ζηλόφθων σύζυγος [Εφαρμογή του απορρήτου των επιστολών στην ειδική ένομη σχέση μεταξύ των συζύγων] 9 0.0.0.24. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 24: Ο φανατικός ιερεωμένος: [Εφαρμογή της επαγγελματικής ελευθερίας στις κληρονομικές σχέσεις] 9 0.0.0.25. . ΠΡΑΚΤΙΚΟ 25: Η απαγόρευση συγκεντρώσεων σε ώρες αιχμής: [ Αντισυνταγματική η απαγόρευση συγκεντρώσεων σε ώρες αιχμής συνιστά περιορισμό και όχι οριοθέτηση της ελευθερίας του συνέρχεσθαι] 9 0.0.0.26. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 26: "Γενικές" παρακολουθήσεις τηλεφώνων 9 0.0.0.27. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 27: [Αδιάκριτες έρευνες σε κατοικία] 10 0.0.0.28. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 28: Ο παραπονούμενος στρατιώτης [Δυνατός ο περιορισμός της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας στην ειδική κυριαρχική σχέση ενόπλων δυνάμεων. Μη ρητοί περιορισμοί.] 10 0.0.0.29. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 29: Ο "αναιδής" μάρτυρας [θεμιτός ο περιορισμός της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας στην ειδική κυριαρχική σχέση της ποινικής δίκης] 10 0.0.0.30. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 30: "Μουσουλμάνος δημόσιος υπάλληλος" - [Θεμιτός ο περιορισμός της ελεύθερης ανάπτυξη της προσωπικότητας στην ειδική κυριαρχική δημοσιοϋπαλληλική σχέση] 11 0.0.0.31. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 31: Ο "αδέσμευτος" ζωγράφος: 11 0.0.0.32. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 32: ΄Αδεια για εσωτερικές μετακινήσεις: [Το άρθρ. 5 παρ.1 περιέχει επιφύλαξη οριοθέτησης και όχι περιορισμού ] 11 0.0.0.33. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 33: "Κιλελέρ" - [Σύγκρουση ΣΔ]. 12 0.0.0.34. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 34: "Ο λογοτέχνης και η προσβολή του ΠτΔ" - Συρροή συνταγματικών δικαιωμάτων 12 0.0.0.35. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 35: "Κατάργηση ενοχικών δικαιωμάτων με νόμο"- Διεθνής προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων 13 0.0.0.36. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 36 "Κατάργηση περιουσίας Δικηγορικού Συλλόγου και αυτοδιοίκησης Πανεπιστημίων" - Τα νπδδ ως φορείς ατομικών δικαιωμάτων 13 0.0.0.37. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 37: "Realities - Big Brother" - Τηλεοπτικές εκπομπές και προστασία της ανθρώπινης αξίας. 13 ΕΠΙΠΕΔΟ Γ΄ : ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ 14 0.0.0.38. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 38: "Προσωποκράτηση εμπόρου" - Προσωπικότητα και ανθρώπινη αξία. 14 0.0.0.39. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 39 : "Κατάργηση της νομοθετικής απαγόρευσης της κλωνοποίησης" - Ανθρώπινη αξία και βιοϊατρικές εξελίξεις. 14 0.0.0.40. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 40: «Ο πιλότος»-Επεκτατική εφαρμογή αρχής ισότητας. 15 0.0.0.41. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 41 ( διδαχθέν): «Ο αμελής δικηγόρος» - Ειδικές μορφές ισότητας: Η δικονομική ισότητα. 15 0.0.0.42. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 42 ( διδαχθέν): «Το αυθαίρετο» - Οχι ισότητα στην παρανομία. 15 0.0.0.43. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 43: «Ο μισογύνης Δήμαρχος» - Ποσοστώσεις και συνταγματική αρχή της ισότητας. 15 0.0.0.44. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 44: «Οι γυναίκες δικηγόροι» - Η εικόνα ως στοιχείο ης προσωπικότητας. 16 0.0.0.45. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 45: " Η αστυνομική περίπολος" - Χρήση όπλων από αστυνομικούς και δικαίωμα της ζωής. 16 0.0.0.46. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 46: "Ο περιβαλλοντολόγος δικηγόρος" - Το δικαίωμα στο περιβάλλον 16 0.0.0.47. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 47: "Ο άτυχος ιδιοκτήτης" - Οριοθέτηση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας. 16 0.0.0.48. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 48: "Ο σκληρός έφορος" - Συνταγματικότητα της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα. 17 0.0.0.49. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 49: "Η Ζωηρή φαρμακοποιός" - Χρήση παρανόμως κτηθέντων αποδεικτικών μέσων. 17 0.0.0.50. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 50: 19 0.0.0.51. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 51: Γενικό Πρακτορείο διανομής εντύπων "ΕΡΜΗΣ" 19 0.0.0.52. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 52 Ο αντιφρονών πολιτικός αρθρογράφος: 20 0.0.0.53. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 53: Η αίρεση διαζυγίου 20 0.0.0.54. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 54: Η εγκατάση ερωμένης 21 0.0.0.55. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 55 22 0.0.0.56. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 56: Η υπόθεση της νομικής βιβλιοθήκης 22 0.0.0.57. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 57 22 0.0.0.58. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 58. Υπόθεση εταιρείας παραγωγής υποδημάτων 23 ΕΠΙΠΕΔΟ Α΄: ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ 0.0.0.1. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 1: Το τρισδιάστατο περιεχόμενο των ΣΔ [ ] Σε διεθνές συνέδριο για την εξέλιξη των συνταγματικών δικαιωμάτων ανακύπτει διαφωνία μεταξύ δύο συνέδρων αναφορικά προς το περιεχόμενο των ΣΔ. Κατά μια άποψη το περιεχόμενο κάθε δικαιώματος είναι μονοδιάσταστατο και περιέχει είτε είτε τον status negativus, είτε τον status positivus (socialis), είτε τον status activus. Κατ άλλη γνώμη κάθε ένα συνταγματικό δικαίωμα δεν έχει μονοδιάστατο αλλά τρισδιάστατο περιεχόμενο, αμυντικό, προστατευτικό και διασφαλιστικό (εξασφαλισιτκό, διεκδικητικό). ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Ποιά θέση είναι ορθή; 0.0.0.2. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 2: Η "τριτενέργεια" [ εφαρμογή των ΣΔ στο ιδιωτικό δίκαιο] Σε επιστημονικό συνέδριο ανακύπτει διαφωνία, ως προς το άν εφαρμόζονται τα ΣΔ και στο ιδιωτικό δίκαιο και υποστηρίζονται και οι δύο αντίθετες απόψεις. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Ποιά θέση είναι ορθή; Εφαρμόζονται τα ΣΔ στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών; Ποιά η θεωρητική θεμελίωση αυτής της θέσης; 0.0.0.3. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 3: Η "διαφωνία επιπέδων" [ Γενική και θεσμική εφαρμογή των συνταγματικών δικαιωμάτων] Σε διεθνές συνέδριο για την εξέλιξη των Συνταγματικών Δικαιωμάτων ανακύπτει διαφωνία μεταξύ δύο συνέδρων αναφορικά προς τα επίπεδα εφαρμογής των ΣΔ, η οποία και χαρακτηρίσθηκε από τους άλλους συνέδρους ως διαφωνία "επιπέδων". Ο σύνεδρος Α υποστηρίζει, ότι τα ΣΔ εφαρμόζονται σε ένα μόνο επίπεδο εκείνο της γενικής κυριαρχικής σχέσης κράτους πολιτών. Ο σύνεδρος Β υποστηρίζει, ότι τα ΣΔ εφαρμόζονται σε δύο επίπεδα ήτοι (α) στο επίπεδο της γενικής (κυριαρχικής και διαπροσωπικής σχέσης) και (β) στο επίπεδο των ειδικών σχέσεων (δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου) ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Ποιά από τις δύο θέσεις είναι η ορθή; 0.0.0.4. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 4: Διαφορές των επιπέδων: Μεταξύ των δύο συνέδρων συνεχίζεται η διαφωνία αναφορικά προς τις διαφοροποιήσεις της γενικής και της ειδικής εφαρμογής των ΣΔ. Κατά την γνώμη του πρώτου δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές αναφορικά προς την εφαρμογή των ΣΔ στη γενική σχέση ή τις ειδικές σχέσεις. Αντίθετα κατά τη γνώμη του δεύτερου οι διαφορές είναι σημαντικές. Στις διαφορές αυτές ανήκουν οι εξής: (α) Η γενική σχέση αφορά όλους τους φορείς των ΣΔ, ενώ η ειδική ορισμένους από αυτούς (εκτός της αναστολής κατά το άρθρο 48). (β) Στο επίπεδο της γενικής σχέσης τα ΣΔ δεν περιορίζονται, παρά μόνο οριοθετούνται. Αντίθετα στο επίπεδο των ειδικών έννομων σχέσεων εφαρμόζεται η αρχή του αιτιώδους των περιορισμών. Στο επίπεδο της γενικής σχέσης δεν είναι ανεκτοί περιορισμοί σε ένα σύγχρονο φιλελεύθερο κράτος δικαίου. Αντίθετα εισαγωγή περιορισμών είναι δυνατή μόνο στο ειδικό επίπεδο των ειδικών σχέσεων, δηλαδή της θεσμικής εφαρμογής. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Πως σχολιάζετε τις θέσεις αυτές; 0.0.0.5. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 5: Η "οριοθέτηση/περιορισμός" Στο ίδιο συνέδριο οι ίδιοι σύνεδροι εξακολουθούν να διαφωνούν ως προς την έννοια του περιορισμού και της οριοθέτησης. Ο σύνεδρος Ν που προηγουμένως είχε υποστηρίξει την ύπαρξη δύο επιπέδων εφαρμογής των ΣΔ υποστηρίζει την διαφοροποίηση της οριοθέτησης από τον περιορισμό. Αντίθετα ο σύνεδρος Π που προηγουμένως υποστήριζε την παραδοσιακή θεωρία τώρα υποστηρίζει, ότι μεταξύ των δύο δεν υπάρχει καμμιά ή δεν υπάρχει σημαντική διαφορά. Κατά την άποψή του η οριοθέτηση δεν διαφέρει από τον περιορισμό. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Ποιός από τους δύο συνέδρους έχει ορθή άποψη; 0.0.0.6. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 6: Η σύγκρουση για τη σύγκρουση. [Πραγματική και νομική σύγκρουση ΣΔ ] Σε επιστημονική συζήτηση προκύπτει η εξής διαφωνία. Ο Α υποστηρίζει ότι τα ΣΔ κατά την νόμιμη άσκησή τους από τους φορείς τους συγκρούονται μεταξύ τους και φέρει ως παραδείγματα τα εξής πχ: - Η κατάληψη της εθνικής οδού από αγρότες (συνδικαλιστική ελευθερία), συγκρούεται με το δικαίωμα των οδηγών να περάσουν (δικαίωμα προσωπικότητας ελεύθερης κίνησης). - Η εγκατάσταση κληρονόμου με την αίρεση της αγαμίας προκαλεί σύγκρουση της ελευθερίας του διαθέτη και της ελευθερίας γάμου του κληρονόμου - Η δημοσίευση υβριστικού και συκοφαντικού άρθρου προκαλει σύγκρουση της ελευθερίας του τύπου και της προσωπικότητας. Ο Β υποστηρίζει, ότι στη σύγχρονη έννομη τάξη η σύγκρουση των ΣΔ υφίσταται μόνο σε πραγματικό όχι όμως και σε νομικό επίπεδο και τούτο διότι αποστολή του δικαίου είναι ακριβώς η άρση των πραγματικών συγκρούσεων. Κατά την γνώμη του ίδιου, δύο νομίμως ασκούμενα δικαιώματα ποτέ δεν συγκρούονται. Η πραγματική σύγκρουση σημαίνει, ότι κάποιος έχει υπερβεί τα επιτρεπόμενα όρια άσκησης του δικαιώματός του. Πρέπει επομένως να βρεθεί ποιός ασκεί νομίμως και ποιός έχει υπερβεί τα διαγραφόμενα από το δίκαιο όρια. Στα παραπάνω παραδείγματα απαντά ως εξής: - Στην περίπτωση της κατάληψης της εθνικής οδού δεν συγκρούεται η συνδικαλιστική ελευθερία των αγροτών με την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας των οδηγών. Η συνδικαλιστική ελευθερία των αγροτών ασκείται καθ΄ υπέρβαση των ορίων διότι εμποδίζοντας την διέλευση υπερβαίνει τα όρια που διαγράφονται από την γενική ρήτρα του σεβασμού των δικαιωμάτων άλλων. - Η οριοθέτηση της ελευθερίας του διαθέτη μέ τη γενική ρήτρα του σεβασμού των δικαιωμάτων των άλλων, οδηγεί στο συμπεράσμα ότι εν προκειμένω η ελευθερία του διαθέτη ξεπέρασε τα διαγραφόμενα από το δίκαιο όρια, δηλαδή τα δικαιώματα των άλλων εν προκειμένω την ελευθερία του γάμου του κληρονόμου .Επομένως η άσκηση της ελευθερίας διάθεσης δεν είναι νόμιμη. - Η οριοθέτηση της ελευθερίας του τύπου από τις γενικές ρήτρες (δικαιώματα των άλλων, χρηστά ήθη, Σύνταγμα) οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι η δημοσίευση υβριστικού και συκοφαντικού άρθρου αποτελεί υπέρβαση άσκησης δικαιώματος και επομένως δεν πρόκειται για σύγκρουση της ελευθερίας του τύπου και της προσωπικότητας αλλά για προσβολή της προσωπικότητας δια του τύπου. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Πως σχολιάζετε τις παραπάνω θέσεις; 0.0.0.7. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 7: Στάθμιση συμφερόντων ή ισόρροπη εφαρμογή δικαιωμάτων και θεσμών; [ Δικαιϊκή άρση της πραγματικής σύγκρουσης] Ο σύνεδρος Α υποστηρίζει ότι οι πραγματικές συγκρούσεις πρέπει να αντιμετωπισθούν με την στάθμιση των συμφερόντων, δηλαδή στη βάση της σύγκρουσης δικαιωμάτων (υποκειμενικό προς υποκειμενικό). Ο σύνεδρος Β υποστηρίζει, άτι οι αντιθέσεις δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά με την στάθμιση των συμφερόντων η οποία και δεν καταλήγει σε συγκεκριμένα και σταθερά αποτελέσματα. Κατά τη γνώμη αυτή δεν πρέπει να αντιπαρατίθεται το δικαίωμα προς το δικαίωμα, υποκειμενικό προς υποκειμενικό (σύγκρουση, στάθμιση) αλλά το υποκειμενικό (δικαίωμα) προς το αντικειμενικό (θεσμός έννομη σχέση. Για τον λόγο αυτό σε κάθε διαφορά πρέπει να εντοπίζεται το πράγματι περιοριζόμενο δικαίωμα και να το τοποθετείται στο αντικειμενικό νομικό πλαίσιο (έννομη σχέση ή θεσμός). ΕΠΙΠΕΔΟ Β΄: ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ 0.0.0.8. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 8: Επιτρεπόμενη και απαγορευμένη συμπεριφορά. Ελευθερία στη συνταγματική νομιμότητα Κατά τη συζήτηση υποθέσεως σε Ανώτατο Δικαστήριο προκύπτει η εξής διαφωνία: Σύμφωνα με τη γνώμη του εισηγητή Ε το Σύνταγμα περιέχει συγκεκριμένα κριτήρια με τα οποία διακρίνει την ανθρώπινη συμπεριφορά σε αποδεκτή και μη αποδεκτή (απαγορευμένη). Κατά τη γνώμη του εισηγητή τα βασικά αυτά κριτήρια είναι οι γενικές ρήτρες (άρθρ. 5 παρ. 1και 25 Συντ). Το Σύνταγμα προστατεύοντας την ελευθερία του ανθρώπου προστατεύει την ελευθερία της επιτρεπόμενης από το ίδιο συμπεριφοράς, δηλαδή της συμπεριφοράς, που εκδηλώνεται στο πλαίσιο της συνταγματικής νομιμότητας. Αντίθετα δεν προστατεύει την συμπεριφορά, που εκδηλώνεται έξω από τα όρια της από το ίδιο προστατευόμενης συμπεριφοράς, δηλαδή έξω από τα όρια της συνταγματικής νομιμότητας. Αντίθετα ο άλλος πιστεύει, ότι οι γενικές ρήτρες δεν περιέχουν τέτοιου είδους κριτήρια, αλλά περιορίζουν την ελευθερία του ανθρώπου. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: 1. Περιέχει το Σύνταγμα κριτήρια αξιολόγησης της εν γένει ανθρώπινης συμπεριφοράς σε επιτρεπόμενη και απαγορευμένη; 2. Κριτήρια αυτού του είδους περιέχουν οι γενικές ρήτρες των άρθρων 5 παρ. 1 και 2 ή οι ρήτρες αυτές περιορίζουν την ελευθερία του ανθρώπου; 3. Προστατεύει το Σύνταγμα την απαγορευμένη συμπεριφορά ως μέρος της ελευθερίας του ανθρώπου; 0.0.0.9. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 9: Η διαφωνία για την γενική εφαρμογή των γενικών ρητρών. Επαναλαμβανόμενες ρήτρες. Κατά τη συζήτηση υπόθεσης σε Δικαστήριο, προκύπτει διαφωνία για το εξής. Ο εισηγητής της υποθέσεως υποστηρίζει, ότι οι γενικές ρήτρες εφαρμόζονται σε όλα τα ΣΔ και σε κάθε περίπτωση. Συνήγορος υποστηρίζει την αντίθετη άποψη, δηλαδή ότι οι γενικές ρήτρες δεν εφαρμόζονται σε όλα τα δικαιώματα και ότι μια τέτοια εφαρμογή θα οδηγούσε σε περιορισμούς της ελευθερίας του ανθρώπου. Κατά τη γνώμη του συνηγόρου για να εφαρμοσθεί η γενική ρήτρα θα πρέπει να επαναλαμβάνεται στη διάταξη του συγκεκριμένου δικαιώματος. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Ποιά από τις δύο θέσεις είναι κατά τη γνώμη σας η ορθή; 0.0.0.10. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 10: "Εκθεση Outlook" - Θρησκευτικά σύμβολα και χρηστά ήθη. Στο πλαίσιο μίας διεθνούς καλλιτεχνικής έκθεσης , συμπεριλαμβάνεται πίνακας του πρωτοποριακού ζωγράφου Α , ο οποίος απεικονίζει τον Σταυρό με εμφανή σημάδια από ανδρικό σπέρμα. Οι επισκέπτες της έκθεσης διαμαρτύρονται και τότε ο διευθυντής της έκθεσης αποφασίζει να αποσύρει τον πίνακα από την έκθεση. Ο Α , μόλις πληροφορείται την ενέργεια του διευθυντή της έκθεσης, διαμαρτύρεται εντονότατα σε αυτόν και καταγγέλει, ότι παραβιάζεται το συνταγματικό του δικαίωμα της ελευθερίας της τέχνης ( άρθρο 16 του Συντάγματος ). Τότε ο διευθυντής της έκθεσης προβληματίζεται και αποφασίζει να ρωτήσει τον φίλο του , συνταγματολόγο Β εάν η ενέργειά του είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα. Ερώτηση : Τί θα απαντήσει ο Β στον Διευθυντή για την ενέργειά του να αποσύρει τον πίνακα από την έκθεση; 0.0.0.11. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 11 "Ο τελευταίος πειρασμός" - Χρηστά ήθη Σε κινηματογραφική ταινία με τον τίτλο "Ο τελευταίος πειρασμός" , ο Χριστός παρουσιάζεται με ανθρώπινες ιδιότητες και επιθυμίες. Μεταξύ άλλων, παρουσιάζεται να έχει ερωτικές επιθυμίες, κάτι που ξεσηκώνει θύελλα διαμαρτυριών από την πλευρά της Εκκλησίας, εκκλησιαστικών οργανώσεων και πλήθους πιστών. Από την άλλη, καλλιτέχνες, ιδιοκτήτες κινηματογραφικών αιθουσών και εταιρειών διανομής ταινιών υποστηρίζουν, ότι η ταινία και οι συγκεκριμένες σκηνές της προστατεύονται από την ελευθερία της τέχνης , επισημαίνουν δε, ότι η τέχνη ανέκαθεν αποσκοπούσε στο να προκαλεί και να "σοκάρει". Ερώτηση: Πώς αξιολογείται το ανωτέρω ιστορικό από άποψη συνταγματικού δικαίου; 0.0.0.12. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 12 "Εργαζόμενη μητέρα" - Κατάχρηση δικαιώματος Η Α τυγχάνει εργαζόμενη μητέρα ενός ανήλικου παιδιού. Σε πρόσφατο αυτοκινητιστικό ατύχημα , σκοτώνεται ο σύζυγός της και η ίδια τραυματίζεται βαρύτατα. Αμέσως μετά την νοσηλεία της και παραμονές Χριστουγέννων , η Α επιστρέφει στην εργασία της. Τότε , ο Β , εργοδότης της Α , νομότυπα και ασκώντας σχετική ευχέρεια που του παρέχουν οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας , αποφασίζει να απολύσει την Α. Ερώτηση: Πώς κρίνεται η πράξη απόλυσης της Α κατά το Σύνταγμα ; 0.0.0.13. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 13: "Τελάλης" [ Η απαγόρευση εκκωφαντικών θορύβων σε μεταμεσονύκτιες ώρες κοινής ησυχίας συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης ] Φανατικός οπαδός πολιτικού κόμματος αποφασίζει να αναλάβει δράση υπέρ του κόμματός του με έναν εξαιρετικά "πρωτότυπο" τρόπο. Τοποθετεί μεγάφωνα στο αυτοκίνητό του και φωνάζει συνθήματα υπέρ του κόμματός του και κατά της κυβέρνητικής πολιτικής μετά τα μεσάνυχτα. Στους αστυνομικούς, που επεμβαίνουν και τον συλλαμβάνουν για παραβίαση της κοινής ησυχίας, αντιτείνει, ότι ασκεί την ελευθερία έκφρασης και ότι οποιαδήποτε αντίθετη πρόβλεψη της κοινής νομοθεσίας δεν είναι ασφαλώς σύμφωνη με το Σύνταγμα. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Αποτελεί η απαγόρευση πρόκλησης θορύβων σε μεταμεσονύκτιες ώρες κοινής ησυχίας περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης; 0.0.0.14. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 14: Ο συκοφάντης δημοσιογράφος [Η απαγόρευση ανακριβών, υβριστικών και συκοφαντικών δημοσιευμάτων συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας του τύπου] Ο δημοσιογράφος Δ προκειμένου να εκδικηθεί τον προσωπικό του εχθρό Σ τον εξυβρίζει και τον συκοφαντεί με άρθρο του, που δημοσιεύται στη μεγάλης κυκλοφορίας καθημερινή εφημερίδα, στην οποία εργάζεται αναφέροντας εξαιρετικά προσβλητικές φράσεις αλλά και αναληθή γεγονότα. Ο Σ προκειμένου να υπερασπισθεί τον εαυτό του καταφεύγει στη Δικαιοσύνη επικαλούμενος, ότι το συκοφαντικό άρθρο προσέβαλε βάναυσα τη προσωπικότητά του (άρθρ. 5 Σ). Ο Δ επικαλείται την ελευθερία του τύπου και ανταπαντά, ότι η ελευθερία αυτή είναι ελευθερία δημοσίευσης άρθρου οποιουδήποτε περιεχομένου αληθούς ή και μη αληθούς και ότι η ελευθεροτυπία ασφαλώς περιλαμβάνει την δυνατότητα διατύπωσης αρνητικών και όχι μόνο θετικών κρίσεων. Σε παρατήρηση του αντιδίκου του ότι ο ΠΚ (άρθρ. 363 επ.) απαγορεύει την εξύβριση και την εξύβριση και συκοφάντηση ο Δ ανταπαντά, ότι πρέπει να ελεγχθεί η συνταγματικότητα της νομοθετικής αυτής ρύθμισης. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Αποτελεί η απαγόρευση ανακριβών κλπ δημοσιευμάτων περιορισμό της ελευθερίας του τύπου; 0.0.0.15. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 15: "Ο υβριστής οδηγός" - [Η απαγόρευση εξύβρισης συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης.] Ο Α οδηγεί ως συνήθως με υπερβολική ταχύτητα το αυτοκίνητό του, συναντά, όμως, το προπορευόμενο αυτοκίνητο του Β , ο οποίος τρέχει αργά αλλά εντός των νομίμων ορίων. Επειδή ο δρόμος είναι μονής κατεύθυνσης και έχει μία μόνο λωρίδα με συνέπεια να μην είναι δυνατή η προσπέραση , ο Α εκνευρίζεται , αναβοσβήνει τα φώτα και κορνάρει συνεχώς προκειμένου ο Β να αναπτύξει ταχύτητα. Ο Β , γνωστός για την ηρεμία του , αδιαφορεί και εκνευρίζει ακόμη περισσότερο τον Α. Όταν ο δρόμος γίνεται δύο λωρίδων , ο Α πλησιάζει στο αυτοκίνητο του Β και τον "στολίζει" με υβριστικές εκφράσεις, οι οποίες ακούγονται συνήθως στα ποδοσφαιρικά γήπεδα και σχετίζονται με τη γενετήσια έκφραση της ανθρώπινης προσωπικότητας. Επίσης , όλο το επόμενο χρονικό διάστημα διαδίδει παντού ότι ο Β "λάδωσε" προκειμένου να αποκτήσει το δίπλωμα οδήγησης. Κατόπιν των ανωτέρω , ο Β ασκεί αγωγή εναντίον του Α για προσβολή της προσωπικότητάς του , ο δε Α ισχυρίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι ενέργειές του καλύπτονται από το συνταγματικό δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης. Ερώτηση: Ποια θα είναι η απόφαση του Δικαστηρίου; Συνιστά η απαγόρευση εξύβρισης οριοθέτηση περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης.] 0.0.0.16. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 16 : "Γκράφιτι" - [Η απαγόρευση ζωγραφικής στους ξένους τοίχους συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας της τέχνης] O γνωστός καλλιτέχνης Α αποφασίζει να μείνει στην ιστορία και για τον λόγο αυτό ένα βράδυ , μαζί με 1000 μαθητές του , ζωγραφίζει όλα τα σπίτια στην Πλάκα της Αθήνας. Το πρωϊ αποκαλύπτεται το έργο του και ο Εισαγγελέας ασκεί εναντίον του ποινική δίωξη για φθορά ξένης ιδιοκτησίας σύμφωνα με τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα. Ο Α ισχυρίζεται ότι η ποινική δίωξη είναι παράνομη και αντισυνταγματική γιατί αντίκειται στο άρθρο 16 παρ. 1 του Συντάγματος που ορίζει ότι η τέχνη είναι ελεύθερη , χωρίς , μάλιστα , να θέτει το κατοχυρούμενο ατομικό δικαίωμα υπό την επιφύλαξη του νόμου. Ερώτηση: Είναι βάσιμος ο ισχυρισμός του Α; Εμπίπτει η ως άνω δραστηριότητα του Α στο προστατευόμενο πεδίο του συνταγματικού δικαιώματος της ελευθερίας της τέχνης; Η απαγόρευση ζωγραφικής σε ξένους τοίχους συνιστά περιορισμό της ελευθερίας της τέχνης; Ναί ή όχι και γιατί; 0.0.0.17. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 17: Αφισσοκολήσεις: [Η απαγόρευση αφισσοκολήσεων συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης] Ο Α μόλις έχει τελειώσει την κατασκευή της οικίας του και μια μέρα μετά το τελικό βάψιμο των εξωτερικών τοίχων, άγνωστοι τοποθετούν αφίσσες προκαλώντας σημαντικές ζημιές. Ο Α στενοχωρείται πολύ με την ενέργεια αυτή και σκέφτεται να προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Την επομένη συλλαμβάνει επ αυτοφώρω έναν από τους αφισοκολητές από τον οποίο ζητεί εξηγήσεις. Ο αφισοκολητής διατείνεται, ότι η απαγόρευση της ελεύθερης και χωρίς όρους αφισοκόλησης είναι αντισυνταγματική διότι περιορίζει την ελευθερία έκφρασης και διάδοσης των ιδεών. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Συνιστά η απαγόρευση αφισοκολήσεων σε ξένους τοίχους περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης; Ναί ή όχι και γιατί; 0.0.0.18. Πρακτικό 18 Η νομοθετική απαγόρευση αποκλεισμού των εθνικών οδών : [Η απαγόρευση αποκλεισμού των εθνικών οδών συνιστά οριοθέτηση και όχι περιορισμό της ελευθερίας του συνέρχεσθαι] Η συχνή εμφάνιση του φαινομένου της κατάληψης εθνικών οδών για τη διεκδίκηση διαφόρων αιτημάτων οδηγεί την κυβέρνηση στη λήψη νομοθετικών μέτρων για την αντιμετώπισή του. Εισάγεται έτσι με νομοσχέδιο ρύθμιση, η οποία - πέρα από την παρακώλυση συγκοινωνιών - ποινικοποιεί τον αποκλεισμό των εθνικών οδών. Ειδικότερα με το νομοσχέδιο ορίζεται ότι οι διαδηλωτές είναι ελεύθεροι να συγκεντρώνονται στις εθνικές οδούς και να τις χρησιμοποιούν ως τόπους συγκέντρωσης, όχι όμως και να τις αποκλείουν απαγορεύοντας την διέλευση οχημάτων και αποκόπτοντας την ελεύθερη ροή οχημάτων. Πολλές οργανώσεις διαμαρτύρονται και θεωρούν τον νόμο αντισυνταγματικό. Η κυβέρνηση επιμένει στη ψήφιση του νομοσχεδίου το οποίο και τελικά υπερψηφίζεται. Είναι ο νόμος συνταγματικός; ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Συνιστά η απαγόρευση αποκλεισμού των εθνικών οδών περιορισμό της ελευθερίας του συνέρχεσθαι; 0.0.0.19. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 19 : "Έννοια του αυτοφώρου" - Σύνταγμα και νομοθετικοί ορισμοί. Στο πλαίσιο της προσπάθειάς της για αποτελεσματικότερη πάταξη της εγκληματικότητας , η Κυβέρνηση συστήνει νομοπαρασκευαστική επιτροπή για την αναθεώρηση των διατάξεων του ποινικού δικαίου. Ο Α , μέλος της Επιτροπής προτείνει να παραταθεί η χρονική διάρκεια του αυτόφωρου εγκλήματος , ώστε να καταλαμβάνει πλέον ολόκληρων των τριών μηνών μετά την τέλεση της αξιόποινης πράξης. Στην παρατήρηση του Β , συνταγματολόγου και μέλους της Επιτροπής , ότι μια τέτοια ρύθμιση θα ήταν αντίθετη προς το Σύνταγμα , ο Α απάντησε ότι το Σύνταγμα χρησιμοποιεί τον όρο ''αυτόφωρο έγκλημα'' ( άρθρο 6 ) χωρίς να ορίζει τη χρονική του διάρκεια. Συνεπώς , κατά την άποψη του Α , ο καθορισμός της χρονικής διάρκειας του αυτοφώρου ανήκει στην ελεύθερη κρίση του νομοθέτη. Ερώτηση: Είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα η πρόταση του Α; 0.0.0.20.: ΠΡΑΚΤΙΚΟ 20: Η κατάληψη της γέφυρας του ισθμού της Κορίνθου [Εφαρμογή του δικαιώματος ελεύθερης κίνησης στη γενική διαπροσωπική σχέση] Σταφιδοπαραγωγοί της Κορινθίας και των γειτονικών νομών διαμαρτύρονται έντονα για την μη ικανοποίηση των αιτημάτων τους και συγκεντρώνονται στην γέρφυρα του ισθμού της Κορίνθου, όπου και αποφασίζεται η "κατάληψη" της γέφυρας και ο αποκλεισμός της διέλευσης αυτοκινήτων. Μετά την παρέλευση 12 ωρών η κατάσταση είναι πλέον έκρυθμη και απειλούνται επεισόδια μεταξύ διαμαρτυρομένων σταφιδοπαραγωγών και οδηγών αυτοκινήτων. Σε ανταλλαγή επιιχερημάτων οι οδηγοί υποστηρίζουν, ότι παρεμποδίζονται στην άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους και της ελευθερίας κίνησης. Οι καταληψίες της γέφυρας αντιτείνουν, ότι δεν τίθεται ζήτημα εφαρμογής ΣΔ, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση ασκούνται στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο και όχι στο πλαίσιο κάποιας έννομης σχέσης, από την οποία θα μπορούσαν να προκύψουν συγκεκριμένες νομικές δεσμεύσεις. Καμιά τέτοια έννομη σχέση δεν συνδέει τους διερχόμενους οδηγούς με τους διαμαρτυρόμενους σταφιδοπαραγωγούς, οι οποίοι εντελώς τυχαία συναντήθηκαν στο συγκεκριμένο σημείο και αν ευρίσκοντο εκεί λίγο πριν θα είχαν διέλθει χωρίς κανένα πρόβλημα. ʼλλωστε δεν έχουν τίποτε εναντίον των οδηγών ΕΡΩΤΑΤΑΙ:Είναι ορθός ο ισχυρισμός των διαμαρτυρομένων σταφιδοπαραγωγών; Υπάρχει μεταξύ οδηγών και σταφιδοπαραγωγών έννομη σχέση και αν ναι εφαρμόζονται σε αυτή τα ΣΔ; 0.0.0.21.: ΠΡΑΚΤΙΚΟ 21: Η απαγόρευση εισόδου σε super market [Εφαρμογή του δικαιώματος ελεύθερης κίνησης στη γενική διαπροσωπική σχέση] Ο Δ διευθυντής του σούπερ μάρκετ "Ατλαντίς" κατευθυνόμενος πρωϊ με το αυτοκίνητό του προς την εργασία του πέφτει θύμα τροχαίου. Τρακάρει με τον Ο οδηγό αυτοκινήτου ο οποίος αν και αποκλεισιτά υπάιτιος για την πρόκληση του αυτχήματος εντούτοις του φέρεται βάναυσα και τον εξυβρίζει. Το ίδιο μεσημέρι ευρισκόμενος στην είσοδο του καταστήματος το οποίο διευθύνει βλέπει πάλι τον αναιδή και απρεπή Ο να εισέρχεται. Σπεύδει και του απαγορύει την είσοδο λέγοντάς του ότι δεν έχιε καμμιά θέση στο κατάστημα αυτό και ότι οφείλει να απομακρυνθεί γρήγορα. Ο Ο επικαλείται το άρθρο 5 παρ. 1 του Σ, την ελεύθερη ανάπτυξη τ ης προσωπικότητάς του και τη συμμετχοή στην κοινωνική πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας και του εφιστά την προσοχή ότι οφείλει να του συμπεριφερθεί όπως και στους άλλους πολίτες και ότι και αυτός όπως όλοι οι άλλοι, έχει δικαίωμα να εισέλθει στο κατάστημα και να αγοράσει τα πωλούμενα προϊόντα. Ο Δ απαντά, ότι ως διευθυντής του καταστήματος να του απαπγρεύσει την είσοδο και ότι σε κάθε περίπτωση το άρθρ. 5 παρ. 1 Συντ. δεν έχει εν προκειμένω καμμιά εφαμρογή διότι πρόκειται για άσκηση δικαιωμα΄των στον ελεύθερο κοινωνικό χώρο και όχι σε κάποια συγκεκριμένη έννομη σχέση. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Εφαρμόζεται εν προκειμένω τα ΣΔ και γιατί; 0.0.0.22. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 22: Ο "σκληρός" διευθυντής φυλακών [ Εφαρμογή του δικαιώματος επικοινωνίας στην ειδική σχέση κρατουμένων] Ο Δ διευθυντής φυλακών μόλις αναλαμβάνει τα καθήκοντά του θέλει να απαγορεύσει το επισκεπτήριο και τις τηλεφωνικές επικοινωνίες των κρατουμένων, για να συμβάλει, όπως πιστεύει, με τον τρόπο αυτό στη μείωση της εγκληματκότητας. Οργανώσεις για την προστασία των κρατουμένων αντιτείνουν, ότι αυτά τα μέτρα είναι αντίθετα προς το Σύνταγμα και συγκεκριμένα προς το κατά το άρθρο 19 δικαίωμα επικοινωνίας των κρατουμένων. Ο Δ δέχεται ότι οι δεσμεύσεις αυτές πράγματι δεν είναι σύμφωνες με το άρθρο 19 του Συντάγματος, όμως απαντά ότι τα συνταγματικά δικαιώματα εφαρμόζονται μόνο στη γενική κυριαρχική σχέση κράτους πολιτών, όχι όμως και στη ειδική κυριαρχική σχέση στην οποία βρίσκονται οι κρατούμενοι. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Είναι ορθός ο ισχυρισμός του; 0.0.0.23. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 23: Ο ζηλόφθων σύζυγος [Εφαρμογή του απορρήτου των επιστολών στην ειδική ένομη σχέση μεταξύ των συζύγων] Ο σύζυγος Ζ παραβιάζει τις επιστολές της δικηγόρου συζύγου του. 'Οταν εκείνη παραπονείται και επικαλείται το άρθρο 19, ο σύζυγος αντιτείνει, ότι τα ΣΔ εφαρμόζονται (μόνο) στη γενική διαπροσωπική σχέση κατά το άρθρο 25 παρ. 1 εδ, γ, όχι όμως και στις ειδικές έννομες διαπροσωπικές σχέσεις, όπως είναι η οικογενειακή σχέση μεταξύ των συζύγων. Κατά συνέπεια μπορεί να ανοίγει και να διαβάζει τις επιστολές της συζύγου του και σε κάθε περίπτωση δεν δεσμεύεται παό το Σύνταγμα. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Είναι ορθός ο ισχυρισμός του;Εφαρμόζεται καταρχήν το απόρρητο των επιστοών και στις σχέσεςι εμταξύ των συζύγων; 0.0.0.24. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 24: Ο φανατικός ιερεωμένος: [Εφαρμογή της επαγγελματικής ελευθερίας στις κληρονομικές σχέσεις] Ο ιερέας Ι προκειμένου να συντάξει τη διαθήκη του επισκέπτεται τον συμβολαιογράφο Σ. Με την διαθήκη επιθυμεί να εγκαταστήσει κληρονόμο της περιουσίας του στον γυιό του Γ με τον όρο, ότι και αυτός θα ακολουθήσει τον ιερατικό κλάδο. Σε παρατήρηση του συμβολαιογράφου Σ, ότι με τον όρο αυτό δεσμεύεται υπέρμετρα η κατοχυρωμένη συνταγματικά ελευθερία επιλογής επαγγέλματος, ο ιερέας Ι, αφενός μεν δέχεται, ότι πράγματι ο όρος αυτός προσβάλλει το αμυντικό περιεχόμενο της επαγγελματικής ελευθερίας, απαντά όμως, ότι η ελευθερία αυτή δεν ισχύει στην ειδική κληρονομική σχέση. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Είναι ορθός ο ισχυρισμός του; 0.0.0.25. . ΠΡΑΚΤΙΚΟ 25: Η απαγόρευση συγκεντρώσεων σε ώρες αιχμής: [ Αντισυνταγματική η απαγόρευση συγκεντρώσεων σε ώρες αιχμής συνιστά περιορισμό και όχι οριοθέτηση της ελευθερίας του συνέρχεσθαι] Με νόμο απαγορεύεται η πραγματοποίση συγκεντρώσεων και πορειών στο κέντρο της πρωτεύσουσας τις ώρες αιχμής δηλαδή από 7-9 μμ καθημερινά εκτός Σαββάτου και Κυριακής. Στις διαμαρτυρίες, ότι το δικαίωμα περιορίζεται η κυβέρνηση απαντά, ότι δεν πρόκειται για περιορισμό αλλά για οριοθέτηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, το οποίο άλλωστε μπορεί να ασκείται στην ίδια ώρα σε άλλες περιοχές ή και όλες τις άλλες ώρες στο κέντρο της Αθήνας. Ο νόμος απλά οριοθετεί και δεν περιορίζει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι στο πλαίσιο της γενικής κυριαρχικής σχέσης κράτους - πολιτών, προκειμένου να διευκολύνει την άσκηση δικαιωμάτων από όλους του φορείς. Ισχυρίζεται επίσης η κυβέρνηση, ότι στο πλαίσιο αυτό της γενικής κυριαρχικής σχέσης ναι μεν δεν μπορεί να εισάγει περιορισμούς, μπορεί όμως να οριοθετήσει τα Συνταγματικά Δικαιώματα και αυτό προκύπτει από την γενική νομοθετική αρμοδιότητα του κοινού νομοθέτη. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Είναι συνταγματική η ρύθμιση αυτή του νομοσχεδίου; 0.0.0.26. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 26: "Γενικές" παρακολουθήσεις τηλεφώνων Μετά την εκδήλωση μεγάλου κύματος εγκληματικότητας και για την αποτελεσματική αντιμετώπισή της συντάσσεται νομοσχέδιο, που επιτρέπει γενικώς την παρακολούθηση των τηλεφώνων για διακρίβωση εγκλημάτων και την προστασία της εθνικής ασφάλειας. με τη συμμετοχή της δικασιτκής αρχής όπως ορίζει το Σύνταγμα. Συγκεκριμένα το νομοσχέδιο προβλέπει, ότι παρακολουθούνται τα τηλέφωνα όχι μόνο υπόπτων αλλά γενικά και δειγματολειτπικά, μήπως μέσα από τις τυχαίες παρακολουθήσεις των πολιτών αδιακρίτως προκύψει ενδεχομένως κάποιο χρήσιμο στοιχείο για τη διακρίβωση των σοβαρών εγκλημάτων που τελέσθηκαν. Σε διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης και διαφόρων οργανώσεων, ότι η ρύθμιση αυτη του νομοσχεδίου είναι αντισυνταγματική, η κυβέρνηση απαντά, ότι το Σύνταγμα στο άρθρο 19 επιτρέπει την άρση του απορρήτου για λόγους εθνικής ασφάλειας και για ιδιαίτερα σοβαρά εγκλήματα και ότι στη προκειμένη περίπτωση ισχύουν και τα δύο. ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι συνταγματική η διάταξη του νομοσχεδίου, που επιτρέπει την άρση του απορρήτου σύμφωνα και τις γενικές παρακολουθήσεις τηλεφώνων με τα παραπάνω; 0.0.0.27. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 27: [Αδιάκριτες έρευνες σε κατοικία] Με νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση της διαρκώς αυξανόμενης εγκληματικότητας ορίζεται, ότι με την τήρηση των διαδικαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 9 παρ. 1 εδ. γ, είναι δυνατή η τυχαία και συμπτωματική διεξαγωγή έρευνας, χωρίς να είναι απαραίτητο να υπάρχουν ενδείξεις. Το νομοσχέδιο ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων και πολλοί παρομοιάζουν με δικτατορικά καθεστώτα. Η κυβέρνηση αποφασισμένη να πατάξει την εγκληματικότητα και κρίνοντας το μέτρο αυτό ως εξαιρετικά πρόσφορο επιμένει στη νομοθέτησή του και επικαλείται το άρθρο 9 παρ. 1 εδ. γ. κατά το οποίο, καμμια έρευνα δεν γίνεται σε κατοικία παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος και πάντοτε με την παρουσία εκπροσώπων της δικαστικής εξουσίας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης, εφόσον πληρούται η διαδικαστική προϋπόθεση (παρουσία εκπροσώπων της δικαστικής εξουσίας) ο νομοθέτης μπορεί να ορίζει πότε (όταν) και πώς (όπως) διεξάγεται έρευνα σε κατοικία. Υπάρχει δηλαδή επιφύλαξη υπέρ του νόμου. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Είναι σύμφωνη προς το Σύνταγμα η ρύθμιση αυτή; 0.0.0.28. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 28: Ο παραπονούμενος στρατιώτης [Δυνατός ο περιορισμός της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας στην ειδική κυριαρχική σχέση ενόπλων δυνάμεων. Μη ρητοί περιορισμοί.] Ο στρατιώτης Σ υπηρετεί τη θητεία του. Το όλο στρατιωτικό κλίμα τον ενοχλεί ιδιαίτερα, παραπονείται έντονα και δεν θέλει να έχει παραπάνω περιορισμούς από τους άλλους πολίτες. Αρνείται να φορά ομοιόμορφη ενδυμασία, να κουρευτεί και να δεσμεύεται παραμένοντας μέσα στο στρατόπεδο. Σε παρατήρηση αξιωματικού, ότι αυτοί οι περιορισμοί είναι απαραίτητοι για τη λειτουργία του στρατεύματος και την εθνική άμυνα της χώρας, ο Σ δεν διαφωνεί για την αναγκαιότητα των συγκεκριμένων περιορισμών, πλην όμως αντιτείνει, ότι ο ίδιος δεν είναι υποχρεωμένος ούτε και διατεθιμένος να τους ανεχθεί, εφόσον δεν τους επιβάλει το Σύνταγμα. Όπως ισχυρίζεται πουθενά το Σύνταγμα δεν αναγράφει, ότι όσοι υπηρετούν τη θητεία τους εξαιρούνται από την άσκηση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων και πρέπει να υφίστανται αυτούς τους περιορισμούς, οι οποίοι κατά συνέπεια είναι αντισυνταγματικοί. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Είναι ορθοί οι ισχυρισμοί αυτοί του στρατιώτη; Είναι καταρχήν δυνατός ο περιορισμός των ΣΔ στο πλαίσιο του στρατεύματος και πως δικαιολογείται συνταγματικά; 0.0.0.29. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 29: Ο "αναιδής" μάρτυρας [θεμιτός ο περιορισμός της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας στην ειδική κυριαρχική σχέση της ποινικής δίκης] Ο Μ καλείται ως μάρτυρας σε ποινική δίκη, όπου αντιτείνει, ότι δεν επιθυμεί να καταθέσει και ισχυρίζεται, ότι αντλεί δικαίωμα άρνησης μαρτυρίας από το Σύνταγμα. Ισχυρίζεται επίσης, ότι πουθενά το Σύνταγμα δεν αναφέρει ρητά, ότι είναι υποχρεωμένος να καταθέσει ως μάρτυρας και ότι αυτό επαφίεται στη διακριτική του ευχέρεια. Ταυτόχρονα απαιτεί από το δικαστήριο να τον απαλλάξει από την υποχρέωση μαρτυρίας. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Δικαιούται ο μάρτυρας αυτός να αρνηθεί την μαρτυρία του; 0.0.0.30. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 30: "Μουσουλμάνος δημόσιος υπάλληλος" - [Θεμιτός ο περιορισμός της ελεύθερης ανάπτυξη της προσωπικότητας στην ειδική κυριαρχική δημοσιοϋπαλληλική σχέση] Ο Α τυγχάνει δημόσιος υπάλληλος και παράλληλα μουσουλμάνος στο θρήσκευμα. Πιστός στις επιταγές της θρησκείας του, κάθε μέρα διακόπτει την εργασία του για μία ώρα (12.00-13.00 ) και απομονώνεται σε ένα δωμάτιο όπου και προσεύχεται . Γι αυτόν τον λόγο , του επιβάλλεται πειθαρχική ποινή από το αρμόδιο Υπηρεσιακό Συμβούλιο χωρίς , όμως , να κληθεί σε απολογία πριν από την έκδοση της εις βάρος του απόφασης. Αγανακτισμένος , ο Α επισκέπτεται τον Πρόεδρο του Υπηρεσιακού Συμβουλίου και του επισημαίνει ότι παραβιάσθηκε τόσο η θρησκευτική ελευθερία ( άρθρο 13 του Συντάγματος ) , όσο και το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης ( άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος ). Απαντώντας , ο Πρόεδρος του Υπηρεσιακού Συμβουλίου συνέστησε στον Α να μη διαμαρτύρεται διότι τελεί σε 'ειδική κυριαρχική σχέση' και δεν μπορεί να επικαλεσθεί τα συνταγματικά δικαιώματα. Τότε, ο Α προσφεύγει στο δικαστήριο , ενώπιον του οποίου η πλευρά του Δημοσίου ισχυρίζεται ότι ο Α δεν μπορούσε να ασκήσει προσφυγή διότι το δικαίωμα της δικαστικής προστασίας ( άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος ) δεν ισχύει για τους δημοσίους υπαλλήλους. Ο Α ανταπαντά, ότι όπου το Σύνταγμα ήθελε να περιορίσει τα δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων , το έπραξε ρητώς όπως στο άρθρο 29 παρ. 3 ( περί περιορισμού της δυνατότητας κομματικής έκφρασης των δημοσίων υπαλλήλων ). Ερωτήσεις: 1. Ποιά από τα ανωτέρω συνταγματικά δικαιώματα μπορεί να επικαλεσθεί βασίμως ο Α στην προκείμενη περίπτωση; 2. Εάν επιβληθεί σε ένα μαθητή Γυμνασίου το πειθαρχικό μέτρο της επίπληξης, έχει αυτός τη δυνατότητα να επιδιώξει τη δικαστική ακύρωση του μέτρου αυτού; 0.0.0.31. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 31: Ο "αδέσμευτος" ζωγράφος: Ο ζωγράφος Ζ υπογράφει σύμβαση με τον Π, για τη δημιουργία πίνακα ζωγραφικής συγκεκριμένων διαστάσεων, αντί 15.000 ευρώ. Στη συμφωνία περιέχεται, ότι ο πίνακας θ Wed, 19 May 2004 00:00:00 +0300 ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ Κλιμάκιο Σ. Φλογαϊτη / Α. Δημητρόπουλου / Γ. Γεραπετρίτη Εξετάσεις θερινού εξαμήνου 2004 Καλούνται οι φοιτητές και φοιτήτριες του κλιμακίου Σ. Φλογαϊτη / Α. Δημητρόπουλου / Γ. Γεραπετρίτη που επιθυμούν να εξεταστούν προφορικά στο μάθημα των Εφαρμογών Δημοσίου Δικαίου κατά την εξεταστική περίοδο Ιουνίου 2004 να το δηλώσουν εγγράφως στις καταστάσεις που θα υπάρχουν για το λόγο αυτό είτε κατά τη διάρκεια των παραδόσεων είτε στο Σπουδαστήριο Δημοσίου Δικαίου (Ιπποκράτους 33, 5ος όροφος), έως τη Δευτέρα 24 Μαΐου 2004. Επίσης γίνεται γνωστό ότι για το ίδιο μάθημα οι φοιτητές και φοιτήτριες του ανωτέρω κλιμακίου θα έχουν τη δυνατότητα, αντί της κανονικής εξεταστικής, να λάβουν μέρος σε εξέταση που θα προηγηθεί της εξεταστικής περιόδου Ιουνίου 2004 (προεξέταση). Όσοι επιθυμούν να λάβουν μέρος στην εξέταση αυτή θα πρέπει επίσης να το δηλώσουν εγγράφως σε άλλες ειδικές καταστάσεις που υπάρχουν για το λόγο αυτό είτε κατά τη διάρκεια των παραδόσεων είτε στο Σπουδαστήριο Δημοσίου Δικαίου, επίσης έως τη Δευτέρα 24 Μαΐου 2004. Επισημαίνεται ότι όσοι λάβουν μέρος στην προεξέταση δεν θα έχουν δικαίωμα συμμετοχής στην κανονική εξεταστική περίοδο. Όσοι δηλώσουν και στις δύο ανωτέρω καταστάσεις θα θεωρηθεί ότι επιθυμούν να συμμετάσχουν στην κανονική εξεταστική περίοδο του Ιουνίου 2004. Αθήνα, 18 Μαΐου 2004 Από τον Τομέα Δημοσίου Δικαίου Tue, 18 May 2004 00:00:00 +0300 ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΑΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ 2004 ΚΛΙΜΑΚΙΟ: Α. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Σ. ΦΛΟΓΑΪΤΗ - Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗ [ Δευτέρα 13.00-15.00 Ιπποκράτους 7α, Τρίτη 13.00-15.00 Ιπποκράτους 7α, Πέμπτη 15.00- 17,00 Ιπποκράτους 7α] ΘΕΜΑΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΔΙΔΑΣΚΩΝ: ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2004 ΕΙΣΑΓΩΓΗ : 1. Ζητήματα ερμηνείας του Συντάγματος 2. ΄Εννομη τάξη. 3. Κράτος, πολίτευμα. 4. Σύνταγμα. Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή Β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Πρακτικά Θέματα Συνταγματικού Δικαίου 2004 Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Παραδόσεις Συνταγματικού Δικαίου (φωτ) τ. Ι, ΙΙ θ έκδ. 2001, τ. ΙΙΙ ι΄ έκδ.2004 Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Το Σύνταγμα ως βάση της έννομης τάξης 2002 Μ α υ ρ ι ά ς Κ., Συνταγματικό Δίκαιο, τευχ. Ι., 2003. Α' ΕΝΟΤΗΤΑ: Σύγχρονη Δημοκρατία και αντιπροσωπευτικό σύστημα - Ε ι σ α γ ω γ ή - Θ έ μ α τ α 1.Βασικές αρχές και "κρίση" του αντιπροσωπευτικού συστήματος. 2. α)Αντιπροσωπευτικό σύστημα και Δημοκρατία στο νέο Σύνταγμα. β)Ελεύθερη και δεσμευτική εντολή στο νέο Σύνταγμα και στη σύγχρονη συνταγματικοπολιτική πραγματικότητα. γ)Βουλευτική ελευθερία και πολιτικά κόμματα (διαγραφή, μετάσταση, παραίτηση) 3. Το δημοψήφισμα 4. α)Η εσωκομματική Δημοκρατία ως συνταγματική αρχή. β)Αμυντικά δικαιώματα και δίκαιο των πολιτικών κομμάτων.- Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή Β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Β λ ά χ ο ς Γ., Θεσμοί και προβλήματα της σύγχρονης Δημοκρατίας, Μελέτες Ι, 1988.- Γ ι α τ α γ ά ν α ς Ξ, Η κρίση της φιλελεύθερης Δημοκρατίας, ΤοΣ ΙΙ, 1976 σ. 18 επ.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η συνταγματική θέση των πολιτικών κομμάτων 1974.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η δομή και η λειτουργία της σύγχρονης Δημοκρατίας. 1977.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Το Δημοψήφισμα. Ο ρόλος και η σημασία του θεσμού στη σύγχρονη Δημοκρατία 1997.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Το Σύνταγμα ως βάση της έννομης τάξης 2002 Δ ρ ό σ ο ς Γ.- Η νομική θέση των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα, 1982. Κ α σ ι μ ά τ η ς Γ., Συνταγματικό Δίκαιο ΙΙ.- Οι λειτουργίες του κράτους τ. α, 1980.- Φ ο υ ν τ ε δ ά κ η Πην. Ενδοκομματική δημοκρατία και Σύνταγμα, 1987.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Η κρίση των θεσμών της φιλελεύθερης Δημοκρατίας και το Σύνταγμα. Συνταγματική θεωρία και πράξη, 1980, σ. 453 επ.- Σ β ώ λ ο ς Αλ., Συνταγματικόν Δίκαιον, 1934 Τ σ ά τ σ ο ς Δ., Η ενδοκομματική αντιπολίτευση ως πρόβλημα συνταγματικού δικαίου, 1983.- Β' ΕΝΟΤΗΤΑ :Κοινοβουλευτικό σύστημα - Κυβέρνηση - Βουλή - Ε ι σ α γ ω γ ή - Θ έ μ α τ α 1.Εννοια και διαστάσεις και "κρίση" του κοινοβουλευτικού συστήματος. 2. Η ανάδειξη της κυβέρνησης. Η αρχή της δεδηλωμένης. Σχέσεις των άρθρων 37 και 84 του ισχύοντος Συντάγματος. 3. Οι προεκλογικές κυβερνήσεις 4. Εμπιστοσύνη και δυσπιστία της βουλής προς την κυβέρνηση. 5. Η διάλυση τηs βουλής. (κοινοβουλευτική / δημοψηφισματική) 6. Η αναπλήρωση του πρωθυπουργού. Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Α ν α σ τ α σ ι ά δ η ς Γ., Ο διορισμός και η παύση των κυβερνήσεων στην Ελλάδα, 1981.- Β ε ν ι ζ έ λ ο ς Β., Το κοινοβουλευτικό πολίτευμα και η λειτουργία του κατά το Σύνταγμα του 1975/86, 1987.- Γ ε ω ρ γ ό π ο υ λ ο ς Κ., Το κοινοβουλευτικόν σύστημα κυβερνήσεως τ. Α, 1947.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Πρακτικά Θέματα Συνταγματικού Δικαίου 2004 Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η δομή και η λειτουργία της σύγχρονης Δημοκρατίας. 1977.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η γένεση του κοινοβουλευτικού συστήματος και η ανάδειξη της κυβέρνησης 1988.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η διάλυση της Βουλής, 1992.- Κ υ ρ ι α κ ό π ο υ λ ο ς Ηλ., Ο κοινοβουλευτισμός εν Ελλάδι , ως πολιτικός και νομικός κανών, τ. Α, 1929.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Η συνταγματική αναθεώρηση του 1986,1989.- Μ α υ ρ ι ά ς Κ., Ζητήματα λειτουργίας του πολιτεύματος 1993.- Μ η ν α ί δ η ς Σ., Ο επίκαιρος κοινοβουλευτικός έλεγχος, 1990.- Π α ν τ ε λ ή ς Αντ., Τρείς προεδρικές αρμοδιότητες. Ο διορισμός του Πρωθυπουργού, η παύση της Κυβερνήσεως και η κήρυξη καταστάσεως πολιορκίας, ΤοΣ 1981, σ. 242 επ.- Σ α ρ ί π ο λ ο ς Ν.Ν., Το σύστημα κοινοβουλευτικής κυβερνήσεως εν τη νεωτάτη αυτού εξελίξει, 1921.- Σ β ώ λ ο ς Αλ., Το νέον Σύνταγμα και αι βάσεις του πολιτεύματος, 1928.- Σ β ώ λ ο ς Αλ., Προβλήματα κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας 1928.- Σ γ ο υ ρ ί τ σ α ς Χ., Η οργάνωσις της Κυβερνήσεως και η κοινοβουλευτική ευθύνη των υπουργών, 1931.- Σ π υ ρ ό π ο υ λ ο ς Φ.- Η ανάδειξη του πρωθυπουργού, 1989- Τ σ ά τ σ ο ς Δ., Η ανάδειξη του πρωθυπουργού, 1989.- Τ σ ά τ σ ο ς Θ., Η έκφρασις δυσπιστίας της βουλής προς την Κυβέρνησιν κατά το άρθρον 67 του Συντάγμτος της Βόννης, Μελέται Συνταγματικού Δικαίου, 1958, σ. 186 επ.- Π α π α δ η μ η τ ρ ί ο υ Γ., Η διάλυση της πρώτης μεταδικτατορικής βουλής 1978.- Τσίρης Π., Ο θεσμός της διαλύσεως του κοινοβουλίου, 1983.- Γ' ΕΝΟΤΗΤΑ: Η εφαρμογή των αμυντικών δικαιωμάτων στις διαπροσωπικές σχέσεις. - Ε ι σ α γ ω γ ή - Θ έ μ α τ α 1. Το ζήτημα της "τριτενέργειας" των θεμελιωδών δικαιωμάτων.- Η εφαρμογή των αμυντικών δικαιωμάτων. Αιτιώδης συνάφεια δικαιωμάτων και θεσμών.- 2. Τα αμυντικά δικαιώματα στις εργασιακές σχέσεις. 3. Τα αμυντικά δικαιώματα στις οικογενειακές σχέσεις. 4. Τα αμυντικά δικαιώματα στις συναλλακτικές σχέσεις 5. Τα αμυντικά δικαιώματα στις κληρονομικές σχέσεις 6. Αλλες περιπτώσεις. α) Τύπος και προσωπικότητα (-ιδιωτική και οικογενειακή ζωή) Τα αμυντικά δικαιώματα στις ειδικές κυριαρχικές σχέσεις. (Αμυντικά δικαιώματα των στρατιωτών και των δημοσίων υπαλλήλων) Αμυντικά δικαιώματα και διοικητικό - ιδιωτικό δίκαιο.- Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Α λ ι β ι ζ ά τ ο ς Ν., Αντιρρησίες συνείδησης και στρατιωτική θητεία, ΝοΒ 36, 1988, σ. 519 επ.- Β ε γ λ ε ρ ή ς Φ., Τα δικαιώματα του ανθρώπου και οι περιορισμοί τους, ΤοΣ 1981, σ. 193 επ., 369 επ.- Β ε γ λ ε ρ ή ς Φ., Οι περιορισμοί των δικαιωμάτων του ανθρώπου 1982.- Β λ ά χ ο ς Γ., Κοινωνιολογία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, 1976.- Γ α ζ ή ς Ανδρ. Η επίδρασις του Συντάγματος επί του Αστικού Δικαίου, σ. τ. Η επίδραση του Συντάγματος κλπ, 1976, σ. 7 επ.- Δ α γ τ ό γ λ ο υ Πρ., Η τριτενέργεια των ατομικών δικαιωμάτων, γνωμ., ΝοΒ 1982, σ. 780 επ.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Πρακτικά Θέματα Συνταγματικού Δικαίου 2004 Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Κοινωνικός ανθρωπισμός και ανθρώπινα δικαιώματα, ΝοΒ, τ. 28 τ. 8-9 και 10.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Τα αμυντικά δικαιώματα του ανθρώπου και η μεταβολή της έννομης τάξης, 1981.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η συνταγματική προστασία του ανθρώπου από την ιδιωτική εξουσία. (Συμβολή στο πρόβλημα της "τριτενεργειας"),1981/82.- Η λ ι ο π ο ύ λ ο υ - Στράγγα Ι., Η "τριτενέργεια" των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του Συντάγματος 1975 Κ α σ ι μ ά τ η ς Γ., Σύνταγμα και κοινό δίκαιο, σ. τ. Η επίδραση του Συντάγματος κλπ, 1976, σ. 705 επ.- Κ α σ ι μ ά τ η ς Γ., Το ζήτημα της "τριτενέργειας των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ΤοΣ Δ, 1978, σ. 237 επ.- Κ α τ ρ ά ν η ς Αλ., Η θεωρία της τριτενέργειας των δικαιωμάτων του ανθρώπου. ΤοΣ Δ, 1978, σ. 237 επ.- Κ ό ρ σ ο ς Δ., Τα ατομικά δικαιώματα εν τω ιδιωτικώ δικαίω, τιμ. τόμ, P. Zepos, 1973, σ. 157 επ.- Λ ε β έ ν τ η ς Γ., Τα κοινωνικά δικαιώαμτα του πολίτη, ΤοΣ, 1976. σ. 121 επ.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Συνταγματικά δικαιώματα τ.α, Ατομικές ελευθερίες, δ έκδ. 1982.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Οι κύριες συνιστώσες του συστήματος θεμελιωδών δικαιωμάτων του Συντάγματος του 1975.- Μ α υ ρ ι ά ς Κ., Το συνταγματικό δικαίωμα του ιδιωτικού βίου, 1982.- Μ π έ σ ι λ α - Μακρίδη Ελ., Η συνταγματική κατοχύρωση της αρχής της ισότητας των φύλων 1983.- Μ π έ σ ι λ α - Βήκα Ευρ., Η συνταγματική κατοχύρωση των δικαιωμάτων σύναψης γάμου και ίδρυσης οικογένειας, 1989.- Π α ν τ ε λ ή ς Αντ., Ζητήματα συνταγματικών επιφυλάξεων, 1984.- Ρ ά ι κ ο ς Αθ., Παραδόσεις Συνταγματικού Δικαίου, τ.Β Τα θεμελιώδη δικαιώματα, τευχ. α 1983, τευχ. β 1984.- Ρ ό κ α ς Ν., Η επίδρασις του νέου Συντάγματος επί του Εμπορικού Δικαίου, σ. τ. Η επίδρασις του Συντάγματος κλπ, 1976, σ. 37 επ.- Σ π η λ ι ω τ ό π ο υ λ ο ς Επ., Η επίδρασις του νέου Συντάγματος στο Διοικητικό Δίκαιο, σ.τ. Η επίδρασις του Συντάγματος κλπ, 1976, σ. 83 επ.- Τ σ ά τ σ ο ς Δ., Συνταγματικό Δίκαιο τ. Γ., Θεμελιώδη δικαιώματα Ι., 1988.- Δ' ΕΝΟΤΗΤΑ: Συνταγματικότητα των νόμων - Κανονιστική εξουσιοδότηση. -Ε ι σ α γ ω γ ή -Θ έ μ α τ α 1.Ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων από τα δικαστήρια 2.Το Α.Ε.Δ και ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων. 3.Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. 4.Η κατάσταση πολιορκίας. Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Β ε γ λ ε ρ ή ς Φ., Τα όρια ελέγχου της συνταγματικότητας (ΣτΕ 105/81) ΤοΣ 1981,σ. 444 επ.- Β ρ υ ώ ν η Γ., Το πρόβλημα του ελέγχου της συνταγματικότηταε των νόμων εν Γαλλία και η σύγχρονος επίλυσις του, ΕΔΔ 197 Γ έ ρ ο ν τ α ς Απ., Η σύμφωνη με το Σύνταγμα ερμηνεία και ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων στη Δυτ.Γερμανία, ΤοΣ 1 Γ έ ρ ο ν τ α ς Απ., Σκέψεις γύρω από τον δικαστικό αυτοπεριορισμό, ΕΔΔ 1983,σ.231 επ.- Γ ε σ ί ο υ - Φ α λ τ σ ή Π., Ευθύνη των δικαστών στην Ελλάδα, ΤοΣ 1983, σ.549 επ.- Δ α γ τ ό γ λ ο υ Πρ., Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων.(Σκέψεις για την σημερινή κατάσταση του συνταγματικού δικαίου στη χώρα μας, ΝοΒ 1988 σ. 721 επ.- Δ έ ν δ ι α ς Μ., Το Συνταγματικό Συμβούλιο και ο έλεγχος συνταγματικότητας των νόμων εν Γαλλία και αλλαχού, ΕΔΔ 1959,σ. 337 επ.- Θ ε ο δ ό σ η ς Γερ., Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήρο της Γερμανίας, 1991 Κ α ρ α κ ώ σ τ α ς Β. Κ., Τα δικαστήρια εγγυητές της συνταγματικής νομιμότητας, ΤοΣ 1984,σ.499 επ.- Κ α σ ι μ ά τ η ς Γ., Σύνταγμα και κοινό δίκαιο, σ.τ. Η επίδρασις του Συντάγματος του 1975 επί του ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου, 1976 σ. 109 επ.- Κ ό ρ σ ο ς Δ., Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο και οι δικαιοδοσίες αυτού, σ.τ. Εισηγήσεις διοικητικού δικονομικού δικαίου, 1985 τομ. β τευχ. β. σ. 17 επ.- Κ υ π ρ α ί ο ς Μ., Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο,ΤοΣ 1977,σ.251 επ.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Αι εγγυήσεις τηρήσεως του Συντάγματος ΙΙ,1961-1965.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Ζητήματα εκ του ανίσχυρου των αντισυνταγματικών νόμων, σ.τ.Συνταγματική θεωρία και πράξη, 1980 σ.288 επ. M ά ν ε σ η ς Αρ. - Μανιτάκης Αντ. Κρατικός παρεμβατισμός και Σύνταγμα,ΝοΒ 1981,σ.1199 επ.- Μ α υ ρ ι α ς Κ., Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, ΤοΣ1979,σ.672 Μ α υ ρ ι ά ς Κ., Η ερμηνεία του Συντάγματος μεταξύ πολιτικής αξιολόγησης και νομικού δόγματος,ΤοΣ 1989,σ.31 επ.- Μ α υ ρ ι ά ς-Π α ν τ ε λ ή ς Συνταγματικά Κείμενα.Ελληνικά και ξένα 2η εκδ. 1990.- Π α ν τ ε λ ή ς Αντ. Ζητήματα συνταγματικών επιφυλάξεων,1984.- Π α π α λ ά μ π ρ ο υ Α., Μερικές σκέψεις για την έννοια του "νόμου" και για το πρόβλημα του ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμως, ΤοΣ 1988σ. 1 επ.- Π ε π ο ν ή ς Α., Η συνταγματική αναθεώρηση του 1986,1986.- Ρ ά ϊ κ ο ς Αθ., Παραδόσεις Συνταγματικού Δικαίου,τ.Α,1979.- Ρ ί ζ ο ς Σ., Η κρίση του Συνταγματικού Κράτους, ΤοΣ 1986,σ.342 επ.- Σ β ώ λ ο ς Αλ., Η έρευνα της συνταγματικότητας των νόμων υπό των δικαστηρίων, σ. τ.Νομικαί Μελέται,τ.Β, 1958,σ.213 επ.- Σ κ ο υ ρ ή ς Β., Η επίλυσις των συνταγματικών διαφορών, ΤοΣ 1986,σ.177 επ.- Σ κ ο υ ρ ή ς Β. - Β ε ν ι ζ έ λ ος Ευ. Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, 1985.- Σ τ α θ ό π ο υ λ ο ς Μιχ., Ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων.(Η δημοκρατία ανάμεσα στις συμπληγάδες αυταρχισμού ή λαϊκισμού και αριστοκρατισμού) ΝοΒ 1988 σ. 1 επ.- Τ ζ ί φ ρ α ς Π., Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, 1976.- Τ σ ά τ σ ο ς Δ., Συνταγματικό Δίκαιο,τ.Α,1985.- Χ α λ α ζ ω ν ί τ η ς Κ., Ο δικαστικός έλεγχος των τυπικών στοιχείων του νόμου, τιμ. τ. για τα 150 χρόνια του Ελεγκτικού Συνεδρίου Χ ο υ β α ρ δ ά ς Γ., Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο,ΝοΒ 1976,σ.1041 επ.- Χ ρ υ σ ο γ ό ν ο ς Κ., Ο αντισυνταγματικός νόμος και η δημόσια διοίκηση,1989.- * Α π ο σ τ ο λ ί δ η ς Δ., Η θεωρία της κυβερνητικής νομοθεσίας,1953.- Β ε γ λ ε ρή ς Φ., Η νομοπαραγωγική δράσις της Διοικήσεως, ΕΝΝ 1962, σ.273. Δ ε λ η γ ι ά ν ν η ς Γ., Σκέψεις γύρω από την έννοια και τον δικαστικό έλεγχο των κανονιστικών πράξεων,τιμ. τ. Σ.Ε,!,σ.583.- Δ ε κ λ ε ρ ή ς Μ., Η κανονιστική αρμοδιότητα του Υπουργικού Συμβουλίου και οι όροι εργασίας, Ε Εργ.Δ. 1980,σ.137.- Β α μ β έ τ σ ο ς Α., Παρεκβάσεις του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος.- Π α π α ν ι κ ο λ α ί δ η ς Δ., Η κανονιστική αρμοδιότης του Ανωτάτου Αρχοντος,1954.- Π α π α χ α τ ζ ή ς Γ., Κανόνες χρήσεως των νομοθετικών εξουσιοδοτήσεων, ΕΔΔ 1957,σ.128.- Κ υ π ρ α ί ο ς Π., Η νομοθετική εξουσιοδότησις, 1970.- Λ υ μ π ε ρ ό π ο υ λ ος Π., Η κανονιστική εξουσία της Διοικήσεως κατά το Σύνταγμα του 1975, Δελτίον Δημοσίας Διοικήσεως 1976, τευχ. Σ α ρ ί π ο λ ο ς Ν.Ν., Περί του κανονιστικού δικαιώματος του Βασιλέως και περί αναγκαστικών διαταγμάτων, 1903.- Σ π η λ ι ω τ ό π ο υ λ ο ς Επ. Ζητήματα κανονιστικής αρμοδιότητος,1968.- Τ σ ά τ σ ο ς Θ., Η έννοια του άρθρου 59 παρ.2 του Συντάγματος, Θ.ΣΔ, σ.823.- Ε ΕΝΟΤΗΤΑ: Θέματα Συνταγματικού και Διοικητικού Οικονομικού Δικαίου. - Ε ι σ α γ ω γ ή - Θ έ μ α τ α 1. Το οικονομικό Σύνταγμα 2. Η κρατικοποίηση επιχειρήσεων κατά το άρθρο 106 του Σ.- 3. Η επίταξη Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Α ν α σ τ ό π ο υ λ ο ς Γ., Οι δημόσιες επιχειρήσεις, 1982.- B a d u r a P., Θεμελιώδη προβλήματα του οικονομικού συνταγματικού δικαίου, ΝοΒ, 1976. Β ρ ο ν τ ά κ η ς Μ., Προβλήματα ερμηνευτικής τακτικής του ΣτΕ σε θέματα οικονομικού προγραμματισμού και παρεμβατισμού,σ.τ., Οι συνταγματικές ελευθερίες στην πράξη, 1986 σ.311 επ.- Γ έ ρ ο ν τ α ς Απ., Δοικητικό οικονομικό δίκαιο, 1989.- G r a w e r t R., Κοινωνικό κράτος και κοινωνικά δικαιώματα (μεταφρ.) 1997.- Κ α σ ι μ ά τ η ς Γ., Νέες μορφές παρέμβασης στο σύστημα οικονομικής παραγωγής, σ.τ., Οι συνταγματικές ελευθερίες στην πράξη, 1986 σ.229 επ.- Λ ι α κ ό π ο υ λ ο ς Θ., Η οικονομική ελευθερία αντικείμενο προστασίας στο δίκαιο του ανταγωνισμού, 1981.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ . - Μ α ν ι τ ά κ η ς Αντ., Κρατικός παρεμβατισμός και Σύνταγμα (γνωμ), ΝοΒ 29, 1981, σ. 1199 επ.- Μ ά ν ε σ η ς - Μ α ν ι τ ά κ η ς - Π α π α δ η μ η τ ρ ί ο υ, Η "υπόθεση Ανδρεάδη" και το Οικονομικό Σύνταγμα,1991.- Π ε ρ ρ ά κ η ς Ευαγ., Το πρόβλημα της συγκεντρώσεως των επιχειρήσεων και το δίκαιο του ανταγωνισμού, αγ. Αλ. Τσιριντάνη, 1980, σ. 181 επ.- Σ τ α θ ό π ο υ λ ο ς Μ., Οικονομική ελευθερία, οικονομικό σύστημα και Σύνταγμα, ΤοΣ 1981, σ. 517 επ.- Τ ά χ ο ς Δοικητικό οικονομικό δίκαιο β έκδ. 1990 ΣΤ ΕΝΟΤΗΤΑ: Δικαιοσύνη Εισαγωγή Θέματα 1. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης 2. Η νομολογία ως πηγή του δικαίου 3. Η δημοσιότητα της Δίκης 4. Οι μαγνητοταινίες ως αποδεικτικό μέσο Ενδεικτική Βιβλιογραφία Κ λ α μ α ρ ή ς Ν., Η ανεξαρτησία της δικαιοδοτικής λειτουργίας έναντι επεμβάσεων της εκτελεστικής και της νομοθετικής λειτουργίας, Ελλ.Δνη τ. 27 (1986) σ. 19 επ.- Μ π έ η ς Κ., Ο ισόβιος νόμιμος δικαστής και η κοινή γνώμη. Τιμ. τόμ. Γ. Ράμμου 1979, σ. 689 επ.- Ρίζος Σ., Η εσωτερική ανεξαρτησία του δικαστή (Γερμανία Ελλάς) ΕΔΔΔ 26 (1982) σ. 30 επ.- Σ π υ ρ ό π ο υ λ ο ς Φ., Προαγωγές σε θέσεις προέδρου και αντιπροέδρου του ΣτΕ, ΤοΣ 1985, σ. 506 επ.- Β ε γ λ ε ρ ή ς Φ., Αξία και επίδρασις της διοικητικής νομολογίας έναντι των τακτικών δικαστηρίων, Παρατηρήσεις επί της νομολογίας περί το δημόσιον δίκαιον, 1955, παρ. 2 (ιδίως σ. 7-33).- Γ ε ω ρ γ ι ά δ η ς Απ.- Σ τ α θ ό π ο υ λ ο ς Μιχ. Αστικός Κώδιξ,Ι Γενικαί αρχαί, Αθ. 1978 σ.4.- Γ ε ω ρ γ ι ά δ η ς Απ., Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου, 1996, σ.15,16.- Γ ρ η γ ο ρ ί ο υ Ν, το ΣΕ και αι γενικαί αρχαί του δικαίου, ΝοΒ 1954, σ.529.- Δ α γ τ ό γ λ ο υ Π., Γενικό Διοικητικό Δίκαιο, 1992, σ. 107-109.- Δ έ ν δ ι α ς Μ., Διοικητικόν Δίκαιον 1964, σ. 66 .- Δ ω ρ ή ς Φιλ., Εισαγωγή στο Αστικό Δίκαιο,1991, σ. 67-70.- Λ ι τ ζ ε ρ ό π ο υ λ ο ς Αλ., Η νομολογία ως παράγων διαπλάσεως του ιδιωτικού δικαίου, 1932. Ο ίδιος, Η ιδιαιτέρα φύσις του νομολογιακού δικαίου, 1935. - Ν ι κ ο λ ε τ ο π ο ύ λ ο υ-Κ ρ ί σ π η Ελ., Το σύστημα του αγγλικού δικαίου και η δικαιοπρακτική εξουσία του άγγλου δικαστού, Θ ΝΘ΄, 522.- Ρ ά ϊ κ ο ς Αθ., Συνταγματικό Δίκαιο τεύχος Α΄,1989, σ. 168-172.- Σ α κ κ ά ς Γ., Η συμβολή της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας εις την διαμόρφωσινν του θετού δικαίου, Τιμητ. τ. ΣτΕ Ι, 1979, σ. 293.- Σ π υ ρ ι δ ά κ η ς Ι., Γενικές Αρχές τεύχος Α΄,1985, σ. 23-26.- Σ τ α θ ό π ο υ λ ο ς Μιχ., (επιμελ.) Εισαγωγή στο Αστικό Δίκαιο,1992, σ. 54,55.- V e d e l G., Το διοικητικό δίκαιο δύναται να παραμείνει επ΄αόριστον δίκαιο νομολογιακό; (μετ. Μ.-Ε. Παναγοπούλου), ΕΔΔ 1982, 29.- Β a u m g a e r t e l G., H δυνατότητα χρήσης στην πολιτική δίκη αποδεικτικών μέσων που αποκτήθηκαν παράνομα, Δίκη 14, σ. 118 επ.- Κ α ν ί ν ι α ς Σπ., Εισήγηση στην ΑΠ 673/1983 ΝοΒ 1984 σ. 470 επ.- Κ ο ν δ ύ λ η ς Π., Εισήγηση στην ΑΠ 17/1993, ΕλΔικ 1994 σ. 1669 επ.- Π α π α δ ο γ ι ά ν ν η ς Μιχ., Η παράβαση του απορρήτου των τηλεφωνημάτων και της προφορικής συνομιλίας, Ποιν. Χρον. 1983, σ.785 επ.- Π α τ ε ρ ά κ η ς Στ. , Η δυνατότητα αξιολόγησης στην πολιτική και ποινική δίκη αποδεικτικών μέσων που αποκτήθηκαν παράνομα ή κατά παράβαση συνταγματικών διατάξεων, ΝοΒ 1983, σ. 1123 επ.- Π α υ λ ό π ο υ λ ο ς Π., Τεχνολογική εξέλιξη και συνταγματικά δικαιώματα. Οι σύγχρονες περιπέτειες του απορρήτου των ανταποκρίσεων, ΝοΒ 1988, σ. 1511 επ.- Π λ α γ ι α ν ν ά κ ο ς Δ., Το δικαίωμα επί της ιδίας προσωπικότητος, ΕλλΔικ 1966 σ. 101 επ.- Σ α τ λ ά ν η ς Χρ., Η μαγνητοταινία ως αποδεικτικό μέσο στην ποινική δίκη, 1996.- Σ τ α μ ο ύ λ η ς Σπ. Φωνοληψία και έννομος τάξις, ΝοΒ 23 (1975) σ. 262.- Τ ά χ ο ς Αν., Το απαραβίαστον του απορρήτου των επιστολών και της εν γένει ανταποκρίσεως., 1967.- Τ σ α κ υ ρ ά κ η ς Στ., Το απόρρητο της επικοινωνίας. Απόλυτα απαραβίαστο ή ευχή της έννομης τάξης; ΝοΒ 1993, σ. 995 επ.- Φ ρ α ν τ ζ ε σ κ ά κ η ς Ιω., Περί του απορρήτου των επιστολών και της καθ' οιονδήποτε τρόπον ελευθέρας ανταποκρίσεως ή επικοινωνίας, Ποιν. Χρον. 1983, σ.558 επ.- Γενικά Συμπεράσματα Tue, 18 May 2004 00:00:00 +0300 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΛΕΚΤΟΡΕΣ : ΣΠΥΡΟΣ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ Αθήνα 10. Μαίου 2004 Οδηγίες για την εκπόνηση των εργασιών στα μαθήματα : α. Συνταγματικά Δικαιώματα β. Σύνθεση Δημοσίου Δικαίου Κάθε εργασία έχει δύο πλευρές, το τυπικά παραδεκτό και το ουσιαστικό μέρος, το περιεχόμενό της. Το ουσιαστικό μέρος της εργασίας προσδιορίζεται κατα΄το δυνατόν σε συνενόηση και με την βοήθεια και καθοδήγηση των διδασκόντων. Η κάθε εργασία θα πρέπει να παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά της επιστημονικής πληρότητας. Εξαντλητική ανάπτυξη του θέματος, πίνακας περιεχομένων, κείμενο, υποσημειώσεις, πίνακες βιβλιογραφίας και παραπεμπόμενων αποφάσεων. Ειδικότερα: - Εισαγωγή: Στην εισαγωγή κάθε εργασίας περιλαμβάνεται παράγραφος με τίτλο "το θέμα", όπου παρουσιάζεται και οριοθετείται το αντικείμενο της εργασίας, όπως επίσης και ο τρόπος που θα αναπτυχθεί και αιτολογείται το ακολουθούμενο διάγραμμα. - Πίνακας περιεχομένων : Στην αρχή κάθε εργασίας θα πρέπει να τίθεται αναλυτικός πίνακας των περιεχομένων σε ηλεκτρονική μορφή ( έτσι ώστε ο ενδιαφερόμενος με το πάτημα του «κέρσορα» στο οικείο τίτλο του πίνακα των περιεχομένων να παραπέμπεται απευθείας στο οικείο κεφάλαιο του κειμένου της εργασίας). - Υποσημειώσεις: Οι υποσημειώσεις πρέπει να τεκμηριώνουν τα αναφερόμενα στο κείμενο. Δεν είναι πχ παραδεκτή η παράθεση γνώμης άλλου συγγραφέα χωρίς ταυτόχρονη παραπομπή, στο βιβλίο και τη σελίδα, που αναφέρει τη γνώμη αυτή. Στις υποσημειώσεις - και μόνο σε αυτές - είναι αποδεκτή η επιλεκτική και όχι συχνή παράθεση μικρών "αυτούσιων εδαφίων" άλλων συγγραφέων μέσα σε εισαγωγικά και με παραπομπή στο αντίστοιχο έργο, εφόσον πρόκειται για σημαντικό ζήτημα. - Βιβλιογραφία: Η βιβλιογραφία θα πρέπει να παρατίθεται στις υποσημειώσεις της εργασίας. Προηγείται το επώνυμο , ακολουθεί το όνομα , ο τίτλος της μελέτης , το περιοδικό στο οποίο είναι δημοσιευμένη ( εάν πρόκειται για δημοσίευση σε περιοδικό ) , το έτος και ο τόπος έκδοσης ( εάν πρόκειται για βιβλίο ) και οι οικείες σελίδες. Επίσης , η βιβλιογραφία θα πρέπει να παρατίθεται , κατά αλφαβητική σειρά , και στο τέλος της εργασίας σε ξεχωριστό πίνακα. Προηγείται το επωνυμο του συγγραφέα και ακολουθεί το όνομα, ο τίτλος του έργου και η χρονολογία έκδοσης. - Η παραπεμπόμενη βιβλιογραφία θα πρέπει να είναι εξαντλητική, στο πλαίσιο βεβαίως του εκάστοτε θέματος της εργασίας. Η πληρότητα της βιβλιογραφίας αποτελεί βασικό στοιχείο της εργασίας. - Νομολογία: Η νομολογία θα πρέπει να παρατίθεται στο κείμενο της εργασίας ή σε υποσημειώσεις ( Δικαστήριο , αριθμός και έτος ) . Αυτούσια αποσπάσματα από δικαστικές αποφάσεις στις υποσημειώσεις ή στο κείμενο της εργασίας μπορούν να παρατίθενται εάν κρίνονται ως ιδιαίτερα σημαντικά για την ανάπτυξη της εργασίας και πάντοτε εντός εισαγωγικών. Επίσης , στο τέλος της εργασίας θα πρέπει να υπάρχει (α) πίνακας των αποφάσεων στις οποίες δίνεται απαραίτητα συγκεκριμένη ονομασία (πχ υπόθεση Δεσποτόπουλου, χιλιάστριας φιλολόγου, ιππικού ομίλου, Καράγιωργα κλπ) και (β) παράρτημα με το πλήρες κείμενο των παραπεμπόμενων δικαστικών αποφάσεων , εκτός εάν οι αποφάσεις είναι προσιτές στο διαδίκτυο οπότε αρκεί η παραπομπή στην οικεία ηλεκτρονική διεύθυνση. - Η παραπεμπόμενη νομολογία θα πρέπει να είναι εξαντλητική, στο πλαίσιο βεβαίως του εκάστοτε θέματος της εργασίας και θα πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει τις λεγόμενς "αποφάσεις σταθμούς", εφόσον υπάροχυν τέτοιες και οπωσδήποτε τις βασικές αποφάσεις για κάθε θέμα, που διαμόρφωσαν την νομολογία (αρχικές αποφάσεις, αποφάσεις που προσωρούν σε αλλαγές παό την προηγούμενη νομολογία κλπ ). - Συντομογραφίες: Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται οι συνήθεις συντομογραφίες. Π.χ.: Συμβούλιο της Επικρατείας: ΣτΕ Αρειος Πάγος : ΑΠ Ελεγκτικό Συνέδριο : ΕΣ Εφετείο Αθηνών : ΕφΑΘ Το Σύνταγμα ( περιοδικό): ΤοΣ Δικαιώματα του Ανθρώπου ( περιοδικό ): ΔτΑ Επιθεώρηση Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου ( περιοδικό ) : ΕΔΔΔ Διοικητική Δίκη ( περιοδικό ) : ΔιΔικ Ποινικά Χρονικά ( περιοδικό ): ΠοινΧρον Νομικό Βήμα ( περιοδικό ) : ΝοΒ Ελληνική Δικαιοσύνη ( περιοδικό ) : ΕλλΔνη Βλέπε : Βλ. Σελίδα(ες) : σελ. Οπου παραπάνω: όπ. παρ. - Βασικά συμπεράσματα: Στο τέλος του κειμένου κάθε εργασίας θα πρέπει να παρουσιάζονται με σαφήνεια και συντομία ( μισή το πολύ μία σελίδα ) τα βασικά συμπεράσματα της εργασίας. - Περίληψη, Λήμματα: Στο τέλος της εργασίας και κάτω από τον τίτλο της παρατίθεται περίληψη, όχι πάνω από 100 λέξεις, όπως επίσης και τα βασικά λήμματα (λέξεις κλειδιά), που σχετίζονται με το περιεχόμενο της εργασίας. Ο τίτλος, η περίληψη και τα λήμματα παρατίθενται στα ελληνικά και τα αγγλικά, και είναι απαραίτητα για την δημοσίευση της εργασίας στο διαδίκτυο. Εάν κάποιος έχει οποιαδήπτε δυσκολία πρέπει να απευθύνεται στους διδάσκοντες. - Παράδοση: Η παράδοση της εργασίας θα πρέπει να γίνεται σε ηλεκτρονική μορφή προκειμένου να δημοσιευθεί στο διαδίκτυο, αλλά θα επιδεικνύεται και τυπωμένη. Οι εργασίες, όσο το δυνατόν περισσότερες θα δημοσιεύονται στο διαδίκτυο προκειμένου να συμβάλουν στην γενικότερη εκπαιδευτική διαδικασία. Mon, 17 May 2004 00:00:00 +0300 ΣΤΗ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΗΔΗ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΕΡΓΑΣΙΕΣ www.greeklaws.com/pubs/ Πειραματικό Σύστημα Δημοσίευσης Εργασιών αρχική σελίδα - συγγραφείς - άρθρα Συντάγματος - λήμματα - αναζήτηση Αποτελέσματα αναζήτησης -------------------------------------------------------------------------------- [23] Προστασία της Ιδιωτικής Ζωής - 1 / 2004 Αγνωστος [;] ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ Ι. Εισαγωγή ΙΙ. Συνταγματικό δικαίωμα του απαραβίαστου της ιδιωτικής ζωής 1. Εννοία του ιδιωτικού βίου α}ορισμός (ξένη και ελληνική θεωρία) β} διάκριση σε ιδιωτικό και δημόσιο βίο 2. Διάσταση του δικαιώματος του απαραβίαστου του ιδιωτικού βίου στο άρθρο 9 του Συντ. α ) περιεχόμενο – αμυντικό, προστατευτικό β ) η διαπροσωπική ενέργεια του δικααιώματος του απαραβίαστου της ιδιωτικής ζωής ( άρθρο 25/1 του Συντάγματος). 3. Φορείς του δικαιώματος. 4.Περιορισμοί του δικαιώματος. ΙΙΙ. Προστασία της ιδιωτικής ζωής 1. Νομική καθιέρωση του δικαιώματος ιδιωτικού βίου α ) ρυθμίσεις που αφορούν άμεσα το δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής β ) ρυθμίσεις που προστατεύουν έμμεσα τον ιδιωτικό βίο ΙΥ. Ιδιωτική ζωή και ελευθερία του τύπου 1. Ελευθερία του τύπου – άρθρο 14 του Συντ., άρθρο 10 της Σύμβασης της Ρώμης. 2. Προστασία της ιδιωτικής ζωής από τις προσβολές του τύπου α ) διάκριση των προσώπων, θεωρία Zeitgeschichte β ) θεωρία της ισοδυναμίας των συνταγματικών δικαιωμάτων, φαινομένη σύγκρουση γ ) θεωρία των θεμιτών αναγκών της κοινότητας για την πληροφόρηση Υ. Επίλογος. ΥΙ. Νομολογία των Δικαστηρίων. ΥΙΙ. Βιβλιογραφία. Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [28] Η Αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001 - 1 / 2004 Αργυροκώστας Διονύσιος ΕΙΣΑΓΩΓΗ: 1) Περιληπτική παρουσίαση της εργασίας(γενικά σχόλια) 2) Σημασία της αναθεώρησης 3) Ιστορική αναδρομή 4) Έναρξη διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος 2001, την 1η Ιανουαρίου1995, με δήλωση του τότε Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Ολοκλήρωση της με ψήφισμα της Βουλής την 6η Απριλίου του 2001. 5) Συναινετική αναθεώρηση. 6) Καθιέρωση της αρχής της αναλογικότητας και του Κράτους Δικαίου. 7) Αντιρρήσεις που προκάλεσε. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1Ο «Ιστορική Αναδρομή των Συνταγματικών Αναθεωρήσεων» • Ιστορική αναδρομή με σύντομη αναφορά στη Συνταγματική εξέλιξη του τόπου. • Ανάλυση και σύγκριση των εφαρμοσμένων ή μη Συνταγμάτων στην Ελληνική Επικράτεια. • Σύνταγμα Ρήγα / Σύνταγμα Επιδαύρου(1822) / Σύνταγμα του Άστρους(1823) / Σύνταγμα της Τροιζήνας(1827) / Ηγεμονικό Σύνταγμα το οποίο δεν εφαρμόστηκε ποτέ(1832) / Σύνταγμα 1844 / Σύνταγμα 1864 σύμφωνα με το οποίο επήλθε η καθιέρωση της Αρχής της Λαϊκής Κυριαρχίας και η εισαγωγή του Κοινοβουλευτισμού / Σύνταγμα του 1911/ Σύνταγμα του 1927/ Σύνταγμα του 1927 / Σύνταγμα του 1952 / Σύνταγμα 1975 και η καθιέρωση της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας / Σύνταγμα 1986 το οποίο θεωρήθηκε προσωπική νίκη του Ανδρέα Παπανδρέου σε βάρος του Κωνσταντίνου Καραμανλή διότι το εν λόγω Σύνταγμα παρουσιάστηκε ως πνευματικό παιδί του / Σύνταγμα του 2001 όπου η Αναθεώρηση ήταν Συναινετική . ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2Ο: Η Αναθεώρηση του 2001 Ιστορικό και τα τυπικά στοιχεία της διαδικασίας της Αναθεώρησης. • Αποτέλεσε το κορυφαίο γεγονός της χρονιάς. Επρόκειτο για Συναινετική Αναθεώρηση όπου πρέπει να τονιστεί ότι πρόκειται για την πρώτη αναθεώρηση, στα πολιτικά χρονικά της χώρας μας, που έγινε συναινετικά και η δεύτερη που ολοκληρώθηκε κάτω από ομαλές πολιτικές συνθήκες. • Στην τελευταία φάση της αναθεώρησης την 6η Απριλίου 2001 ψηφίστηκε από τα δύο μεγάλα κόμματα (Πα.Σο.Κ- Ν.Δ.) τα οποία βέβαια αποτελούν το 85% του Κοινοβουλίου. • Αρχικώς υπήρξε δήλωση του Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου την 1η Ιανουαρίου 1995 με την οποία τόνιζε την αναγκαιότητα της επικείμενης αναθεώρησης. • Έναρξη της διαδικασίας με τη σύσταση της σχετικής επιτροπής • Ακολουθώντας τις συνταγματικές διαδικασίες της αναθεώρησης επήλθε πρόωρη διάλυση της Βουλής και διεξαγωγή των εκλογών τον Σεπτέμβριο του1996. Η Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές ανέλαβε βάσει του Συντάγματος τη διεξαγωγή των περαιτέρω διαδικασιών της αναθεωρητικής πρότασης. Ψηφίστηκαν με πλειοψηφία άνω των 180 ψήφων οι 108 από τις αναθεωρητικές προτάσεις. • Η Αναθεωρητική Βουλή προέκυψε από τις εκλογές του Απριλίου 2000. Εκδόθηκε στη συνέχεια απόφαση του Προέδρου της Βουλής με την οποία συγκροτήθηκε η Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος (οι εργασίες της πραγματοποιήθηκαν στο διάστημα Αύγουστος-Νοέμβριος 2000. • Παράθεση των ονομάτων της επιτροπής. • Ψηφοφορίες στις συνεδριάσεις της 17ης και 18ης Οκτωβρίου 2000.Η τελική φάση της αναθεώρησης έγινε την Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2001όπου συζητήθηκαν στην Ολομέλεια της Βουλής οι υπό αναθεώρηση διατάξεις όπως διατυπώθηκαν από τις Επιτροπές της Προαναθεωρητικής και Αναθεωρητικής Βουλής. Η ολοκλήρωση της διαδικασίας έλαβε χώρα την 6η Απριλίου 2001. Εισηγητής της Πλειοψηφίας υπήρξε ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κος Ευάγγελος Βενιζέλος. Από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας το ρόλο του εισηγητή ανέλαβε ο κος Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος ο κος Αντώνης Σκυλάκος και από το Συνασπισμό ο κος Φώτης Κούβελης. • Από τις 83 διατάξεις υπερψηφίστηκαν οι 78. Ανάλυση των άρθρων που αναθεωρήθηκαν και η δημοσίευση των νέων διατάξεων στο Φ.Ε.Κ. 84 Α ʽ/ 17Ης Απριλίου 2001. ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΑ ΑΡΘΡΑ: ΑΡΘΡΟ 4 παρ. 6: Θέσπιση εναλλακτικής θητείας. (Προσθήκη ερμ.Δήλωσης) ΑΡΘΡΟ 5 παρ .4,5: Απαγόρευση λήψης διοικητικών μέτρων-προστασία υγείας και γενετικής ταυτότητας. (Αντικατάσταση παρ. 4 και προσθήκη παρ. 5) ΑΡΘΡΟ 5 Α: Δικαίωμα στην πληροφόρηση. (Προσθήκη άρθρου 5Α) ΑΡΘΡΟ 6 παρ. 4 : Όρια προφυλάκισης (προσθήκη εδαφίου) ΑΡΘΡΟ 7 παρ. 3: Κατάργηση της θανατικής ποινής. (Αντικατάσταση παρ. 3) ΑΡΘΡΟ 9 Ά: Προστασία από την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων. (Προσθήκη άρθρου 9Α) ΑΡΘΡΟ 10 παρ. 3: Υποχρέωση της Διοίκησης να απάντά σε κάθε αίτημα εντός 60 ημερών. (Αντικατάσταση παρ. 3) ΑΡΘΡΟ 12 παρ. 4: Δυνατότητα δημοσίων υπαλλήλων υπάλληλων των Ο.Τ.Α. και των Ν.Π.Δ.Δ. να συνεταιρίζονται. (Κατάργηση παρ. 4) ΑΡΘΡΟ 14 παρ. 5,7,9: Δικαίωμα απάντησης-Αστική και Ποινική ευθύνη του Τύπου. (Αντικατάσταση παρ. 5,7,9) ΆΡΘΡΟ 15 παρ.2:Ρόλος και Αρμοδιότητες Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. (Αντικατάσταση παρ. 2) ΑΡΘΡΟ 17 παρ. 2,4 εδ.α : Νέα ρύθμιση αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. (Προσθήκη εδαφίου,αντικατάσταση εδαφ.α) ΑΡΘΡΟ19 : Απόρρητο τηλεπικοινωνιών και απαγόρευση χρήσης αποδεικτικών μέσων που έχουν αποκτηθεί παράνομα. (Προσθήκη παρ.2 και 3) ΑΡΘΡΟ 21: Θεμελίωση Κράτους Δικαίου και ολοκληρωμένης Δημογραφικής Πολιτικής. (Προσθήκη παρ.4 και 5) ΑΡΘΡΟ 22: Συνταγματική κατοχύρωση της συλλογικής αυτονομίας των δημοσίων υπαλλήλων, των υπαλλήλων των Ο.Τ.Α. και των υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. (Προσθήκη παρ.2,Αναρίθμηση) ΑΡΘΡΟ 24 παρ.1 : Προστασία του Περιβάλλοντος-Χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός (Αντικατάσταση παρ. 1,προσθήκη ερμην.δήλωσης,προσθήκη εδ.στη παρ.2) ΑΡΘΡΟ 25 παρ.1: Συνταγματική κατοχύρωση αρχών Κράτους Δικαίου, Τριτενέργειας των Συνταγματικών Δικαιωμάτων στις σχέσεις των πολιτών μεταξύ τους καθώς και της Αναλογικότητας. (Αντικατάσταση παρ. 1) ΑΡΘΡΟ 28 παρ 2,3: Πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση. (Προσθήκη ερμ.δήλωσης) ΑΡΘΡΟ 29 παρ.2,3: Υποχρέωση προστασίας και ενίσχυσης των πολιτικών κομμάτων αλλά και πολιτικής ουδετερότητας των δημοσίων υπάλλήλων. (Αντικατάσταση παρ.2,3) ΑΡΘΡΟ 31: Δυνατότητα καταγωγής και από Ελληνίδα μητέρα ως προσόν εκλογιμότητας στο αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας. (Αντικατάσταση άρθρου 31) ΑΡΘΡΟ 38 παρ.2: Διαδικασία αντικατάστασης Πρωθυπουργού. (Αντικατάσταση παρ. 2) ΑΡΘΡΟ 51 παρ. 4,5: Επιστολική ψήφος. Άρση απαγόρευσης μη συμμετοχής σε ψηφοφορίες. (Αντικατάσταση παρ.4,5) ΑΡΘΡΟ 54 παρ. 1,2: Σταθερότητα και διαφάνεια του εκλογικού συστήματος- Υποχρέωση δημοσίευσης αποτελεσμάτων απογραφής ένα χρόνο μετά τη διεξαγωγή της. (Αντικατάσταση παρ. 1 και 2) ΑΡΘΡΟ 56 παρ. 1, 3: Μείωση κωλυμάτων εκλογιμότητας στο αξίωμα του Βουλευτού.. ΑΡΘΡΟ 57: Ασυμβίβαστο επαγγέλματος και βουλευτικού αξιώματος. ΑΡΘΡΑ 66-78: Με την αναθεώρηση των άρθρων αυτών εισάγονται καινοτομίες στο ρόλο και τη λειτουργία του βουλευτικού σώματος. ΑΡΘΡΟ 79 παρ. 3,7: Προϋπολογισμός του Κράτους.-Απολογισμός-Ισολογισμός ΑΡΘΡΟ 80 παρ.2:Ελλάδα και Ο.Ν.Ε. (Ερμηνευτική Δήλωση) ΑΡΘΡΟ 82 παρ.3,4: Συνταγματική κατοχύρωση Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής-Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής. (Προσθήκη παρ.3 και 4) ΑΡΘΡΟ 86: Ποινική ευθύνη Υπουργών-Λειτουργία Ειδικού Δικαστηρίου. ΑΡΘΡΟ 88 παρ 2,5: Αποδοχές-Μετατάξεις Δικαστικών Λειτουργών. (Ερμηνευτική δήλωση-αληθινή εννοια αρθ.88) ΑΡΘΡΟ 89 παρ. 2,3: Συμμετοχή Δικαστικών λειτουργών σε συμβούλια και επιτροπές. ΑΡΘΡΟ 90 παρ.1,2,3,4,5 :Συγκρότηση και λειτουργία Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου. ΑΡΘΡΟ 92 παρ.3,4 : Υπηρεσιακή κατάσταση δικαστικών υπαλλήλων-υπάλληλοι υποθηκοφυλακείων ΑΡΘΡΟ 93 παρ.3: Υποχρέωση αιτιολόγησης δικαστικών αποφάσεων. ΑΡΘΡΟ 94: Δικαιοδοσία Στ.Ε. ΑΡΘΡΟ 95: Δικαιοδοσία και λειτουργία Σ.τ.Ε. ΑΡΘΡΟ 98 παρ. 1: Δικαιοδοσία και αρμοδιότητα Ελεγκτικού Συνεδρίου. ΑΡΘΡΟ100: Έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων. (Προσθήκη παρ.5) ΑΡΘΡΟ 100 Α: Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. ΑΡΘΡΟ 101 παρ.3 και ερμ.δήλωση: Αποκεντρωτικό σύστημα διοίκησης-νησιωτικές περιοχές ΑΡΘΡΟ 101 Α παρ.1,2,3: Ανεξάρτητες Διοικ. Αρχές-Βουλή ΑΡΘΡΟ 102: Συνταγματική κατοχύρωση Τοπικής Αυτοδιοίκησης. ΑΡΘΡΟ 103 παρ.7,8,9: Ρύθμιση προσλήψεων υπαλλήλων στο Δημόσιο.-Απαγόρευση μονιμοπ/σεων-Συνήγορος του Πολίτη (Προσθήκη παρ.7,8,9 ) ΑΡΘΡΟ 108: Συνταγματική κατοχύρωση Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού. (Προσθήκη παρ. ) ΑΡΘΡΟ 109 : Αξιοποίηση δωρεών/ κληροδοτημάτων. (Προσθήκη παρ.3 ) ΑΡΘΡΟ 115: Εισαγωγή προθεσμίας ψήφισης νόμου σχετικά με το ασυμβίβαστο των βουλευτών. ΑΡΘΡΟ 116 παρ.2: Εξάλειψη ανισοτήτων ανάμεσα στα δύο φύλα. ΑΡΘΡΟ 117: Εισαγωγή προθεσμίας για ψήφιση νόμου. ΑΡΘΡΟ 118: Εισαγωγή προθεσμίας για ψήφιση νόμου. Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [1] Ευρωπαϊκή Ένωση: Συνταγματική Θεμελίωση της Προσχώρησης της Ελλάδας - 2004 / 1 Ασημίνα Κουλουριώτη ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ Σελίδα Μ Ε Ρ Ο Σ Α΄ 1 Η Διαδικασία Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης από τη Δεκαετία του ʼ50 ως Σήμερα (από την ΕΚΑΧ στην ΕΕ) 1. Ίδρυση ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, ΕΚΑΕ 2 α. Εισαγωγή 2 β. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) 4 γ. Η Διάσκεψη της Μεσσίνας και η δημιουργία της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΚΑΕ). 5 2. Μετεξέλιξη και Διευρύνσεις 8 α. Η Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη (1986) 8 β. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) 8 γ. Η Συνθήκη του Άμστερνταμ (1997) 10 δ. Η Συνθήκη της Νίκαιας (2001) 10 Μ Ε Ρ Ο Σ Β΄ 12 Φύση Θεσμικών Μορφωμάτων 1. Νομική Φύση Ευρωπαϊκής Κοινότητας 13 2. Νομική Φύση Ευρωπαϊκής Ένωσης 18 3. Σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης με Ευρωπαϊκές Κοινότητες 21 Μ Ε Ρ Ο Σ Γ΄ 22 Θεσμική – Οργανική Παρουσίαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1. Κύρια Όργανα 23 α. Συμβούλιο 23 i. Λειτουργία – τρόπος λήψεως αποφάσεων 24 ii. Αρμοδιότητες 27 iii. Επιτροπή μονίμων αντιπροσώπων 28 iv. Ευρωπαϊκό Συμβούλιο 29 β. Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 29 i. Σύνθεση, οργάνωση και λειτουργία 30 ii. Αρμοδιότητες 32 γ. Επιτροπή 33 i. Σύνθεση, οργάνωση και λειτουργία 33 ii. Αρμοδιότητες 35 δ. Δικαστήριο (ΔΕΚ, ΠΕΚ) 36 i. Σύνθεση, οργάνωση και λειτουργία 37 ii. Αρμοδιότητες 38 ε. Ελεγκτικό Συνέδριο 39 στ. Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα 41 2. Επικουρικά Όργανα 43 α. Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή 43 β. Επιτροπή Περιφερειών 44 Μ Ε Ρ Ο Σ Δ΄ 46 Το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1. Πηγές Κοινοτικού Δικαίου 47 α. Πρωτογενές κοινοτικό δίκαιο 48 i. Ιδρυτικές συνθήκες 48 ii. Αναθεωρήσεις ή τροποποιήσεις ιδιωτικών συνθηκών 50 β. Παράγωγο κοινοτικό δίκαιο 52 i. Κανονισμός 52 ii. Οδηγία 55 iii. Απόφαση 58 iv. Σύσταση και γνώμη 59 γ. Εξωτερικό κοινοτικό δίκαιο (Διεθνείς Συμφωνίες) 61 δ. Παραπληρωματικό – συμπληρωματικό κοινοτικό δίκαιο 63 2. Αρχές που διέπουν το Κοινοτικό Δίκαιο 66 α. Αρχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου 66 i. Θεμελίωση της αρχής της υπεροχής 66 ii. Εφαρμογή της αρχής της υπεροχής 68 β. Αρχή της αμεσότητας του κοινοτικού δικαίου 69 i. Η άμεση ισχύ των κανονισμών 71 ii. Η άμεση ισχύ των οδηγιών 72 iii. Η άμεση ισχύ των αποφάσεων 73 Μ Ε Ρ Ο Σ Ε΄ 74 Συνταγματική Θεμελίωση της Προσχώρησης της Ελλάδας στην Κοινότητα (Άρθρο 28, Σ1975/1986/2001) 1. Το Άρθρο 28 ως Συνταγματικό Έρεισμα για την Προσχώρηση της Ελλάδας στην Κοινότητα 76 2. Οι Σχέσεις μεταξύ Ελληνικού Συνταγματικού Δικαίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Δικαίου 86 α. Η άποψη της Εγκυκλίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης 86 β. Οι απόψεις της Ελληνικής Θεωρίας 88 i. Η αποδοχή της υπεροχής του κοινοτικού δικαίου (και έναντι του Συντάγματος) 88 ii. Η αμφισβήτηση της απεριόριστης υπεροχής του κοινοτικού δικαίου 91 iii. Η αμφισβήτηση της ιεραρχίας των πηγών του δικαίου ως κριτηρίου για την επίλυση της αντινομίας μεταξύ κοινοτικού και εθνικού κανόνα 95 3. Η Αντιμετώπιση του Ζητήματος στα Συντάγματα άλλων Κρατών-Μελών όσο Αφορά τη Συνταγματική Θεμελίωση της Προσχώρησής τους στην Κοινότητα 97 Μ Ε Ρ Ο Σ ΣΤ΄ 105 Συμπέρασμα Β Ι Β Λ Ι Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α 108 Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [18] ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ - 1 / 2004 Γεωργίου Γιώργος 1) συνταγματικά δικαιώματα και τεχνολογική εξέλιξη – δεύτερη βιομηχανική επανάσταση – επανάσταση των Πληροφοριών- η πολιτική της Ευρώπης για την ραδιοτηλεόραση 2) Ιστορική εξέλιξη του δικαιώματος του τύπου 3) Η ελευθερία του τύπου, ως ατομικό-πολιτικό δικαίωμα-άρθρο14 του Συντάγματος-Τύπος και δημοκρατία η ελευθερία του τύπου βασική εγγύηση των πολιτικών ελευθεριών και της δημοκρατίας. 4) Έννοια της «ελευθεροτυπίας». Κατοχύρωση στην Ελλάδα- τι ισχύει σήμερα.{κυρίως μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος}.Κατοχύρωση στην αλλοδαπή. 5) Φορείς του δικαιώματος. δικαίωμα έναντι του κράτους - υποκείμενά του είναι ιδιώτες. –Αγοραστές - αναγνώστες-ανήλικοι. 6) Πεδίο ισχύος. Η ελευθερία του τύπου αναπτύσσει έμμεση « τριτενέργεια.» Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [19] Τα Χρηστά ήθη ως Συνταγματική Αρχή - 1 / 2004 Παπαγεωργίου Νατάσα ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 1. Ηθική: έννοια της ηθικής ως πηγής του δικαίου και διαφορές της από το δίκαιο 2. Η κοινωνική ηθική 3. Τα χρηστά ήθη: ιστορική αναδρομή της έννοιάς τους και πως ορίζονται στην σημερινή έννομη τάξη 4. Τα χρηστά ήθη όπως αποτυπώνονται στο Σύνταγμα 4.1 Θεωρητική διαμάχη ως προς την έκταση των περιορισμών 4.2 Τα όρια των περιορισμών 4.3 Η ρύθμιση του άρθρου 5 παρ.1Σ 4.3.1. Ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας μέσω της ελεύθερης άσκησης του επαγγέλματος της πορνείας και κατά πόσο προσκρούει στα χρηστά ήθη 4.3.2. Το ζήτημα της δυνατότητας επιλογής φύλου των τέκνων και της αναπαραγωγικής κλωνοποίησης 4.3.3. Το ζήτημα των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων 4.4 Η ρύθμιση του άρθρου 13 παρ.2Σ 4.4.1 Υπόθεση της προβολής κινηματογραφικής ταινίας που προσβάλλει το θρησκευτικό συναίσθημα 4.4.2 Υπόθεση του κωλύματος εκλογιμότητας Ιμάμη ως θρησκευτικού λειτουργού της μουσουλμανικής θρησκείας 4.4.3 Το ζήτημα της καύσης των νεκρών 5. Τα χρηστά ήθη όπως αποτυπώνονται στο αστικό δίκαιο 5.1 Η ρύθμιση του αρ.33ΑΚ 5.2 Η ρύθμιση του αρ.178ΑΚ 5.3 Η ρύθμιση του αρ.179ΑΚ 5.4 Η ρύθμιση του αρ.281ΑΚ 5.5 Η ρύθμιση του αρ.919ΑΚ 5.6 Η ρύθμιση του αρ.16ΕισΝΑΚ 6. Τα χρηστά ήθη όπως αποτυπώνονται στο ποινικό δίκαιο: άρθρο 308ΠΚ 7. Τα χρηστά ήθη όπως αποτυπώνονται στην πολιτική και διοικητική δικονομία: άρθρα 116ΚΠολΔ και 42ΚΔΔ 8. Συμπέρασμα 9. Κατάλογος και περίληψη δικαστικών αποφάσεων 10. Βιβλιογραφία Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [5] Η αρχή της καλής πίστης στο ελληνικό δικαιίκο σύστημα - 1 / 2004 Παπακωνσταντίνου Νίκη Ι. Περιεχόμενα Σελ. 2 ΙΙ. ΠΡΟΛΟΓΟΣ Σελ.11 ΙΙΙ. Εισαγωγικά σελ.12 1. Έννοια της αρχής της καλής πίστης σελ.12 2. Σκοπός ύπαρξής της καλής πίστης σελ.12 3. Σημασία της αρχής της καλής πίστης σελ.13 4. Θέση της αρχής της καλής πίστης στο δικαιικό σύστημα σελ.14  Σχέση θεμελιωδών και γενικών συνταγματικών αρχών σελ.14 5. Φύση της αρχής της καλής πίστης σελ.16 6. Ισχύς της αρχής της καλής πίστης σελ.18  Ποιο είναι, όμως, το πραγματικό κύρος της αρχής της καλής πίστης και γενικότερα των άγραφων αρχών του δικαίου; σελ.19 ΙV. Η αρχή της καλής πίστης στο Δημόσιο δίκαιο σελ.20 Α. Συνταγματική θεμελίωση της αρχής της καλής πίστης σελ.20 i) Περί άρθρου 25 του Συντάγματος κι αρχής της καλής πίστης σελ.20 ii) Άρθρο 25 παράγραφος 1 ,εδάφιο αʼ: Εγγύηση ενός Κράτους Προνοίας κι ενός δίκαιου Κράτους. σελ.21 iii) Άρθρο 25 παράγραφος 1 ,εδάφιο βʼ: Προυποθέτει αντικειμενικά έντιμες συμπεριφορές κι ενέργειες -Εffet utile-αποτελεσματικότητα. σελ.21 iv) Άρθρο 25 παράγραφος 1 ,εδάφιο γʼ σελ.23 v) Άρθρο 25 παράγραφος 1 ,εδάφιο δʼ: Ανασχετική της λειτουργία της αρχής της καλής πίστης σελ.24 vi) Άρθρο 25 παράγραφος 3 : Η απαγόρευση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος επιβάλλει την ταυτόχρονη τήρηση της αρχής της καλής πίστης – σημασία διενέργειας μόνο καλόπιστων και νόμιμων συμπεριφορών σελ.25 vii) Άρθρο 17 παράγραφος 1 σελ.26 viii) Άρθρο 5 παράγραφος 1 : ʽΟλες οι εκφάνσεις της αρχής της καλής πίστης εμπερικλείονται στην έννοια “χρηστά ήθη”, άρα το άρθρο 5 παράγραφος 1 τίθεται κι υπό την προυπόθεση τήρησης της καλής πίστης σελ.26 ix) Άρθρο 2 παράγραφος 1 : Καταστατική αρχή του Συντάγματος – γενική ερμηνευτική αρχή του Συντάγματος και των κοινών νόμων. σελ.27 Β. Η αρχή της καλής πίστης στο Διοικητικό δίκαιο σελ.28 1. Η αρχή της καλής πίστης ως γενική αρχή του διοικητικού δικαίου κι η λειτουργία της μέσα στα πλαίσια αυτού σελ.28 2. Η αρχή της καλής πίστης ως αρχή που διέπει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας σελ.30 3. Η αρχή της καλής πίστης ως εξασφαλιστικής ενός minimum εμπιστοσύνης του ιδιώτη σελ.31 4. Η αρχή της καλής πίστης ως αρχή η οποία διασφαλίζει την αρχή της χρηστής διοίκησης σελ.33 5. Η αρχή της καλής πίστης ως λειτουργικό στοιχείο της αρχής της επιείκειας σελ.34 6. Η καλή πίστη ως προϋπόθεση εφαρμογής του τεκμηρίου «in dubio pro libertate» σελ.35 7. Η παράλληλη εφαρμογή της αρχής της καλής πίστης με την αρχή της αναλογικότητας καιτην αρχή της αναγκαιότητας σελ.35 8. Η αρχή της καλής πίστης ως εγγύηση της έννομης συμπεριφοράς της Δημόσιας Διοίκησης σελ.37 9. Η αρχή της καλής πίστης ως αρχή διέπουσα άμεσα το Αστυνομικό δίκαιο και τις διοικητικές έρευνες σελ.37 10. Η αρχή της καλής πίστης ως κριτήριο ανάκλησης των διοικητικών πράξεων σελ.38 11. Η καλή πίστη ως κοινό χαρακτηριστικό των διοικητικών και αστικών συμβάσεων σελ.39 V. Η αρχή της καλής πίστης στο Iδιώτικο δίκαιο σελ.40 Α. Σχέση καλής πίστης ως ρήτρας ιδιωτικού δικαίου με τη συνταγματική θεωρία σελ.40 Η συνταγματική εγγύηση μέσω των γενικών ρητρών του Αστικού δικαίου σελ.40 Σχέση θεμελιωδών δικαιωμάτων και γενικών ρητρών του Ιδιωτικού δικαίου σελ.42 Β. Έννοια της αρχής της καλής πίστης κι ο χαρακτηρισμός της ως γενική ρήτρα του Ιδιωτικού δικαίου σελ.43  Έννοια της αρχής της καλής πίστης σελ.43  Διάκριση της καλής πίστης σε “αντικειμενική” κι “υποκειμενική” σελ.45  Σκοπός ύπαρξης της αρχής της καλής πίστης σελ.45  Φύση της αρχής της καλής πίστης σελ.47  Ισχύς της καλής πίστης σελ.47  Μέσο προς συγκερασμό συμφερόντων σελ.48 Γ. Η αρχή της καλής πίστης στο Αστικό δίκαιο σελ.50 1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ σελ.50 2. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ σελ.51  Άρθρο 197 και 288: “Ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις” σελ.51  Άρθρο 200: “ Ερμηνεία συμβάσεων” κατα την καλή πίστη σελ.51  Άρθρο 281: “Κατάχρηση δικαιώματος” σελ.52  Άρθρα 221-224 σελ.52  Άρθρα : 132, 138,139,140-145,147,157,159,171,190,212,215-214,221-225,231,226,230 σελ.53  Η προστασία των καλόπιστων τρίτων σελ.53 3. ΕΝΟΧΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ σελ.54  Άρθρο 288: Εκπλήρωση της παροχής κατά την καλή πίστη σελ.54  Γενικοί όροι αντίθετοι στις ΑΚ 288, 371 σελ.56  Άρθρα: 300, 363-364, 377,388,424,434,437,476,510,515,521,536-537- 556,541,543,545,577,579-580,581,606,611,650,652,671-611, 685, 687, 692,697,710,728,730-731-736,739-740,750,774,776, 809,817,828, 835, 850,852,859,871,872,882,905,911,912,920,936,937,941-944 σελ.56 4. ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΟ ΔΙΚΑΙΟ σελ.58  Άρθρο 1036: προστασία καλόπιστου τρίτου σελ.58  Άρθρα: 982 ,984 ,1081 ,1084 ,1088,1093 ,1153,1161,1242,1267, 1011,105,112,1121-1133 ,1143 ,1173-1236,2004,1191 σελ.58 5. ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ σελ.59  Άρθρα: 1347,1347-1380,1446,1468-1474,1469,1536,1610,1626-1627- 1635,1660 σελ.59 6. ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ σελ.59  Άρθρα 1761,1769-1773-1774,1782-1783-1784,1786,1847- 1851,1865,1883,1946,1963 σελ.59 Δ. Η αρχή της καλής πίστης στο Εμπορικό δίκαιο σελ.60 1. Ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων του Αστικού Κώδικα και Ε.Ν 528 ,201-202 σελ.60 2. Πτωχευτικό δίκαιο: Ε.Ν 538, 540 σελ.60 3. Η κακή πίστη του άρθρου 16 του Νόμου περί συναλλαγματικής και γραμματίου εις διαταγήν σελ.60 Ε. H αρχή της καλής πίστης στο Ποινικό δίκαιο σελ.61 ΣΤ. H αρχή της καλής πίστης στο Δικονομικό δίκαιο σελ.62 VI. ΕΠΙΛΟΓΟΣ σελ.64 Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [30] Σύγκρουση Δικαιωμάτων - 1 / 2004 Παληοθοδώρου Ευσταθία 1. ΤΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ: ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ - ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ 3 2. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ 5 3. ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ 7 4. ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΑΘΜΙΣΗΣ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ 9 5. ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ 12 6. ΙΣΟΔΥΝΑΜΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΑΘΜΙΣΗΣ 14 7. ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ 20 8. ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ 23 9. ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 26 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ - ΝΟΜΟΛΟΓΙΕΣ Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [29] Τηλεοπτική Μετάδοση της Δίκης - 1 / 2004 Καμπιώτη Κωστούλα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ σελ 2 4 4 6 9 9 12 14 14 16 18 18 20 22 22 23 24 26 28 29 32 1. Πρόλογος και ιστορική αναδρομή 2. Μέρος Α – Η δικαστική εξουσία α. Η αρχή της δημοσιότητας και οι περιορισμοί της β. Καλύπτεται η τηλεοπτική μετάδοση της δίκης από το σύνταγμα; 3. Το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο στην Ελλάδα για τη συμμετοχή των ΜΜΕ στη διεξαγωγή της δίκης. α. Ν. 2145/93 , Ν. 2172/93 και Ν. 3090/02 β. Το ζήτημα της τηλεοπτικής κάλυψης της δίκης στις διάφορες χώρες του κόσμου. 4. Η ποινική δίκη ειδικότερα. α. Η μυστικότητα της προδικασίας και η δημοσιότητα της έπʼ ακροατηρίου διαδικασίας. β. Δίκες που προκάλεσαν το τηλεοπτικό ενδιαφέρον κατά τη χρονική περίοδο 1990-1994. 5. Μέρος Β – Τηλεοπτική κάλυψη της δίκης και θεμελιώδη ατομικά δικαιώματα. Α. Δικαίωμα πληροφόρησης του κοινού. Β. Παραβίαση των ατομικών δικαιωμάτων του κατη- γορουμένου. Γ. Τηλεοπτική κάλυψη της δίκης και επιρροή δικαστικών λειτουργών. 1. Διατάραξη της διαδικασίας. 2. Υπονόμευση του ρόλου των δικαστών και του κύρους της δικαιοσύνης. 3. Υπόθεση Simpson. 4. Σχετικές έρευνες για το εάν η τηλεοπτική κάμερα επηρεάζει τη συμπεριφορά των μετεχόντων στη δίκη προσώπων. Δ. Τηλεοπτική κάλυψη της δίκης και κοινωνική ζωή εγκληματικότητα. 6. Μέρος Γ – Συμπεράσματα – Είναι αντισυνταγματικός ο Ν. 3090/02; 7. Επίλογος Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [26] Οι Γενικές Αρχές του Δικαίου και η Συνταγματική τους Θεμελίωση - 1 / 2004 Ιωαννίδου Ερατώ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ 1) Εισαγωγή -Γενικά περί των αρχών του δικαίου σελ. 3 -Διάκριση των γενικών αρχών σε ρητές και άρρητες (ή άγραφες) σελ. 3 -Σχέση γενικών αρχών του δικαίου και συνταγματικών διατάξεων σελ. 5 2) Επιμέρους γενικές αρχές του δικαίου και συνταγματική τους θεμελίωση -Γενικά σελ. 7 1) Η αρχή του Κράτους Δικαίου-Γενικά σελ. 7 i) Συνταγματική κατοχύρωση-Επιμέρους αρχές σελ. 8 ii) Η συναγωγή επιμέρους δικαιοκρατικών κανόνων από τη γενική αρχή του Κράτους Δικαίου σελ. 16 α) Αρχή της ασφάλειας και βεβαιότητας δικαίου σελ. 16 β) Αρχή της μη αναδρομικότητας των νόμων σελ. 17 γ) Αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης σελ. 19 δ) Αρχή της καλής πίστης σελ. 22 ε) Αρχή της αναλογικότητας-Γενικά σελ. 23 -Ειδικότερα: Η εφαρμογή ης αρχής της αναλογικότητας στο ποινικό δικονομικό δίκαιο σελ. 28 2) Η αρχή της ισότητας σελ. 29 3) Η αρχή του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου σελ. 33 4) Η αρχή του δημοσίου συμφέροντος σελ. 36 3) Επίλογος σελ. 38 Βασική Βιβλιογραφία σελ. 40 Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [25] Βιοϊατρική και Σύνταγμα - 1 / 2004 Μητράκου Λιάνα Πρόλογος σελ. 1-2 Μέρος Αʼ Ιατρικό Μέρος σελ. 3-6 I. Υποβοηθούμενη αναπαραγωγή 1. Σπερματέγχυση σελ. 3 2. Εξωσωματική Γονιμοποίηση σελ. 3-4 3. Εγκυμοσύνη μέσω φέρουσας ή υποκατ/της μητέρας σελ. 5 II. Γενετική 1. Εξέταση ανθρώπινου γονιδιώματος σελ.5 2. Γονιδιακή θεραπεία στα σωματικά κύτταρα σελ. 6 Συνταγματικό Μέρος σελ. 7 1. Θεμελιώδες δικαίωμα αποκτήσεως απογόνων σελ. 7-12 Μέρος Βʼ Άγαμες Μόνες σελ. 13-14 Ειδικότερα Προβλήματα σελ. 15-22 1. Ομόλογη γονιμοποίηση σελ. 15-16 2. Ετερόλογη γονιμοποίηση σελ. 17 3. Εξωσωματική γονιμοποίηση σελ. 17-19 4. Φέρουσα και Υποκατ/τη μητέρα σελ. 20-22 Θεμελιώδες δικαίωμα γνώσεως των φυσικών γονέων σελ. 23-24 Έμβρυα σελ. 25-26 Περί γενετικής σελ. 27 Επίλογος σελ.28-29 Βιβλιογραφία σελ. 30-32 Περιεχόμενα σελ. 33-34 Μέρος Γʼ Νομολογία Ν 3089/2002 (ΦΕΚ Αʼ 387/23.12.2002) Σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη βιοϊατρική, Ν υπ. Αρ. 2619/19.6.1998 (Αʼ 132) Άρθρα Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [4] Τα συνταγματικά δικαιώματα των φυλακισμένων - 9 / 2003 Μποζινάκη Βασιλική ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΥΛΗΣ Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Β. ΣΧΕΣΗ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥ- ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ Γ. ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ: 1.Φυσική ελευθερία (ά.5.3) και προσωπική ασφάλεια(ά.6Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος α.1. Προσωπική ελευθερία (γενικά) α.2. Προσωπική ελευθερία υπό στενή έννοια α.3. Προσωπική ασφάλεια β. Περιορισμός δικαιώματος στους φυλακισμένους β.1. Έννοια φυλάκισης β.2. Φυλάκιση: στέρηση ή περιορισμός της φυσικής ελευθερίας; γ. Προστασία δικαιώματος γ.1. Χωρητικότητα κελιών γ.2. Άδειες εξόδου 2. Καμία ποινή χωρίς νόμο(ά.7.1.Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος α.1. Nullum crimen nulla poena sine lege α.2. Αναδρομικότητα νόμων, ποινικών και μη β. Εφαρμογή του δικαιώματος στους φυλακισμένους σχετικά και με τις πειθαρχικές κυρώσεις 3. Νόμιμος δικαστής(ά.8Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Εφαρμογή του δικαιώματος στους φυλακισμένους - Δικαστήριο Εκτέλεσης Ποινών 4. Δικαίωμα αναφοράς(ά.10Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Εφαρμογή του δικαιώματος στους φυλακισμένους 5. Δικαίωμα έννομης προστασίας και προηγούμενης ακρόασης(ά.20.1,2 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος α.1.Έννομη προστασία α.2. Προηγούμενη ακρόαση β. Εφαρμογή του δικαιώματος στους φυλακισμένους β.1. Έννομη προστασία- προσφυγή στο δικαστήριο β.2. Προηγούμενη ακρόαση για την επιβολή πειθαρχικής ποινής 6. Αρχή ισότητας(ά.4 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Εφαρμογή του δικαιώματος στους φυλακισμένους β.1. Ισότητα ως προς τη μεταχείριση β.2. Διάκριση φυλακισμένων σε κατηγορίες β.3. Αλλοδαποί φυλακισμένοι 7. Δικαίωμα στη ζωή (ά.5.2 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Εφαρμογή του δικαιώματος στους φυλακισμένους και εξαίρεση σε περίπτωση απόδρασης, στάσης, ανταρσίας 8. Δικαίωμα προστασίας υγείας (ά.5.5 Σ) και δικαίωμα σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας (ά.7.2 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος α.1. Το δικαίωμα προστασίας της υγείας μετά την αναθεώρηση του 2001 α.2. Το δικαίωμα σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας β. Εφαρμογή του δικαιώματος στους φυλακισμένους β.1. Βασανιστήρια β.2. Συνωστισμός στις φυλακές β.3. Διατροφή β.4. Όροι υγιεινής και καθαριότητας β.5. Ενδυμασία β.6. Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη-αλκοολικοί και τοξικομανείς β.7. Απεργία πείνας 9. Ιδιωτική ζωή (ά.9 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Εφαρμογή του δικαιώματος στους φυλακισμένους - Περιορισμοί 10.Οικογενειακή ζωή (ά.9 Σ) – Οικογένεια-Γάμος(ά.21Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος α.1. Οικογενειακή ζωή-οικογένεια α.2. Γάμος β. Περιορισμοί του δικαιώματος στους φυλακισμένους- απαγόρευση συμβίωσης-αντικατάσταση της γονικής μέριμνας με «κρατική μέριμνα» γ. Προστασία δικαιώματος-ελευθερία γάμου-επισκέψεις - έκτακτες άδειες 11. Δικαίωμα επικοινωνίας (ά.19 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Προστασία δικαιώματος-επισκέψεις- τηλεφωνική επικοινωνία-επιστολές γ. Περιορισμοί δικαιώματος 12. Ελευθερία γνώμης και πληροφόρησης (ά.14 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Εφαρμογή δικαιώματος-περιορισμοί στην άσκησή του 13. Θρησκευτική ελευθερία (ά.13 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Προστασία δικαιώματος 14. Δικαίωμα παιδείας α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Εφαρμογή δικαιώματος β.1. Εκπαίδευση β.2. Τέχνη β.3. Αθλητισμός 15. Δικαίωμα εργασίας (ά.22 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Εφαρμογή δικαιώματος β.1. Αναγκαστική εργασία β.2. Συνέχιση επαγγελματικής δραστηριότητας β.3. Απασχόληση στο κατάστημα φύλαξης β.4. Αμοιβή –σύνταξη -κοινωνική ασφάλιση 16. Δικαίωμα του συνέρχεσθαι (ά.11 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιώματος β. Προστασία δικαιώματος γ. Περιορισμοί 17. Δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι (ά.51,55 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιωμάτων β. Εφαρμογή δικαιωμάτων στους φυλακισμένους 18. Προστασία της ανθρώπινης αξίας (ά.2.1 Σ) και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας (ά. 5.1 Σ) α. Περιεχόμενο δικαιωμάτων β. Εφαρμογή δικαιωμάτων β.1. Επίκλησή τους με τα ειδικότερα δικαιώματα β.2. Δικαιώματα που δεν καλύπτονται από ειδικότερες διατάξεις Δ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Ε. ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤ. ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [24] Η αυτοδιοίκηση ως συνταγματική επιταγή προσδιορισμού της λειτουργίας του Πανεπιστημίου - 1 / 2004 Μιχοπούλου Κωνσταντίνα ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΣΕΛ. ΕΙΣΑΓΩΓΗ: «Εκπαίδευση για όλους» 3 ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α: ΘΕΣΜΙΚΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 5 Ι. Οι συνταγματικές αρχές ως θεμέλιο του Πανεπιστημίου 5 1. Η αρχή της ακαδημαϊκής ελευθερίας 5 2. Η συνταγματική αρχή της αυτοδιοίκησης 7 α. Εννοιολογικές προσεγγίσεις της αυτοδιοίκησης 7 β. Η αυτοδιοίκηση του Πανεπιστημίου 9 γ. Οι θέσεις του κοινού νομοθέτη απέναντι στην αυτοδιοίκηση 13 ΙΙ. Περιεχόμενο της Πανεπιστημιακής Αυτοδιοίκησης 15 1. Η Διοικητική αυτοτέλεια 15 2. Η Οικονομική αυτοτέλεια 20 3. Ζητήματα περιεχομένου της αυτοδιοίκησης 22 ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β: Η ΕΠΟΠΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 26 Ι. Η εμφάνιση της εποπτείας 26 ΙΙ. Όρια και μορφή άσκησης της κρατικής εποπτείας 27 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 30 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 31 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ 32 Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------------------- [20] Τα συνταγματικά δικαιώματα στον εργασιακό χώρο - 1 / 2004 Σκιαδά Αλεξάνδρα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α. Εισαγωγή : έννοιες και ορισμοί. Β. Τα κατεξοχήν εργασιακά δικαιώματα. 1) Το δικαίωμα εργασίας (αρθ.22 Συντ.) i. Γενικά ii. H ελευθερία της εργασίας iii. To κοινωνικό δικαίωμα της εργασίας iv. Ισότητα στην αμοιβή εργασίας v. Συλλογική αυτονομία και διαιτησία (αρθ.22 παρ.2 Συντ.) 2) Συνδικαλιστική ελευθερία (αρθ.23 Συντ.) i. Γενικά ii. Η θετική συνδικαλιστική ελευθερία iii. Η αρνητική συνδικαλιστική ελευθερία iv. Προστασία του δικαιώματος 3) Το δικαίωμα της απεργίας (αρθ.23 παρ.2 Συντ.) i. Γενικά ii. Μορφές και είδη απεργίας iii. Η ανταπεργία 4) Το δικαίωμα της συνένωσης (αρθ.12 Συντ.) Γ. Τα επιμέρους συνταγματικά δικαιώματα 1) Η αρχή της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων i. Γενικά ii. Γενική αρχή της ισότητας (αρθ.4 παρ.1 Συντ.) iii. Ισότητα των φύλων (αρθ.4 παρ.2 Συντ.) 2) Ελευθερία ανάπτυξης της προσωπικότητας (αρθ.5 Συντ.) 3) Ποινικός κολασμός : nullum crimen nulla poena sine lege (αρθ. 7 Συντ.) 4) Θρησκευτική ελευθερία (αρθ.13 Συντ.) Δ. Συμπέρασμα E. Βιβλιογραφία ΣΤ. Παράρτημα Αποφάσεων. Πλήρες Κείμενο (σε Acrobat pdf) - Περιεχόμενα - Βιβλιογραφία -------------------------------------------------------------------------------- Mon, 10 May 2004 00:00:00 +0300 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΛΕΚΤΟΡΑΣ : ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗΣ Αθήνα 10. Μαίου 2004 Οδηγίες για την εκπόνηση των εργασιών στο Μάθημα : "ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ" Κάθε εργασία έχει δύο πλευρές, το τυπικά παραδεκτό και το ουσιαστικό μέρος, το περιεχόμενό της. Το ουσιαστικό μέρος της εργασίας προσδιορίζεται κατα΄το δυνατόν σε συνενόηση και με την βοήθεια και καθοδήγηση των διδασκόντων. Η κάθε εργασία θα πρέπει να παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά της επιστημονικής πληρότητας. Εξαντλητική ανάπτυξη του θέματος, πίνακας περιεχομένων, κείμενο, υποσημειώσεις, πίνακες βιβλιογραφίας και παραπεμπόμενων αποφάσεων. Ειδικότερα: - Εισαγωγή: Στην εισαγωγή κάθε εργασίας περιλαμβάνεται παράγραφος με τίτλο "το θέμα", όπου παρουσιάζεται και οριοθετείται το αντικείμενο της εργασίας, όπως επίσης και ο τρόπος που θα αναπτυχθεί και αιτολογείται το ακολουθούμενο διάγραμμα. - Πίνακας περιεχομένων : Στην αρχή κάθε εργασίας θα πρέπει να τίθεται αναλυτικός πίνακας των περιεχομένων σε ηλεκτρονική μορφή ( έτσι ώστε ο ενδιαφερόμενος με το πάτημα του «κέρσορα» στο οικείο τίτλο του πίνακα των περιεχομένων να παραπέμπεται απευθείας στο οικείο κεφάλαιο του κειμένου της εργασίας). - Υποσημειώσεις: Οι υποσημειώσεις πρέπει να τεκμηριώνουν τα αναφερόμενα στο κείμενο. Δεν είναι πχ παραδεκτή η παράθεση γνώμης άλλου συγγραφέα χωρίς ταυτόχρονη παραπομπή, στο βιβλίο και τη σελίδα, που αναφέρει τη γνώμη αυτή. Στις υποσημειώσεις - και μόνο σε αυτές - είναι αποδεκτή η επιλεκτική και όχι συχνή παράθεση μικρών "αυτούσιων εδαφίων" άλλων συγγραφέων μέσα σε εισαγωγικά και με παραπομπή στο αντίστοιχο έργο, εφόσον πρόκειται για σημαντικό ζήτημα. - Βιβλιογραφία: Η βιβλιογραφία θα πρέπει να παρατίθεται στις υποσημειώσεις της εργασίας. Προηγείται το επώνυμο , ακολουθεί το όνομα , ο τίτλος της μελέτης , το περιοδικό στο οποίο είναι δημοσιευμένη ( εάν πρόκειται για δημοσίευση σε περιοδικό ) , το έτος και ο τόπος έκδοσης ( εάν πρόκειται για βιβλίο ) και οι οικείες σελίδες. Επίσης , η βιβλιογραφία θα πρέπει να παρατίθεται , κατά αλφαβητική σειρά , και στο τέλος της εργασίας σε ξεχωριστό πίνακα. Προηγείται το επωνυμο του συγγραφέα και ακολουθεί το όνομα, ο τίτλος του έργου και η χρονολογία έκδοσης. - Η παραπεμπόμενη βιβλιογραφία θα πρέπει να είναι εξαντλητική, στο πλαίσιο βεβαίως του εκάστοτε θέματος της εργασίας. Η πληρότητα της βιβλιογραφίας αποτελεί βασικό στοιχείο της εργασίας. - Νομολογία: Η νομολογία θα πρέπει να παρατίθεται στο κείμενο της εργασίας ή σε υποσημειώσεις ( Δικαστήριο , αριθμός και έτος ) . Αυτούσια αποσπάσματα από δικαστικές αποφάσεις στις υποσημειώσεις ή στο κείμενο της εργασίας μπορούν να παρατίθενται εάν κρίνονται ως ιδιαίτερα σημαντικά για την ανάπτυξη της εργασίας και πάντοτε εντός εισαγωγικών. Επίσης , στο τέλος της εργασίας θα πρέπει να υπάρχει (α) πίνακας των αποφάσεων στις οποίες δίνεται απαραίτητα συγκεκριμένη ονομασία (πχ υπόθεση Δεσποτόπουλου, χιλιάστριας φιλολόγου, ιππικού ομίλου, Καράγιωργα κλπ) και (β) παράρτημα με το πλήρες κείμενο των παραπεμπόμενων δικαστικών αποφάσεων , εκτός εάν οι αποφάσεις είναι προσιτές στο διαδίκτυο οπότε αρκεί η παραπομπή στην οικεία ηλεκτρονική διεύθυνση. - Η παραπεμπόμενη νομολογία θα πρέπει να είναι εξαντλητική, στο πλαίσιο βεβαίως του εκάστοτε θέματος της εργασίας και θα πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει τις λεγόμενς "αποφάσεις σταθμούς", εφόσον υπάροχυν τέτοιες και οπωσδήποτε τις βασικές αποφάσεις για κάθε θέμα, που διαμόρφωσαν την νομολογία (αρχικές αποφάσεις, αποφάσεις που προσωρούν σε αλλαγές παό την προηγούμενη νομολογία κλπ ). - Συντομογραφίες: Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται οι συνήθεις συντομογραφίες. Π.χ.: Συμβούλιο της Επικρατείας: ΣτΕ Αρειος Πάγος : ΑΠ Ελεγκτικό Συνέδριο : ΕΣ Εφετείο Αθηνών : ΕφΑΘ Το Σύνταγμα ( περιοδικό): ΤοΣ Δικαιώματα του Ανθρώπου ( περιοδικό ): ΔτΑ Επιθεώρηση Δημοσίου Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου ( περιοδικό ) : ΕΔΔΔ Διοικητική Δίκη ( περιοδικό ) : ΔιΔικ Ποινικά Χρονικά ( περιοδικό ): ΠοινΧρον Νομικό Βήμα ( περιοδικό ) : ΝοΒ Ελληνική Δικαιοσύνη ( περιοδικό ) : ΕλλΔνη Βλέπε : Βλ. Σελίδα(ες) : σελ. Οπου παραπάνω: όπ. παρ. - Βασικά συμπεράσματα: Στο τέλος του κειμένου κάθε εργασίας θα πρέπει να παρουσιάζονται με σαφήνεια και συντομία ( μισή το πολύ μία σελίδα ) τα βασικά συμπεράσματα της εργασίας. - Περίληψη, Λήμματα: Στο τέλος της εργασίας και κάτω από τον τίτλο της παρατίθεται περίληψη, όχι πάνω από 100 λέξεις, όπως επίσης και τα βασικά λήμματα (λέξεις κλειδιά), που σχετίζονται με το περιεχόμενο της εργασίας. Ο τίτλος, η περίληψη και τα λήμματα παρατίθενται στα ελληνικά και τα αγγλικά, και είναι απαραίτητα για την δημοσίευση της εργασίας στο διαδίκτυο. Εάν κάποιος έχει οποιαδήπτε δυσκολία πρέπει να απευθύνεται στους διδάσκοντες. - Παράδοση: Η παράδοση της εργασίας θα πρέπει να γίνεται σε ηλεκτρονική μορφή προκειμένου να δημοσιευθεί στο διαδίκτυο, αλλά θα επιδεικνύεται και τυπωμένη. Οι εργασίες, όσο το δυνατόν περισσότερες θα δημοσιεύονται στο διαδίκτυο προκειμένου να συμβάλουν στην γενικότερη εκπαιδευτική διαδικασία. Mon, 10 May 2004 00:00:00 +0300 ΠΡΟΣΟΧΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ Η ΑΠΟΣΤΑΛΕΙΣΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ www.greeklaws.com/pubs. ΕΙΝΑΙ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ. Η ΟΡΘΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΙΝΑΙ: www.greeklaws.com/pubs/ Mon, 10 May 2004 00:00:00 +0300 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Δικτυτακός τόπος ηλεκτρονικής δημοσίευσης Η ηλεκτρονική δημοσίευση των προπτυχιακών και μεταπτυχιακών εργασιών Συνταγματικού Δικαίου (Σύνθεση, Συνταγματικά Δικαιώματα, Μεταπτυχιακό, Καθηγητής Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος) στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας λειτουργεί ήδη πειραματικά και φιλοξενείται στην ιστοσελίδα: www.greeklaws.com/pubs. Ιδιαίτερα την πρώτη αυτή περίοδο η ενημέρωση θα πραγματοποιείται σε πολύ σύντομα χρονικά διαστήματα. Mon, 10 May 2004 00:00:00 +0300 ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 1-4 Ι. ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ, ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΣΔ ΣΕ ΔΥΟ ΕΠΙΠΕΔΑ 0.0.1. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 1Το τρισδιάστατο περιεχόμενο των ΣΔ [ ] Σε διεθνές συνέδριο για την εξέλιξη των συνταγματικών δικαιωμάτων ανακύπτει διαφωνία μεταξύ δύο συνέδρων αναφορικά προς το περιεχόμενο των ΣΔ. Κατά μια άποψη το περιεχόμενο κάθε δικαιώματος είναι μονοδιάσταστατο και περιέχει είτε τον status είτε τον negativus, είτε τον status positivus, είτε τον status activus. Κατ άλλη γνώμη κάθε συνταγματικό δικαίωμα δεν έχει μονοδιάστατο αλλά τρισδιάστατο περιεχόμενο, αμυντικό, προστατευτικό διασφαλιστικό (εξασφαλισιτκό, διεκδικητικό). ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Ποιά θέση είναι ορθή; ΑΠΑΝΤΗΣΗ Α΄ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ Β΄ΑΝΑΛΥΣΗ Γ΄ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Τα ΣΔ δεν έχουν μονοδιάστατο, αλλά τρισδιάστατο περιεχόμενο. Το περιεχόμενο κάθε δικαιώματος είναι 0.0.2. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 2 Η "τριτενέργεια" [ εφαρμογή των ΣΔ] Σε επιστημονικό συνέδριο ανακύπτει διαφωνία, ως προς το άν εφαρμόζονται τα ΣΔ και στο ιδιωιτκό δίκαιο και υποστηρίζονται και οι δύο αντίθετες απόψεις. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Ποιά θέση είναι ορθή; Εφαρμόζονται τα ΣΔ στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών; Ποιά η θεωρητική θεμελίωση αυτής της θέσης; ΑΠΑΝΤΗΣΗ Α΄ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ Στη παραδοσιακή έννομη τάξη τα ΣΔ δικαιώματα εφαρμόζονται μόνο στις δημοσίου - δικαιου σχέσεις κράτους πολιτών. Η περιορισμένη αυτή εφαρμογή προκύπτει από αυτή την ίδια την δυαδισιτκή δομή της κλασικής έννομης τάξης, την διάκριση του δικαίου σε δημίσο και ιδιωτικό, την διάκριση της κοινωνίας από το κράτος και τον κλασικό συνταγματικό ρόλο των ΣΔ ως "νομικού συρματοπλέγματος" κράτους - κοινωνίας, δημόσιας και ιδιωτικής περιοχής. Στο πλαίσιο της κλασικής αυτής έννομης τάξης δεν είναι συνταγματικά δυνατή η νομική εφαρμογή των ΣΔ στις ιδιωτικές σχέσεις. Όμως το ζήτημα που τίθεται είναι αν εφαρμόζονται τα ΣΔ στη σύγχρονη έννομη τάξη και σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να ανπαντηθεί το ερώτημα που τέθηκε. Β΄ΑΝΑΛΥΣΗ Κατά το άρθρο 25 παρ. 1 εδ. γ: "Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν." Με την διάταξη αυτή, που προστέθηκε κατά την αναθεώρηση 2001 επιλύεται ρητά το λεγόμενο πρόβλημα της "τριτενέργειας", δηλαδή το ζήτημα της εφαρμογής των συνταγματικών δικαιωμάτων όχι μόνο στις σχέσεις κράτους πολιτών (σχέσεις δημοσίου δικαίου) αλλά και στις σχέσεις μεταξύ των πολιτών (σχέσεις ιδιωτικού δικαίου. Το ζήτημα επιλύεται οριστικά υπέρ της άποψης που στήριζε την εφαρμογή των ΣΔ στις διαπροσωπικές σχέσεις . Η διάταξη αυτή αποτελεί ρητή αναγνώριση της μεταβολής, που ήδη έχει επέλθει, δηλαδή της ενότητας της έννομης τάξης μέσα από την ιδιωτικοποίηση του δημοσίου και την δημοσιοποίηση του ιδιωτικού δικαίου. Η υπέρβαση του δυαδισμού του δικαίου ανάγει συνολικά το Σύνταγμα σε καθολικό ρυθμιστή της έννομης τάξης και επομένως οδηγεί ipso jure στην εφαρμμογή των ΣΔ, που εμπεριέχονται στις τυπικά ανώτερες συνταγματικές διατάξεις , στις διαπροσωπικές σχέσεις. Επομένως στη σύγχρονη έννομη τάξη εξαφανίζεται και δεν υπάρχει ζήτημα τριτενέργειας, το οποίο εμφανίζεται ως αξεπέραστο ζήτημα μόνο στο πλαίσιο της παροαδοσιακής έννομης τάξης. Στη σύγχρονη έννομη τάξη τα ΣΔ εφαρμόζονται σε όλες τις έννομες σχέσεις. Καθιερώνεται έτσι η αρχή της βασικής ισχύος των ΣΔ κατά την οποία "Όλα τα ΣΔ καταρχήν εφαρμόζονται σε όλες της έννομες σχέσεις και ως προς όλο το περιεχόμενό τους. Γ΄ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Στη σύγχρονη ενιαία έννομη τάξη τα ΣΔ εφαρμόζονται κατά το άρθρο 25 1 γ, και στις σχέσεις μεταξύ των ιδιωτών και καθιερώνεται η αρχή της βασικής ισχύος των ΣΔ η οποία και θέτει τη βάση της εφαρμογής τους. Η εφαρμογή αυτή αφορά αποκλειστικά και μόνο το αμυντικό erga omnes περιεχόμενο και όχι και το προστατευτικό ή διασφαλιστικό περιεχόμενό τους. 0.0.3. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 3: Η "διαφωνία επιπέδων" [ Γενική και θεσμική εφαρμογή των συνταγματικών δικαιωμάτων] Σε διεθνές συνέδριο για την εξέλιξη των συνταγματικών δικαιωμάτων ανακύπτει διαφωνία μεταξύ δύο συνέδρων αναφορικά προς τα επίπεδα εφαρμογής των ΣΔ, η οποία και χαρακτηρίσθηκε από τους άλλους συνέδρους ως διαφωνία "επιπέδων". Ο σύνεδρος Α υποστηρίζει, ότι τα ΣΔ εφαρμόζονται σε ένα μόνο επίπεδο εκείνο της γενικής κυριαρχικής σχέσης κράτους πολιτών. Ο σύνεδρος Β υποστηρίζει, ότι τα ΣΔ εφαρμόζονται σε δύο επίπεδα ήτοι (α) στο επίπεδο της γενικής (κυριαρχικής και διαπροσωπικής σχέσης) και (β) στο επίπεδο των ειδικών σχέσεων (δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου) ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Ποιά από τις δύο θέσεις είναι η ορθή; ΑΠΑΝΤΗΣΗ Α΄ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: Απαραίτητη είνα καταρχήν η τοποθέτηση του ερωτήματος. Κατά την παραδοσιακή θεωρία τα ΣΔ εφαρμόζονται αποκλειστικά στο πλαίσιο της γενικής κυριαρχικής σχέσης κράτους - πολιτών. Με την επέκταση της ισχύος των συτναγματικών δικαιωμάτων και στις διαπροσωπικές σχέσεις (άρθρ. 25 παρ. 1 εδ γ), τα ΣΔ εφαρμόζονται και στη γενική διαπροσωπική σχέση μεταξύ των πολιτών. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση πρόκειται πάντοτε για εφαρμογή σε επίπεδο γενικής σχέσης (γενική εφαρμογή των ΣΔ) . Το θέμα που ανακύπτει είναι αν πέρα από την γενική σχέση τα ΣΔ εφαρμόζονται και σε άλλο, δεύτερο επίπεδο, δηλαδή στο πλαίσιο μερικότερων έννομων σχέσεων και θεσμών (δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου) Β΄ ΑΝΑΛΥΣΗ Κατά την παραδοσιακή θεωρία τα ΣΔ εφαρμόζονται μόνο σε ένα επίπεδο. Το "δεύτερο επίπεδο" εφαρμογής των ΣΔ δηλαδή το επίπεδο των ειδικών κυριαρχικών και διαπροσωπικών σχέσεων δεν αντιμετωπίζεται και σε μεγάλο βαθμό συγκαλύπτεται. Η εφαρμογή των ΣΔ στις ειδικές κυριαρχικές σχέσες δεν απασχόλησε ιδιαίτερα την παραδοσιακή θεωρία. Η θεωρία αυτή επικεντρώνεται βασικά στην εφαρμογή των ΣΔ στη γενική κυριαρχική σχέση - θέση ιστορικά όχι αδικαιλόγητη- και σχεδόν δεν ασχολείται με την εφαρμογή τους στις ειιδκές κυριαρχικές σχέσεις, που παραμένει έτσι "άλυτο πρόβλημα". Παράλληλα δεν απασχολεί ζήτημα ειδικών διαπροσωπικών σχέσεων, διότι κατά την παραδοσιακή θεωρία τα ΣΔ δεν εφαρμόζονται στις διαπροσωπικές σχέσεις. Το ζήτημα του σχηματισμού του "δευτέρου επιπέδου" εφαρμογής των ΣΔ είναι ζήτημα που από νομική άποψη εμφανίζεται και απασχολεί τα τελευταία χρόνια. Αφενός μεν ιστορικά η κατάκτηση της εφαρμογής των ΣΔ στη γενική κυριαρχική σχέση επέτρεψε να στραφεί η προσοχή και προς τις ειδικές κυριαρχικές σχέσεις, τα δικαιώματα των στρατευμένων, των κρατουμένων κλπ. Παράλληλα η με την εξέλιξη της νομικής ρύθμισης αναγνώριση της εφαρμογής των ΣΔ και στις διαπροσωπικές σχέσεις θέτει άμεσα το ζήτημα της εφαρμογής τους όχι μόνο στη γενική διαπροσωπική σχέση αλλά και στις ειδικές διαπροσωπικές σχέσεις. Το δεύτερο επίπεδο εφαρμογής των ΣΔ, το επίπεδο της ειδικής ή θεσμικής εφαρμογής ως νομικό ζήτημα είναι δημιούργημα κυρίως των τελευταίων χρόνων και δεν αντιμετωπίσθηκε στο παρελθόν, όπως τίθεται σήμερα. Γ΄ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Σύμφωνα με τα παραπάνω, στη σύγχρονη εποχή τα επίπεδα εφαρμογής των ΣΔ είναι δύο: εκείνο της γενικής και το δεύτερο της ειδικής ή θεσμικής εφαρμογής. Τα ΣΔ εφαρμόζονται αφενός μεν στο πλαίσιο της γενικής (κυριαρχικής και διαπροσωπικής) σχέσης, αφετέρου στο πλαίσιο των ειδικών σχέσεων (δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου). Ανάμεσα στα δύο επίπεδα υπάρχει μεγάλη ουσιαστική, ποιοτική διαφοροποίηση της νομικής μεταχείρισης των ΣΔ. Στο επίπεδο της γενικής σχέσης τα ΣΔ δεν περιορίζονται, παρά μόνο οριοθετούνται. Αντίθετα στο επίπεδο των ειδικών έννομων σχέσεων εφαρμόζεται η αρχή του αιτιώδους των περιορισμών. Στο επίπεδο της γενικής σχέσης δεν είναι ανεκτοί περιορισμοί σε ένα σύγχρονο φιλελεύθερο κράτος δικαίου. Αντίθετα εισαγωγή περιορισμών είναι δυνατή μόνο στο ειδικό επίπεδο των ειδικών σχέσεων, δηλαδή της θεσμικής εφαρμογής. 0.0.4. ΠΡΑΚΤΙΚΟ 4: Η "οριοθέτηση/περιορισμός" [ Οι διαφορές γενικής και θεσμικής εφαρμογής των συνταγματικών δικαιωμάτων] Στο ίδιο συνέδριο οι ίδιοι σύνεδροι εξακολουθούν να διαφωνούν ως προς την έννοια του περιορισμού και της οριοθέτησης. Ο σύνεδρος Β που προηγουμένως είχε υποστηρίξει την ύπαρξη δύο επιπέδων εφαρμογής των ΣΔ υποσητρίζει την διαφοροποίηση της οριοθέτησης από τον περιορισμό. Αντίθετα ο σύνεδρος Π που προηγουμένως υποστήριζε την παραδοσιακή θεωρία τώρα υποστηρίζει, ότι μεταξύ των δύο δεν υπάρχει καμμιά ή δεν υπάρχει σημαντική διαφορά. Κατά την άποψή του η οριοθέτηση δεν διαφέρει από τον περιορισμό. ΕΡΩΤΑΤΑΙ: Ποιός από τους δύο συνέδρους έχει ορθή άποψη; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Α΄ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: Πράγματι η διαφορά της οριοθέτησης από τον περιορισμό δεν είναι ευκρινής στη παραδοσιακή θεωρία. Οριοθέτηση και περιορισμός ταυτίζονται ή σχεδόν ταυτίζονται. Οι ανακατατάξεις που έχουν ήδη επέλθει έχουν αναγκαία αναδείξει τις διαφορές οριοθέτησης και περιορισμού. Το ζήτημα δηλαδή που τίθεται είναι ανα σήμερα είναι αναγκαία η διαφοροποίηση αυτή. Β΄ ΑΝΑΛΥΣΗ Ανάμεσα στην οριοθέτηση και τον περιορισμό υπάροχυν τρείς βασικές διαφορές: (α) Εννοιολογική διαφορά: Οριοθέτηση της περιφέρειας του ύκου και συρρίκνωση. Η εννοιολογκή διαφορά είναι βέβαια και διαφορά πειρεχομένου και αξιολογικής αντιμετώπισης από την πλευρά του δικαίου. (β) Διαφορά πεδίου εφαρμογής: Το πρώτο επίπεδο εφαρμογής των ΣΔ, η γενική έννομη σχέση είναι ο χώρος των οριοθετήσεων. Αντίθετα το δεύτερο επίπεδο οι ειδικές έννομες σχέσεις είναι ο χώρος των περιορισμών. Δεν επιτρέπονται περιορισμοί στο πλαίσο της γενικής έννομης σχέσης ενώ αντίθετα είναι ανεκτοί μόνο στο πλαίσιο των ειδικών εννόμων σχέσεων. (γ) Διαφορά ως προς την επιφύλαξη νόμου: Για τους περιορισμούς είναι απαραίτητη η επιφύλαξη υπέρ του νόμου, ενώ δεν απαιτείται για τις οριοθετήσεις. Σε κάθε περίτπωση και οι οριοθετήσεις και οι περιορισμοί έχουν συνταγματική θεμελίωση στην οποία βασίζεται η σύμπραξη του κοινού νομοθέτη, η οποία και διαφοροποιείται σημαντικά. Για τις οριοθετήσεις και γενικότερα τις οριοθετούμενες ρυθμίσεις, που βρισκονται μέσα στην περιφέρεια του δικαιώματος δεν απαραίτητη η επιφύλαξη υπέρ του νόμου. Ο κοινός νομοθέτης είναι ελεύθερος να ρυθμίσει βάσει της γενικότερης ρυθμισιτκής του αρμοδιότητας καιτης "γενικής ρυθμσιτιής εξουσιοδότησης" που του παρέχει το Σύνταγμα. Αντίθετα η εισαγωγή περιορισμού απαιτεί ειδική επιφύλαξη υπέρ του νόμου. Γ΄ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΟΙ διαφορές οριοθέτησης και περιορισμού είναι ιδιαίτερα σημαντικές από θεωρητική και πρακτική άποψη. Mon, 10 May 2004 00:00:00 +0300 ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΑΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ 2004 ΚΛΙΜΑΚΙΟ: Α. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ Σ. ΦΛΟΓΑΪΤΗ - Γ. ΓΕΡΑΠΕΤΡΙΤΗ [ Δευτέρα 13.00-15.00 Ιπποκράτους 7α, Τρίτη 13.00-15.00 Ιπποκράτους 7α, Πέμπτη 15.00- 17,00 Ιπποκράτους 7α] ΘΕΜΑΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΔΙΔΑΣΚΩΝ: ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2004 ΕΙΣΑΓΩΓΗ : 1. Ζητήματα ερμηνείας του Συντάγματος 2. ΄Εννομη τάξη. 3. Κράτος, πολίτευμα. 4. Σύνταγμα. Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή Β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Πρακτικά Θέματα Συνταγματικού Δικαίου 2004 Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Παραδόσεις Συνταγματικού Δικαίου (φωτ) τ. Ι, ΙΙ θ έκδ. 2001, τ. ΙΙΙ ι΄ έκδ.2004 Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Το Σύνταγμα ως βάση της έννομης τάξης 2002 Μ α υ ρ ι ά ς Κ., Συνταγματικό Δίκαιο, τευχ. Ι., 2003. Α' ΕΝΟΤΗΤΑ: Σύγχρονη Δημοκρατία και αντιπροσωπευτικό σύστημα - Ε ι σ α γ ω γ ή - Θ έ μ α τ α 1.Βασικές αρχές και "κρίση" του αντιπροσωπευτικού συστήματος. 2. α)Αντιπροσωπευτικό σύστημα και Δημοκρατία στο νέο Σύνταγμα. β)Ελεύθερη και δεσμευτική εντολή στο νέο Σύνταγμα και στη σύγχρονη συνταγματικοπολιτική πραγματικότητα. γ)Βουλευτική ελευθερία και πολιτικά κόμματα (διαγραφή, μετάσταση, παραίτηση) 3. Το δημοψήφισμα 4. α)Η εσωκομματική Δημοκρατία ως συνταγματική αρχή. β)Αμυντικά δικαιώματα και δίκαιο των πολιτικών κομμάτων.- Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή Β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Β λ ά χ ο ς Γ., Θεσμοί και προβλήματα της σύγχρονης Δημοκρατίας, Μελέτες Ι, 1988.- Γ ι α τ α γ ά ν α ς Ξ, Η κρίση της φιλελεύθερης Δημοκρατίας, ΤοΣ ΙΙ, 1976 σ. 18 επ.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η συνταγματική θέση των πολιτικών κομμάτων 1974.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η δομή και η λειτουργία της σύγχρονης Δημοκρατίας. 1977.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Το Δημοψήφισμα. Ο ρόλος και η σημασία του θεσμού στη σύγχρονη Δημοκρατία 1997.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Το Σύνταγμα ως βάση της έννομης τάξης 2002 Δ ρ ό σ ο ς Γ.- Η νομική θέση των πολιτικών κομμάτων στην Ελλάδα, 1982. Κ α σ ι μ ά τ η ς Γ., Συνταγματικό Δίκαιο ΙΙ.- Οι λειτουργίες του κράτους τ. α, 1980.- Φ ο υ ν τ ε δ ά κ η Πην. Ενδοκομματική δημοκρατία και Σύνταγμα, 1987.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Η κρίση των θεσμών της φιλελεύθερης Δημοκρατίας και το Σύνταγμα. Συνταγματική θεωρία και πράξη, 1980, σ. 453 επ.- Σ β ώ λ ο ς Αλ., Συνταγματικόν Δίκαιον, 1934 Τ σ ά τ σ ο ς Δ., Η ενδοκομματική αντιπολίτευση ως πρόβλημα συνταγματικού δικαίου, 1983.- Β' ΕΝΟΤΗΤΑ :Κοινοβουλευτικό σύστημα - Κυβέρνηση - Βουλή - Ε ι σ α γ ω γ ή - Θ έ μ α τ α 1.Εννοια και διαστάσεις και "κρίση" του κοινοβουλευτικού συστήματος. 2. Η ανάδειξη της κυβέρνησης. Η αρχή της δεδηλωμένης. Σχέσεις των άρθρων 37 και 84 του ισχύοντος Συντάγματος. 3. Οι προεκλογικές κυβερνήσεις 4. Εμπιστοσύνη και δυσπιστία της βουλής προς την κυβέρνηση. 5. Η διάλυση τηs βουλής. (κοινοβουλευτική / δημοψηφισματική) 6. Η αναπλήρωση του πρωθυπουργού. Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Α ν α σ τ α σ ι ά δ η ς Γ., Ο διορισμός και η παύση των κυβερνήσεων στην Ελλάδα, 1981.- Β ε ν ι ζ έ λ ο ς Β., Το κοινοβουλευτικό πολίτευμα και η λειτουργία του κατά το Σύνταγμα του 1975/86, 1987.- Γ ε ω ρ γ ό π ο υ λ ο ς Κ., Το κοινοβουλευτικόν σύστημα κυβερνήσεως τ. Α, 1947.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Πρακτικά Θέματα Συνταγματικού Δικαίου 2004 Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η δομή και η λειτουργία της σύγχρονης Δημοκρατίας. 1977.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η γένεση του κοινοβουλευτικού συστήματος και η ανάδειξη της κυβέρνησης 1988.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η διάλυση της Βουλής, 1992.- Κ υ ρ ι α κ ό π ο υ λ ο ς Ηλ., Ο κοινοβουλευτισμός εν Ελλάδι , ως πολιτικός και νομικός κανών, τ. Α, 1929.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Η συνταγματική αναθεώρηση του 1986,1989.- Μ α υ ρ ι ά ς Κ., Ζητήματα λειτουργίας του πολιτεύματος 1993.- Μ η ν α ί δ η ς Σ., Ο επίκαιρος κοινοβουλευτικός έλεγχος, 1990.- Π α ν τ ε λ ή ς Αντ., Τρείς προεδρικές αρμοδιότητες. Ο διορισμός του Πρωθυπουργού, η παύση της Κυβερνήσεως και η κήρυξη καταστάσεως πολιορκίας, ΤοΣ 1981, σ. 242 επ.- Σ α ρ ί π ο λ ο ς Ν.Ν., Το σύστημα κοινοβουλευτικής κυβερνήσεως εν τη νεωτάτη αυτού εξελίξει, 1921.- Σ β ώ λ ο ς Αλ., Το νέον Σύνταγμα και αι βάσεις του πολιτεύματος, 1928.- Σ β ώ λ ο ς Αλ., Προβλήματα κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας 1928.- Σ γ ο υ ρ ί τ σ α ς Χ., Η οργάνωσις της Κυβερνήσεως και η κοινοβουλευτική ευθύνη των υπουργών, 1931.- Σ π υ ρ ό π ο υ λ ο ς Φ.- Η ανάδειξη του πρωθυπουργού, 1989- Τ σ ά τ σ ο ς Δ., Η ανάδειξη του πρωθυπουργού, 1989.- Τ σ ά τ σ ο ς Θ., Η έκφρασις δυσπιστίας της βουλής προς την Κυβέρνησιν κατά το άρθρον 67 του Συντάγμτος της Βόννης, Μελέται Συνταγματικού Δικαίου, 1958, σ. 186 επ.- Π α π α δ η μ η τ ρ ί ο υ Γ., Η διάλυση της πρώτης μεταδικτατορικής βουλής 1978.- Τσίρης Π., Ο θεσμός της διαλύσεως του κοινοβουλίου, 1983.- Γ' ΕΝΟΤΗΤΑ: Η εφαρμογή των αμυντικών δικαιωμάτων στις διαπροσωπικές σχέσεις. - Ε ι σ α γ ω γ ή - Θ έ μ α τ α 1. Το ζήτημα της "τριτενέργειας" των θεμελιωδών δικαιωμάτων.- Η εφαρμογή των αμυντικών δικαιωμάτων. Αιτιώδης συνάφεια δικαιωμάτων και θεσμών.- 2. Τα αμυντικά δικαιώματα στις εργασιακές σχέσεις. 3. Τα αμυντικά δικαιώματα στις οικογενειακές σχέσεις. 4. Τα αμυντικά δικαιώματα στις συναλλακτικές σχέσεις 5. Τα αμυντικά δικαιώματα στις κληρονομικές σχέσεις 6. Αλλες περιπτώσεις. α) Τύπος και προσωπικότητα (-ιδιωτική και οικογενειακή ζωή) Τα αμυντικά δικαιώματα στις ειδικές κυριαρχικές σχέσεις. (Αμυντικά δικαιώματα των στρατιωτών και των δημοσίων υπαλλήλων) Αμυντικά δικαιώματα και διοικητικό - ιδιωτικό δίκαιο.- Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Α λ ι β ι ζ ά τ ο ς Ν., Αντιρρησίες συνείδησης και στρατιωτική θητεία, ΝοΒ 36, 1988, σ. 519 επ.- Β ε γ λ ε ρ ή ς Φ., Τα δικαιώματα του ανθρώπου και οι περιορισμοί τους, ΤοΣ 1981, σ. 193 επ., 369 επ.- Β ε γ λ ε ρ ή ς Φ., Οι περιορισμοί των δικαιωμάτων του ανθρώπου 1982.- Β λ ά χ ο ς Γ., Κοινωνιολογία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, 1976.- Γ α ζ ή ς Ανδρ. Η επίδρασις του Συντάγματος επί του Αστικού Δικαίου, σ. τ. Η επίδραση του Συντάγματος κλπ, 1976, σ. 7 επ.- Δ α γ τ ό γ λ ο υ Πρ., Η τριτενέργεια των ατομικών δικαιωμάτων, γνωμ., ΝοΒ 1982, σ. 780 επ.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Πρακτικά Θέματα Συνταγματικού Δικαίου 2004 Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Κοινωνικός ανθρωπισμός και ανθρώπινα δικαιώματα, ΝοΒ, τ. 28 τ. 8-9 και 10.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Τα αμυντικά δικαιώματα του ανθρώπου και η μεταβολή της έννομης τάξης, 1981.- Δ η μ η τ ρ ό π ο υ λ ο ς Ανδρ., Η συνταγματική προστασία του ανθρώπου από την ιδιωτική εξουσία. (Συμβολή στο πρόβλημα της "τριτενεργειας"),1981/82.- Η λ ι ο π ο ύ λ ο υ - Στράγγα Ι., Η "τριτενέργεια" των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του Συντάγματος 1975 Κ α σ ι μ ά τ η ς Γ., Σύνταγμα και κοινό δίκαιο, σ. τ. Η επίδραση του Συντάγματος κλπ, 1976, σ. 705 επ.- Κ α σ ι μ ά τ η ς Γ., Το ζήτημα της "τριτενέργειας των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων ΤοΣ Δ, 1978, σ. 237 επ.- Κ α τ ρ ά ν η ς Αλ., Η θεωρία της τριτενέργειας των δικαιωμάτων του ανθρώπου. ΤοΣ Δ, 1978, σ. 237 επ.- Κ ό ρ σ ο ς Δ., Τα ατομικά δικαιώματα εν τω ιδιωτικώ δικαίω, τιμ. τόμ, P. Zepos, 1973, σ. 157 επ.- Λ ε β έ ν τ η ς Γ., Τα κοινωνικά δικαιώαμτα του πολίτη, ΤοΣ, 1976. σ. 121 επ.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Συνταγματικά δικαιώματα τ.α, Ατομικές ελευθερίες, δ έκδ. 1982.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Οι κύριες συνιστώσες του συστήματος θεμελιωδών δικαιωμάτων του Συντάγματος του 1975.- Μ α υ ρ ι ά ς Κ., Το συνταγματικό δικαίωμα του ιδιωτικού βίου, 1982.- Μ π έ σ ι λ α - Μακρίδη Ελ., Η συνταγματική κατοχύρωση της αρχής της ισότητας των φύλων 1983.- Μ π έ σ ι λ α - Βήκα Ευρ., Η συνταγματική κατοχύρωση των δικαιωμάτων σύναψης γάμου και ίδρυσης οικογένειας, 1989.- Π α ν τ ε λ ή ς Αντ., Ζητήματα συνταγματικών επιφυλάξεων, 1984.- Ρ ά ι κ ο ς Αθ., Παραδόσεις Συνταγματικού Δικαίου, τ.Β Τα θεμελιώδη δικαιώματα, τευχ. α 1983, τευχ. β 1984.- Ρ ό κ α ς Ν., Η επίδρασις του νέου Συντάγματος επί του Εμπορικού Δικαίου, σ. τ. Η επίδρασις του Συντάγματος κλπ, 1976, σ. 37 επ.- Σ π η λ ι ω τ ό π ο υ λ ο ς Επ., Η επίδρασις του νέου Συντάγματος στο Διοικητικό Δίκαιο, σ.τ. Η επίδρασις του Συντάγματος κλπ, 1976, σ. 83 επ.- Τ σ ά τ σ ο ς Δ., Συνταγματικό Δίκαιο τ. Γ., Θεμελιώδη δικαιώματα Ι., 1988.- Δ' ΕΝΟΤΗΤΑ: Συνταγματικότητα των νόμων - Κανονιστική εξουσιοδότηση. -Ε ι σ α γ ω γ ή -Θ έ μ α τ α 1.Ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων από τα δικαστήρια 2.Το Α.Ε.Δ και ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων. 3.Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. 4.Η κατάσταση πολιορκίας. Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Β ε γ λ ε ρ ή ς Φ., Τα όρια ελέγχου της συνταγματικότητας (ΣτΕ 105/81) ΤοΣ 1981,σ. 444 επ.- Β ρ υ ώ ν η Γ., Το πρόβλημα του ελέγχου της συνταγματικότηταε των νόμων εν Γαλλία και η σύγχρονος επίλυσις του, ΕΔΔ 197 Γ έ ρ ο ν τ α ς Απ., Η σύμφωνη με το Σύνταγμα ερμηνεία και ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων στη Δυτ.Γερμανία, ΤοΣ 1 Γ έ ρ ο ν τ α ς Απ., Σκέψεις γύρω από τον δικαστικό αυτοπεριορισμό, ΕΔΔ 1983,σ.231 επ.- Γ ε σ ί ο υ - Φ α λ τ σ ή Π., Ευθύνη των δικαστών στην Ελλάδα, ΤοΣ 1983, σ.549 επ.- Δ α γ τ ό γ λ ο υ Πρ., Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων.(Σκέψεις για την σημερινή κατάσταση του συνταγματικού δικαίου στη χώρα μας, ΝοΒ 1988 σ. 721 επ.- Δ έ ν δ ι α ς Μ., Το Συνταγματικό Συμβούλιο και ο έλεγχος συνταγματικότητας των νόμων εν Γαλλία και αλλαχού, ΕΔΔ 1959,σ. 337 επ.- Θ ε ο δ ό σ η ς Γερ., Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήρο της Γερμανίας, 1991 Κ α ρ α κ ώ σ τ α ς Β. Κ., Τα δικαστήρια εγγυητές της συνταγματικής νομιμότητας, ΤοΣ 1984,σ.499 επ.- Κ α σ ι μ ά τ η ς Γ., Σύνταγμα και κοινό δίκαιο, σ.τ. Η επίδρασις του Συντάγματος του 1975 επί του ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου, 1976 σ. 109 επ.- Κ ό ρ σ ο ς Δ., Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο και οι δικαιοδοσίες αυτού, σ.τ. Εισηγήσεις διοικητικού δικονομικού δικαίου, 1985 τομ. β τευχ. β. σ. 17 επ.- Κ υ π ρ α ί ο ς Μ., Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο,ΤοΣ 1977,σ.251 επ.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Αι εγγυήσεις τηρήσεως του Συντάγματος ΙΙ,1961-1965.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ., Ζητήματα εκ του ανίσχυρου των αντισυνταγματικών νόμων, σ.τ.Συνταγματική θεωρία και πράξη, 1980 σ.288 επ. M ά ν ε σ η ς Αρ. - Μανιτάκης Αντ. Κρατικός παρεμβατισμός και Σύνταγμα,ΝοΒ 1981,σ.1199 επ.- Μ α υ ρ ι α ς Κ., Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, ΤοΣ1979,σ.672 Μ α υ ρ ι ά ς Κ., Η ερμηνεία του Συντάγματος μεταξύ πολιτικής αξιολόγησης και νομικού δόγματος,ΤοΣ 1989,σ.31 επ.- Μ α υ ρ ι ά ς-Π α ν τ ε λ ή ς Συνταγματικά Κείμενα.Ελληνικά και ξένα 2η εκδ. 1990.- Π α ν τ ε λ ή ς Αντ. Ζητήματα συνταγματικών επιφυλάξεων,1984.- Π α π α λ ά μ π ρ ο υ Α., Μερικές σκέψεις για την έννοια του "νόμου" και για το πρόβλημα του ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμως, ΤοΣ 1988σ. 1 επ.- Π ε π ο ν ή ς Α., Η συνταγματική αναθεώρηση του 1986,1986.- Ρ ά ϊ κ ο ς Αθ., Παραδόσεις Συνταγματικού Δικαίου,τ.Α,1979.- Ρ ί ζ ο ς Σ., Η κρίση του Συνταγματικού Κράτους, ΤοΣ 1986,σ.342 επ.- Σ β ώ λ ο ς Αλ., Η έρευνα της συνταγματικότητας των νόμων υπό των δικαστηρίων, σ. τ.Νομικαί Μελέται,τ.Β, 1958,σ.213 επ.- Σ κ ο υ ρ ή ς Β., Η επίλυσις των συνταγματικών διαφορών, ΤοΣ 1986,σ.177 επ.- Σ κ ο υ ρ ή ς Β. - Β ε ν ι ζ έ λ ος Ευ. Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, 1985.- Σ τ α θ ό π ο υ λ ο ς Μιχ., Ο έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων.(Η δημοκρατία ανάμεσα στις συμπληγάδες αυταρχισμού ή λαϊκισμού και αριστοκρατισμού) ΝοΒ 1988 σ. 1 επ.- Τ ζ ί φ ρ α ς Π., Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, 1976.- Τ σ ά τ σ ο ς Δ., Συνταγματικό Δίκαιο,τ.Α,1985.- Χ α λ α ζ ω ν ί τ η ς Κ., Ο δικαστικός έλεγχος των τυπικών στοιχείων του νόμου, τιμ. τ. για τα 150 χρόνια του Ελεγκτικού Συνεδρίου Χ ο υ β α ρ δ ά ς Γ., Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο,ΝοΒ 1976,σ.1041 επ.- Χ ρ υ σ ο γ ό ν ο ς Κ., Ο αντισυνταγματικός νόμος και η δημόσια διοίκηση,1989.- * Α π ο σ τ ο λ ί δ η ς Δ., Η θεωρία της κυβερνητικής νομοθεσίας,1953.- Β ε γ λ ε ρή ς Φ., Η νομοπαραγωγική δράσις της Διοικήσεως, ΕΝΝ 1962, σ.273. Δ ε λ η γ ι ά ν ν η ς Γ., Σκέψεις γύρω από την έννοια και τον δικαστικό έλεγχο των κανονιστικών πράξεων,τιμ. τ. Σ.Ε,!,σ.583.- Δ ε κ λ ε ρ ή ς Μ., Η κανονιστική αρμοδιότητα του Υπουργικού Συμβουλίου και οι όροι εργασίας, Ε Εργ.Δ. 1980,σ.137.- Β α μ β έ τ σ ο ς Α., Παρεκβάσεις του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος.- Π α π α ν ι κ ο λ α ί δ η ς Δ., Η κανονιστική αρμοδιότης του Ανωτάτου Αρχοντος,1954.- Π α π α χ α τ ζ ή ς Γ., Κανόνες χρήσεως των νομοθετικών εξουσιοδοτήσεων, ΕΔΔ 1957,σ.128.- Κ υ π ρ α ί ο ς Π., Η νομοθετική εξουσιοδότησις, 1970.- Λ υ μ π ε ρ ό π ο υ λ ος Π., Η κανονιστική εξουσία της Διοικήσεως κατά το Σύνταγμα του 1975, Δελτίον Δημοσίας Διοικήσεως 1976, τευχ. Σ α ρ ί π ο λ ο ς Ν.Ν., Περί του κανονιστικού δικαιώματος του Βασιλέως και περί αναγκαστικών διαταγμάτων, 1903.- Σ π η λ ι ω τ ό π ο υ λ ο ς Επ. Ζητήματα κανονιστικής αρμοδιότητος,1968.- Τ σ ά τ σ ο ς Θ., Η έννοια του άρθρου 59 παρ.2 του Συντάγματος, Θ.ΣΔ, σ.823.- Ε ΕΝΟΤΗΤΑ: Θέματα Συνταγματικού και Διοικητικού Οικονομικού Δικαίου. - Ε ι σ α γ ω γ ή - Θ έ μ α τ α 1. Το οικονομικό Σύνταγμα 2. Η κρατικοποίηση επιχειρήσεων κατά το άρθρο 106 του Σ.- 3. Η επίταξη Σ υ μ π ε ρ ά σ μ α τ α Ε ν δ ε ι κ τ ι κ ή β ι β λ ι ο γ ρ α φ ί α Α ν α σ τ ό π ο υ λ ο ς Γ., Οι δημόσιες επιχειρήσεις, 1982.- B a d u r a P., Θεμελιώδη προβλήματα του οικονομικού συνταγματικού δικαίου, ΝοΒ, 1976. Β ρ ο ν τ ά κ η ς Μ., Προβλήματα ερμηνευτικής τακτικής του ΣτΕ σε θέματα οικονομικού προγραμματισμού και παρεμβατισμού,σ.τ., Οι συνταγματικές ελευθερίες στην πράξη, 1986 σ.311 επ.- Γ έ ρ ο ν τ α ς Απ., Δοικητικό οικονομικό δίκαιο, 1989.- G r a w e r t R., Κοινωνικό κράτος και κοινωνικά δικαιώματα (μεταφρ.) 1997.- Κ α σ ι μ ά τ η ς Γ., Νέες μορφές παρέμβασης στο σύστημα οικονομικής παραγωγής, σ.τ., Οι συνταγματικές ελευθερίες στην πράξη, 1986 σ.229 επ.- Λ ι α κ ό π ο υ λ ο ς Θ., Η οικονομική ελευθερία αντικείμενο προστασίας στο δίκαιο του ανταγωνισμού, 1981.- Μ ά ν ε σ η ς Αρ . - Μ α ν ι τ ά κ η ς Αντ., Κρατικός παρεμβατισμός και Σύνταγμα (γνωμ), ΝοΒ 29, 1981, σ. 1199 επ.- Μ ά ν ε σ η ς - Μ α ν ι τ ά κ η ς - Π α π α δ η μ η τ ρ ί ο υ, Η "υπόθεση Ανδρεάδη" και το Οικονομικό Σύνταγμα,1991.- Π ε ρ ρ ά κ η ς Ευαγ., Το πρόβλημα της συγκεντρώσεως των επιχειρήσεων και το δίκαιο του ανταγωνισμού, αγ. Αλ. Τσιριντάνη, 1980, σ. 181 επ.- Σ τ α θ ό π ο υ λ ο ς Μ., Οικονομική ελευθερία, οικονομικό σύστημα και Σύνταγμα, ΤοΣ 1981, σ. 517 επ.- Τ ά χ ο ς Δοικητικό οικονομικό δίκαιο β έκδ. 1990 ΣΤ ΕΝΟΤΗΤΑ: Δικαιοσύνη Εισαγωγή Θέματα 1. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης 2. Η νομολογία ως πηγή του δικαίου 3. Η δημοσιότητα της Δίκης 4. Οι μαγνητοταινίες ως αποδεικτικό μέσο Ενδεικτική Βιβλιογραφία Κ λ α μ α ρ ή ς Ν., Η ανεξαρτησία της δικαιοδοτικής λειτουργίας έναντι επεμβάσεων της εκτελεστικής και της νομοθετικής λειτουργίας, Ελλ.Δνη τ. 27 (1986) σ. 19 επ.- Μ π έ η ς Κ., Ο ισόβιος νόμιμος δικαστής και η κοινή γνώμη. Τιμ. τόμ. Γ. Ράμμου 1979, σ. 689 επ.- Ρίζος Σ., Η εσωτερική ανεξαρτησία του δικαστή (Γερμανία Ελλάς) ΕΔΔΔ 26 (1982) σ. 30 επ.- Σ π υ ρ ό π ο υ λ ο ς Φ., Προαγωγές σε θέσεις προέδρου και αντιπροέδρου του ΣτΕ, ΤοΣ 1985, σ. 506 επ.- Β ε γ λ ε ρ ή ς Φ., Αξία και επίδρασις της διοικητικής νομολογίας έναντι των τακτικών δικαστηρίων, Παρατηρήσεις επί της νομολογίας περί το δημόσιον δίκαιον, 1955, παρ. 2 (ιδίως σ. 7-33).- Γ ε ω ρ γ ι ά δ η ς Απ.- Σ τ α θ ό π ο υ λ ο ς Μιχ. Αστικός Κώδιξ,Ι Γενικαί αρχαί, Αθ. 1978 σ.4.- Γ ε ω ρ γ ι ά δ η ς Απ., Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου, 1996, σ.15,16.- Γ ρ η γ ο ρ ί ο υ Ν, το ΣΕ και αι γενικαί αρχαί του δικαίου, ΝοΒ 1954, σ.529.- Δ α γ τ ό γ λ ο υ Π., Γενικό Διοικητικό Δίκαιο, 1992, σ. 107-109.- Δ έ ν δ ι α ς Μ., Διοικητικόν Δίκαιον 1964, σ. 66 .- Δ ω ρ ή ς Φιλ., Εισαγωγή στο Αστικό Δίκαιο,1991, σ. 67-70.- Λ ι τ ζ ε ρ ό π ο υ λ ο ς Αλ., Η νομολογία ως παράγων διαπλάσεως του ιδιωτικού δικαίου, 1932. Ο ίδιος, Η ιδιαιτέρα φύσις του νομολογιακού δικαίου, 1935. - Ν ι κ ο λ ε τ ο π ο ύ λ ο υ-Κ ρ ί σ π η Ελ., Το σύστημα του αγγλικού δικαίου και η δικαιοπρακτική εξουσία του άγγλου δικαστού, Θ ΝΘ΄, 522.- Ρ ά ϊ κ ο ς Αθ., Συνταγματικό Δίκαιο τεύχος Α΄,1989, σ. 168-172.- Σ α κ κ ά ς Γ., Η συμβολή της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας εις την διαμόρφωσινν του θετού δικαίου, Τιμητ. τ. ΣτΕ Ι, 1979, σ. 293.- Σ π υ ρ ι δ ά κ η ς Ι., Γενικές Αρχές τεύχος Α΄,1985, σ. 23-26.- Σ τ α θ ό π ο υ λ ο ς Μιχ., (επιμελ.) Εισαγωγή στο Αστικό Δίκαιο,1992, σ. 54,55.- V e d e l G., Το διοικητικό δίκαιο δύναται να παραμείνει επ΄αόριστον δίκαιο νομολογιακό; (μετ. Μ.-Ε. Παναγοπούλου), ΕΔΔ 1982, 29.- Β a u m g a e r t e l G., H δυνατότητα χρήσης στην πολιτική δίκη αποδεικτικών μέσων που αποκτήθηκαν παράνομα, Δίκη 14, σ. 118 επ.- Κ α ν ί ν ι α ς Σπ., Εισήγηση στην ΑΠ 673/1983 ΝοΒ 1984 σ. 470 επ.- Κ ο ν δ ύ λ η ς Π., Εισήγηση στην ΑΠ 17/1993, ΕλΔικ 1994 σ. 1669 επ.- Π α π α δ ο γ ι ά ν ν η ς Μιχ., Η παράβαση του απορρήτου των τηλεφωνημάτων και της προφορικής συνομιλίας, Ποιν. Χρον. 1983, σ.785 επ.- Π α τ ε ρ ά κ η ς Στ. , Η δυνατότητα αξιολόγησης στην πολιτική και ποινική δίκη αποδεικτικών μέσων που αποκτήθηκαν παράνομα ή κατά παράβαση συνταγματικών διατάξεων, ΝοΒ 1983, σ. 1123 επ.- Π α υ λ ό π ο υ λ ο ς Π., Τεχνολογική εξέλιξη και συνταγματικά δικαιώματα. Οι σύγχρονες περιπέτειες του απορρήτου των ανταποκρίσεων, ΝοΒ 1988, σ. 1511 επ.- Π λ α γ ι α ν ν ά κ ο ς Δ., Το δικαίωμα επί της ιδίας προσωπικότητος, ΕλλΔικ 1966 σ. 101 επ.- Σ α τ λ ά ν η ς Χρ., Η μαγνητοταινία ως αποδεικτικό μέσο στην ποινική δίκη, 1996.- Σ τ α μ ο ύ λ η ς Σπ. Φωνοληψία και έννομος τάξις, ΝοΒ 23 (1975) σ. 262.- Τ ά χ ο ς Αν., Το απαραβίαστον του απορρήτου των επιστολών και της εν γένει ανταποκρίσεως., 1967.- Τ σ α κ υ ρ ά κ η ς Στ., Το απόρρητο της επικοινωνίας. Απόλυτα απαραβίαστο ή ευχή της έννομης τάξης; ΝοΒ 1993, σ. 995 επ.- Φ ρ α ν τ ζ ε σ κ ά κ η ς Ιω., Περί του απορρήτου των επιστολών και της καθ' οιονδήποτε τρόπον ελευθέρας ανταποκρίσεως ή επικοινωνίας, Ποιν. Χρον. 1983, σ.558 επ.- Γενικά Συμπεράσματα Mon, 02 Feb 2004 00:00:00 +0300 Οι εξετάσεις στο μάθημα "Σύνθεση Δημοσίου Δικαίου" θα πραγματοποιηθούν στις 16(Δευτέρα), 17 (Τρίτη) και 18 (Τετάρτη) Φεβρουαρίου 20004

Ανακοινώσεις μαθήματος ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ / Θερινό Εξάμηνο 2004

Αρ. Μητρώου

Εργασία

ΠΡΟΦΟΡΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2005